VI SA/Wa 1403/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 5 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

K. R. – skarżący w niniejszej sprawie, pismem z dnia 17 sierpnia 2017 r., oświadczył, że cofa złożoną skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek skarżącego niedopuszczalnym. W związku z powyższym, cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne. W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.