VI SA/Wa 1295/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. z siedzibą w [...] na pismo Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie zmiany wpisu w rejestrze przedsiębiorców telekomunikacyjnych postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej - M. z siedzibą w [...], kwotę 200 złotych (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Skarżąca - M. z siedzibą w [...], reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo - zawiadomienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej "Prezes UKE") z [...] kwietnia 2020 r. W skardze Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: art. 12 ust. 1 ustawy z 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne w zw. z art. 10 ust. 4 pkt 1 i 2 tej ustawy Prawo telekomunikacyjne oraz art. 553 § 1 i § 2 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych, poprzez odmowę dokonania aktualizacji wpisu w Rejestrze Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych poprzez wpisanie tam nowej formy prawnej Skarżącego tj. M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w miejsce M. spółka jawna J. i T. P., a także art. 12 ust. 1 ustawy Prawo telekomunikacyjne i art. 553 § 1 i § 2 ustawy Kodeks spółek handlowych poprzez odmowę dokonania aktualizacji wpisu w Rejestrze Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych w ww. zakresie wobec uprzedniego, niewłaściwego zastosowania przez Organ art. 12a pkt 3 ustawy Prawo telekomunikacyjne w zw. z art. 104 § 1 k.p.a. W oparciu o tak sformułowane zarzuty, na podstawie art. 146 § 1 i § 2 w zw. z art. 135 p.p.s.a., Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu z 29 kwietnia 2020 r. oraz poprzedzającej go czynności wykreślenia z Rejestru Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych M. spółka jawna J. i T. P., oraz o stwierdzenie w wyroku, że przysługuje jej uprawnienie do aktualizacji wpisu w Rejestrze Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych, polegającego na wpisaniu w nim nowej formy prawnej Skarżącej tj. M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Prezes UKE w odpowiedzi na skargę, w pierwszym rzędzie, wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Przedmiotem kontroli Sądu Skarżąca uczyniła, na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., pismo Prezesa UKE z 29 kwietnia 2020 r. Odpowiedzi w tej sprawie wymaga zatem pytanie czy pismo to jest jednym z aktów lub czynności wskazanych w ww. art. 3 p.p.s.a., podlegających kontroli sądów administracyjnych. Kognicję sądów administracyjnych kreuje przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019 r., poz. 2325), dalej "p.p.s.a.". Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1). W § 2 ustawodawca wskazał, że kontrola tej działalności - administracji publicznej, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na m.in.: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia (pkt 2 i 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; a także pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej i akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 5 i 6), jak również akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7). Nadto ustawodawca kontrolą Sądu objął bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz - zgodnie z § 2a art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Mając na uwadze wyżej zakreśloną kognicję Sądu oraz treść skarżonego pisma Sąd stwierdził, że nie jest ono w żadnym razie aktem/czynnością rozporządzającą w sferze praw, czy obowiązków Skarżącej, a w konsekwencji nie może zostać skutecznie poddane kontroli sądowoadministracyjnej. Ze skarżonego pisma wynika, że organ poinformował w nim Skarżącą jedynie o stanie faktycznym wpisu pod nr [...]., tj. że wpis ten został wykreślony przez niego 27 sierpnia 2019 r., a to w skutek wykreślenia z dniem 5 lutego 2018 r. M. sp. j. Ja. i T. P. z Krajowego Rejestru Sądowego. Organ poinformował jednocześnie Skarżącą, że w tym stanie rzeczy, może wystąpić o nowy wpis do RPT. Nadto Prezes UKE podał, że na wniosek M. sp. z.o.o. z siedzibą w [...] ([...]) spółka ta także została wykreślona z RPT, co nastąpiło dnia 25 lutego 2019 r. Powyższe dowodzi, że pismo z 29 kwietnia 2020 r. jest wyłącznie opisem stanu faktycznego RPT pod nr [...] i [...] i wskazaniem Skarżącej co w tym stanie rzeczy może uczynić, tj. złożyć wniosek o wpisanie jej do RPT pod nowym numerem. W żadnym razie nie stanowi ono – to pismo, odmowy dokonania aktualizacji wpisu w RPT poprzez wpisanie tam nowej formy prawnej Skarżącego tj. M. sp. z o.o. w miejsce poprzedniej M. sp. j. J. i T. P.. Reasumując Sąd uznał, że kwestionowane przez Skarżącą pismo nie wykazuje takich cech, aby można było je zaliczyć do którejś z form działania administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., zaskarżalnych do sądu administracyjnego. Nie podlega ono też zaskarżeniu z mocy przepisów szczególnych. Zawiadomienie o stanie faktycznym wpisów RPT jest w istocie wyłącznie informacją, która nie stanowi aktu administracyjnego, gdyż nie jest władczym przejawem woli organu administracji publicznej - władczym rozstrzygnięciem, nie kreuje ono żadnych praw, czy obowiązków po stronie Skarżącej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił jako niedopuszczalną. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.