VI SA/Wa 1318/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia: odrzucić skargę.

Skarżąca spółka, [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] marca 2021 r. w przedmiocie stwierdzenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. W wykonaniu zarządzenia z 11 maja 2021 r. (k. 1 akt), pismem z 10 czerwca 2021 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia - poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego notarialnie odpisu dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do reprezentacji strony skarżącej – pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) skarżącej spółki oraz nadesłania jednego odpisu skargi z załącznikami, celem doręczenia uczestnikowi. Wezwanie zostało doręczone na adres skarżącej w dniu 16 czerwca 2021 r., odbiór kwitował upoważniony pracownik – S. K. Do dnia wydania postanowienia braki nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2323 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., – każde pismo procesowe strony (w tym skarga) powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do regulacji zawartej w art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Art. 29 powołanej ustawy wskazuje nadto, iż przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z powyższej regulacji wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoba prawna oraz jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową, dokonuje czynności poprzez swoje organy albo osoby uprawnione do działania, będące zobowiązane do przedstawienia stosownego dokumentu, z którego wynikałoby ich umocowanie. W odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, dokumentem z którego wynika, kto jest uprawniony do reprezentowania takiej spółki oraz sposób jej reprezentacji, jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Dane wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2021 r. poz. 112) korzystają z domniemania prawdziwości. W razie niewykazania umocowania do działania w imieniu spółki przy pierwszej czynności w postępowaniu (wniesieniu skargi), przewodniczący wzywa spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Natomiast niewykonanie w terminie wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy. Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 47 § 1 p.p.s.a., do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom występującym w sprawie. O braku formalnym skargi z powodu niedołączenia odpisu skargi można mówić wówczas, gdy strona składając skargę nie dołączyła odpowiedniej liczby odpisów skargi i z tego względu skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. W niniejszej sprawie, skarżąca została wezwana do uzupełnienia dwóch stwierdzonych braków skargi, a mianowicie: nadesłania pełnego odpisu z KRS-u skarżącej spółki oraz jednego odpisu skargi z załącznikami.Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym, siedmiodniowym terminie ww. braków. Wobec powyższego, skarga stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. Należy bowiem podkreślić, iż termin do usunięcia braków formalnych skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a.) ma charakter ustawowy, co oznacza, że nie może on być skracany ani przedłużany przez Sąd, a w przypadku nieusunięcia braków formalnych skargi, po stronie Sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi, o czym orzeczono jak w sentencji.