VI SA/Wa 1536/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w [...] w Rosji na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 2 marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę.

[...] z siedzibą w [...] w Rosji (dalej "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] września 2021 r. nr [...] nakładającej karę pieniężną w wysokości 12.000 zł. Zarządzeniem z dnia 30 maja 2022 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do wniesienia skargi bądź do zastępowania skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz dokumentów rejestrowych skarżącej, z których wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, obejmujących swym zakresem czasowym dzień udzielenia ww. pełnomocnictwa; przetłumaczonych na język polski. W zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącej nadesłał przy piśmie z 8 lipca 2022 r. pełnomocnictwo z dnia 19 kwietnia 2022 r. do sporządzenia i wniesienia skargi oraz reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym podpisane przez S. S., a także odpis z Jednolitego Państwowego Rejestru Osób Prawnych z dnia 1 lutego 2022 r. dla "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] przetłumaczony na język polski oraz odpis dla ww. spółki pobrany z rejestru w dniu 6 lipca 2022 r. bez tłumaczenia na język polski. Zdaniem pełnomocnika skarżącej z porównania obu odpisów wynika, że nie zmieniły się dane dotyczące reprezentowania skarżącej, zatem nie było potrzeby tłumaczenia drugiego odpisu z rejestru z 6 lipca 2022 r. Mając na uwadze, że z nadesłanych dokumentów nie wynikał sposób reprezentacji skarżącej na dzień udzielenia pełnomocnictwa, zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie dokumentów rejestrowych skarżącej, z których wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, obejmujących swym zakresem czasowym dzień udzielenia pełnomocnictwa. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 13 września 2022 r., zatem dwumiesięczny termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 14 listopada 2022 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, pełnomocnik skarżącej nie wykonał wezwania i nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z treścią art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności (art. 29 ww. ustawy). Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Natomiast zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. c p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania. Ponadto do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Z powyższych regulacji wynika, że organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a udowodnienie umocowania musi mieć formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. Podkreślić przy tym należy, że ciężar wykazania odpowiednim dokumentem umocowania do działania w imieniu strony spoczywa na pełnomocniku, co wprost wynika z powołanych przepisów. Skoro więc sąd musi dysponować dokumentem potwierdzającym należytą reprezentację strony, co wprost wynika z powołanych wyżej przepisów, to brak takiego dokumentu jest brakiem formalnym skargi skutkującym wezwaniem strony do jego uzupełnienia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. W przypadku zatem złożenia pisma, w tym skargi, do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej, ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa (art. 29 ppsa). Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z 18 marca 2020 r. II GZ 65/20) złożenie pełnomocnictwa bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony, nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu. Z akt sprawy wynika, że pomimo wezwania pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia, do akt sprawy nie został złożony dokument wykazujący umocowanie adw. D. K. do wniesienia skargi, zgodnie z art. 29 p.p.s.a. Nadesłane do akt sprawy pełnomocnictwo z dnia 19 kwietnia 2022 r. do reprezentowania spółki w postępowaniu sądowoadministracyjnym zostało podpisane przez S. S.. Zgodnie zaś z nadesłanym odpisem z Jednolitego Państwowego Rejestru Osób Prawnych z 1 lutego 2022 r. dla "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w [...] osobą posiadającą prawo do działania w mieniu ww. osoby prawnej bez upoważnienia jest A. S. sprawujący stanowisko Dyrektora. Złożone pełnomocnictwo nie jest zatem zgodne z nadesłanym dokumentem rejestrowym. Co prawda w dokumencie tym został wymieniony S. S. jako założyciel skarżącej, jednak nie wynika z niego uprawnienie do samodzielnej reprezentacji strony skarżącej. Sam pełnomocnik wskazał również w piśmie z 8 lipca 2022 r., że osobą uprawnioną do reprezentacji skarżącej zgodnie z punktem 19 ww. odpisu z rejestru, jak również odpisu pobranego z rejestru w dniu 6 lipca 2022 r., jest osoba wskazana w pkt 23 tego odpisu pełniąca funkcję Dyrektora, czyli jak wskazano już wyżej A. S.. Natomiast innego dokumentu pełnomocnik nie nadesłał. Tym samym należało uznać, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione prawidłowo. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.