VI SA/Wa 150/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2021 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nieprzekazanie w terminie informacji dotyczących stawek opłat za zajęcie pasa drogowego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz B. kwotę 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Decyzją z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej nałożył na Burmistrza Miasta i Gminy D. karę pieniężną w wysokości 3 000 złotych za nieprzekazanie w terminie informacji dotyczących stawek opłat za zajęcie pasa drogowego w celu: 1) prowadzenia robót w pasie drogowym, 2) umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego; 3) umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam. Powyższa decyzja została doręczona w dniu [...] lipca 2021 r. do Urzędu Miejskiego w D.. W decyzji zawarto pouczenie o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z dnia 3 sierpnia 2021 r. Burmistrz Miasta D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej odrzucenie. Podał, że Burmistrz Miasta D. pismem z dnia 20 lipca 2021 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ustawodawca w art. 54a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wskazał natomiast, że wniesienie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy wyłącza możliwość rozpoznania skargi przez sąd i skarga ta jest traktowana jako wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Wedle natomiast art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2020 r. poz. 35, 2023, 2320 i 2369 oraz z 2021 r. poz. 159 i 1918) albo konsul. Z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. wynika, że ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia aktów, na które przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - strona ma prawo do złożenia do organu takiego wniosku albo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Treść tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, że chociaż do strony należy wybór środka zaskarżenia, to jednak skorzystanie z jednego z nich wyklucza możliwość skorzystania z drugiego. Niedopuszczalna jest zatem sytuacja, że to samo rozstrzygnięcie strona zaskarży zarówno w drodze postępowania przed organem administracji, jak i w drodze postępowania przed sądem administracyjnym. Strona musi dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami. Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 6 lipca 2021 r., zawierała prawidłowe pouczenie o przysługujących alternatywnie środkach zaskarżenia. Mimo to Burmistrz skorzystał z obu możliwości zaskarżenia wydanej decyzji. Z akt przedmiotowej sprawy wynika bowiem, że pismem z dnia 20 lipca 2021 r. Burmistrz złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie pismem z dnia 3 sierpnia 2021 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Powyższe okoliczności powodują, że złożona przez Burmistrza skarga jest niedopuszczalna. Skoro Burmistrz skorzystał już ze środka zaskarżenia decyzji, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie mógł równocześnie wnieść na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, skarga podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (pkt 1 sentencji postanowienia). O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).