VI SA/Wa 1369/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. P. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 240 złotych (dwieście czterdzieści złotych) powiększonej o kwotę 55,20 złotych (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego,

Skarżący M. G. wniósł skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej. Sprawa została zarejestrowana pod sygn.. akt VI SA/Wa 2531/15. Rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 22 grudnia 2015 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowiono adwokata z urzędu. W piśmie z dnia 21 stycznia 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata A. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Wyrokiem z dnia 10 maja 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 2531/15 oddalono przedmiotową skargę. Pismem z dnia 15 lipca 2016 r. adwokat A. P. złożył skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 10 maja 2016 r. Powyższą skargę kasacyjną rozpoznał Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 marca 2017 r. Wyrokiem z dnia 17 marca 2017 r. sygn. akt II GSK 5009/16 uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Po przekazaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 1369/17. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1369/17 uchylono zaskarżoną decyzję. Na rozprawie w dniu 11 października 2017 r adwokat A. P. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. , poz. 1369) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714). W przedmiotowej sprawie ustanowionemu z urzędu adwokatowi A. P. za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie zakończonym wydaniem wyroku z dnia 10 maja 2016 r. sygn.. akt VI SA/Wa 2531/15. oraz za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 10 maja 2016 r. postanowieniami referendarza sądowego przyznano ze środków budżetowych Sądu koszty nieopłaconej pomocy prawnej. Kolejnymi czynnościami adwokata A. P. było reprezentowanie skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 1369/17, zakończonym wydaniem wyroku z dnia 11 października 2017 r. Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 1) ppkt c) cyt. rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 55,20 zł. Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie, w ocenie rozpoznającego wniosek, nie zaistniały przesłanki wymienione w § 4 ust. 2 rozporządzenia, które uzasadniałyby przyznanie wynagrodzenia według wyższej opłaty, gdyż pełnomocnik skarżącego brał jedynie udział w rozprawie w dniu 11 października 2017 r. W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.