VI SA/Wa 1294/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o wyłączenie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie wniosku o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego postanawia odrzucić wniosek o wyłączenie Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżący – R. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę. Jednocześnie skarżący zgłosił wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 28 akt). I. Postanowieniem z 19 grudnia 2016 r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Referendarz) odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym przez niego zakresie (k. 36 akt). W sprzeciwie od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł m.in. o "wyłączenie autora zaskarżonego orzeczenia" (pkt 4 pisma k. 44 akt). Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych ww. wniosku – tj. "o wyłączenie autora zaskarżonego orzeczenia", m.in. poprzez podanie imienia i nazwiska Referendarza, którego ów wniosek dotyczy. Sąd jednocześnie pouczył, że niewykonanie wezwania skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania (k. 47 akt). Zarządzeniem z 2 marca 2017 r. Sąd pozostawił wniosek skarżącego o wyłączenie referendarza sądowego bez rozpoznania (k. 50 akt). II. W czerwcu 2017 r. skarżący ponownie zgłosił wniosek o przyznanie mu prawa pomocy, tym razem w zakresie częściowym (k. 73 akt). Postanowieniem z 31 sierpnia 2017 r. Referendarz odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w żądanym przez niego zakresie (k. 81 akt). W sprzeciwie od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł m.in. o "wyłączenie (...) autora zaskarżonego orzeczenia" (pkt 4 pisma k. 88 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej p.p.s.a., przewiduje, że wyłączenie sędziego może nastąpić na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zatem dla możliwości rozpoznania takiego wniosku konieczne jest jednoczesne wskazanie w nim z imienia i nazwiska osoby sędziego, o wyłączenie którego się wnioskuje oraz podanie konkretnej/konkretnych okoliczności, która/które w ocenie strony wnioskującej mogłaby/mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności tego konkretnego sędziego w danej sprawie. Brak któregoś z tych elementów powoduje zaś obiektywną niemożność rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego. Stosownie do art. 24 § 1 p.p.s.a. powyższe uregulowania stosuje się odpowiednio m.in. do referendarza sądowego. Jak wynika z akt wniosek, który Sąd obecnie bada, jest kolejnym w niniejszej sprawie zgłoszonym przez skarżącego. Oba wnioski brzmią przy tym identycznie - "o wyłączenia autora zaskarżonego orzeczenia", i oba zostały zawarte w sprzeciwach (pkt 4), złożonych na różne postanowienia Referendarza, tj. odpowiednio z 19 grudnia 2016 r. oraz z 31 sierpnia 2017 r. Nadto Sąd ustalił, że zarządzeniem z 18 stycznia 2017 r. (k. 47 akt) skarżący – w związku z pierwszym wnioskiem "o wyłączenia autora zaskarżonego orzeczenia", został skutecznie wezwany do uzupełnienia jego braków formalnych poprzez wskazanie z imienia i nazwiska referendarza sądowego, o wyłączenie którego wnioskuje oraz poprzez podobnie przyczyny uzasadniającej to wyłączenie. Zatem posiada on wiedzę, że aby żądanie wyłączenia referendarza sądowego mogło zostać poddane rozpoznaniu musi zawierać zarówno imię i nazwisko referendarza sądowego, jak i przyczynę uzasadniającą takie wyłączenie. Mimo to zgłaszając obecnie badany wniosek skarżący nie zawarł w nim ww. elementów. Z uwagi na powyższe – bierność skarżącego, pomimo posiadanej wiedzy jakie elementy musi zawierać wniosek o wyłączenie referendarza sądowego, Sąd obecnie badany wniosek potraktował jako ponowny wniosek o wyłączenie referendarza sądowego, który zgodnie z art. 22 § 4 p.p.s.a. podlega odrzuceniu jako niezawierający podstaw wyłączenia. Mając na uwadze wskazane ustalenia, działając na podstawie art. 22 § 4 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.