VI SA/Wa 1338/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pawłowska Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi R. L. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 2601/16 ze skargi R. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym I. wznawia postępowanie sądowoadministracyjne zakończone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2601/16; II. uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2601/16; III. umarza postępowanie sądowoadministracyjne; IV. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz R. L. kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) dalej cyt. jako k.p.a., art. 2 ust. 35a, art. 64 ust. 1, 2, art. 64 c, art. 140aa ust. 1, 3 pkt 1, 4, art. 140 ab ust. 1 pkt 2, ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.), dalej cyt. jako p.r.d., art. 41 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 260 ze zm.) dalej cyt. jako u.d.p., po rozpoznaniu odwołania R. L., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 5000 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym : W dniu [...] kwietnia 2016 r. w miejscowości [...] na drodze krajowej nr [...] zatrzymano do kontroli dwuosiowy samochód ciężarowy marki [...] o nr rej. [...]. Pojazdem członowym wykonywano przejazd z ładunkiem podzielnym w postaci przesyłek kurierskich (13 palet) w imieniu R. L., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą U. (dalej zwany skarżącym), na trasie [...] (centrum logistyczne firmy [...]). Dokonano ważenia pojazdu za pomocą przenośnych wag do pomiarów statycznych. W wyniku ważenia, stwierdzono, że nacisk pojedynczej osi napędowej pojazdu wynosi 10,3 t, a zatem nastąpiło przekroczenie wartości dopuszczalnej przewidzianej dla dróg dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 10 t o 0,3 t. Stwierdzono, że przewoźnik na przejazd omawianego pojazdu powinien posiadać zezwolenie kategorii IV ładunków innych niż ładunek niepodzielny. Kierowca nie okazał zezwolenia na przejazd po drogach publicznych pojazdów nienormatywnych.. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 5000 złotych za naruszenie zakazu przewozu pojazdem nienormatywnym dla którego wymagane jest zezwolenie kategorii IV ładunku innego niż ładunek niepodzielny. Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] października 2016 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Na powyższą decyzję GITD z dnia [...] października 2016 roku, strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 5 maja 2017 roku sygn. akt VI SA/Wa 2601/16 ww. skargę oddalił. Następnie Skarżący, pismem z 19 kwietnia 2019 r. wystąpił do organu centralnego z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2016 r. Jako podstawę wniosku wskazał art. 145 § 1 pkt 5, art. 145 § 1 pkt 7 oraz art. 145a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, zwanej dalej "k.p.a."). W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że podstawą do wznowienia postępowania jest wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 21 marca 2019 r., w sprawie C-127/1. Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. wznowił postępowanie w sprawie natomiast decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego działając w trybie wznowienia postępowania, odmówił uchylenia swej decyzji z dnia [...] października 2016 roku. Na powyższą, odmowną decyzję GITD z dnia [...] listopada 2019 r. R. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 54/20: uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] a także utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...]. Sąd umorzył także postępowanie administracyjne oraz zasądził od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Powyższe rozstrzygnięcie WSA z dnia 21 sierpnia 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 54/20 spowodowało, że z obrotu prawnego wyeliminowano decyzje obu instancji organów Inspekcji Transportu Drogowego z 2016 roku o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w kwocie 5000 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia i umorzono postępowanie administracyjne w tej sprawie. W obrocie prawnym pozostał jednak prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2017 roku sygn. akt VI SA/Wa 2601/16 oddalający skargę na decyzją z dnia [...] października 2016 r. Głównego Inspektora Transportu Drogowego, którą utrzymano w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w kwocie 5000 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Pismem z 17 czerwca 2019 r. (wpłynęło do Sądu 24 czerwca 2019 r.) skarżący R. L., powołując się na art. 272 § 3 oraz 282 § 1 i 2 oraz art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego ww. prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2017 roku sygn. akt VI SA/Wa 2601/16. Mając na uwadze wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 21 marca 2019 r. C-127/17 skarżący wniósł o uchylenie powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł także o uchylenie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] a także utrzymanej nią w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej. Skarżący wniósł również o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2017 roku sygn. akt VI SA/Wa 2601/16, została wniesiona w terminie i została oparta na prawidłowej podstawie tj. art. 272 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Podstawą wznowienia w rozumieniu tego przepisu może być orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wydane w trybie pytania prejudycjalnego, nawet jeżeli to orzeczenie nie zostało doręczone stronie wnoszącej skargę o wznowienie postępowania (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 16 października 2017 r. I FPS 1/17). Podstawa wznowienia postępowania w niniejszej sprawie związana jest z wydaniem przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej dnia 21 marca 2019 r. wyroku w sprawie C-127/17. W wyroku tym uznano, że nakładając na przedsiębiorstwa transportowe wymóg posiadania specjalnych zezwoleń umożliwiających poruszanie się po niektórych drogach publicznych, Rzeczypospolita Polska uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej na podstawie przepisów art. 3 i 7 dyrektywy Rady 96/53/WE z dnia 25 lipca 1996 r. ustanawiającej dla niektórych pojazdów drogowych poruszających się na terytorium Wspólnoty maksymalne dopuszczalne wymiary w ruchu krajowym i międzynarodowym oraz maksymalne dopuszczalne obciążenia w ruchu międzynarodowym, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/719 z dnia 29 kwietnia 2015 r., w związku z pkt 3.1 i 3.4 załącznika do tej dyrektywy 96/53. Wobec powyższego Sąd w oparciu o art. 282 § 2 p.p.s.a. wznowił postępowanie sądowoadministracyjne zakończone ww. wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2017 roku sygn. akt VI SA/Wa 2601/16 i uchylił ten wyrok. Ponadto z uwagi na to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia z dnia 21 sierpnia 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 54/20, uchylił już decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] a także utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] oraz umarzył postępowanie administracyjne - należało umorzyć także postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie (art. 282 § 2 p.p.s.a.). Doszło bowiem do wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanych przez skarżącego decyzji (I i II instancji) nakładających karę pieniężną za przejazd pojazdu nienormatywnego bez zezwolenia. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200, i art. 276 p.p.s.a.; obejmują one zwrot kwoty wpisu sądowego od skargi wznowieniowej .