VI SA/Wa 14/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2021 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu A. Z. kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

A. Z. (dalej: "skarżący", "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "organ", "GITD") z dnia [...] października 2021 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Z akt sprawy wynika, że ww. decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 3 listopada 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru- karta 15 akt administracyjnych). W treści decyzji zawarto pouczenie o możliwości złożenia do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji lub jeżeli strona nie chce skorzystać w wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przysługuje jej prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skarżący pismem z dnia 17 listopada 2021 r., nadanym w dniu 18 listopada 2021 r., złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Następnie pismem z dnia 1 grudnia 2021 r., nadanym w dniu 2 grudnia 2021 r. Skarżący złożył skargę na decyzję GITD z dnia [...] października 2021 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na to, iż uprzednie złożenie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy czyni niedopuszczalną skargę od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, od której taki środek wniesiono. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Natomiast w myśl art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Powyższa regulacja oznacza zatem, że jeżeli stronie przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, może ona wnieść skargę na tę decyzję bez korzystania z tego prawa. Z dniem doręczenia decyzji stronom termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargi do sądu administracyjnego rozpoczynają biec równolegle (zob. T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, Postępowanie..., 2017, s. 296). Ustawodawca pozostawił zatem w tym przypadku stronom wybór środka ochrony prawnej. W przypadku złożenia skargi na akt wydany w pierwszej instancji oraz wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy ustawodawca w art. 54a § 1 p.p.s.a. wskazał, że wniesienie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy wyłącza możliwość rozpoznania skargi przez sąd i skarga ta jest traktowana jako wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. W niniejszej sprawie skarżący wniósł wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy w dniu 18 listopada 2021 r. (data stempla pocztowego- koperta przy karcie 17 akt administracyjnych), a następnie w dniu 2 grudnia 2021 r. wniósł skargę na to orzeczenie, zapadłe w I instancji, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (data stempla pocztowego- koperta przy karcie 5 akt sądowych). Złożenie zatem wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy spowodowało brak możliwości skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję wydaną w I instancji. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.