VI SA/Wa 1522/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie wniosku B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy

Postanowieniem z dnia 9 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku z dnia 16 maja 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 1522/13 oddalającego skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Strona skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie oraz sporządzony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dotychczas przesłane przez stronę skarżąca dokumenty były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej strony skarżącej, na podstawie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 14 lipca 2016 r. wezwano skarżącą spółkę, do nadesłania w terminie 14 dni: Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 28 lipca 2016 r. i nie zostało ono wykonane. Postanowieniem z dnia 6 września 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1522/13 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła w terminie otwartym sprzeciw wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest jednak dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe regulacje prawne na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że wniosek skarżącej z dnia 29 września 2016 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, albowiem uchybienie terminowi, o którego przywrócenie skarżąca wnosi, nie powoduje w istocie dla niej ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 16 października 2009 r., o sygn. akt II FZ 421/09, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia wymaga, że przepisy p.p.s.a. nie zakreślają żadnych terminów, które zawężałyby okres, w jakim strona może wystąpić z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W tym kontekście wskazać należy, że zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z treści powołanej jednostki redakcyjnej jednoznacznie wynika zatem, że strona ma możliwość złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w każdym momencie postępowania sądowoadministracyjnego. Jedyną sytuacją, kiedy złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania sądowoadministracyjnego doznaje ograniczenia, jest sytuacja, w której wniosek taki złożony jest po bezskutecznym upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W takim bowiem wypadku pozostaje on bez wpływu na wezwanie do jego uiszczenia (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 28 maja 2010 r., o sygn. akt II FSK 1003/10, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka sytuacja jednak w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. W konsekwencji poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdza, że wniosek skarżącej z dnia 29 września 2016 r. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny, a tym samym podlega on odrzuceniu. Jednocześnie Sąd podkreśla, że powyższa okoliczność nie miała żadnego wpływu na prawo skarżącej do złożenia w niniejszej sprawie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr w trakcie postepowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 2 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.