VI SA/Wa 14/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. W., D. W., E. z siedzibą w O. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Strona skarżąca E. W., D. W., E. z siedzibą w O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" położonej w O. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazała, iż w wyniku cofnięcia zezwolenia nie może sprzedawać produktów leczniczych, co spowoduje stratę zainwestowanych pieniędzy, ponadto nie będzie mogła zrealizować złożonych zamówień, zmuszając pacjentów do konieczności poszukiwania leków gdzie indziej. W ocenie skarżącej udzielenie ochrony tymczasowej uchroni skarżącą nie tylko przed niebezpieczeństwem wyrządzenia jej znacznej szkody spowodowanej brakiem możliwości zbycia zapasu magazynowego, lecz także może zapobiec trudnym do odwrócenia skutkom wynikającym z braku możliwości dostarczenia leków zamówionych przez pacjentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1054/12). W ocenie Sądu, należy uznać, że charakter przedmiotowej sprawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem jej wykonanie spowoduje skutek prawno-materialny w postaci wstrzymania działalności apteki (cofnięcie zezwolenia na jej prowadzenie). To z kolei dla skarżącej oznacza faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, utratę korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków, w efekcie mogłoby to doprowadzić do zachwiania płynności finansowej spółki. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niewątpliwie utratę kontrahentów i klientów, którzy korzystać będą z usług innych aptek, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zakończenie prowadzenia działalności może spowodować spadek zaufania powyższych podmiotów i niechęć do korzystania z usług apteki, nawet po ponownym rozpoczęciu działalności. Powyższe stanowisko znajduje akceptację w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienia NSA z 23 września 2014 r., sygn. akt II GZ 547/14 oraz akt II GZ 551/14, postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2015 r. sygn. akt II GZ 350/15, postanowienie NSA z dnia 27 września 2016 r. sygn. akt II GZ 901/16). Mając powyższe na uwadze, wobec zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.