VI SA/Wa 127/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 10.02.2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. Sp. j. . z/s w L. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postepowania w sprawie zakończonej decyzją (nałożenie kary pieniężnej) p o s t a n a w i a stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie

Skarżący "(...)" Sp. j. M. K. z/s w Ł. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "(...)" listopada 2021 r., nr "(...)"w przedmiocie odmowy wznowienia postepowania w sprawie zakończonej decyzją (nałożenie kary pieniężnej). Zaskarżonym postanowieniem Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "(...)" listopada 2021 r., nr "(...)"odmówiono wznowienia postepowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzja ostateczną Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "(...)" listopada 2019 r., nr "(...)". Decyzja ostateczna została wydana w oparciu o art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2140 ze zm.). Podkreślić należy, iż w dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm. - dalej: rozporządzenie). Stosownie do treści § 1 rozporządzenia, rozpoznanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 2140), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W niniejszej sprawie skarżący ma siedzibę w miejscowości Ł. D., województwo "(...)". Tym samym sądem właściwym do rozpoznania skargi, w myśl cytowanych powyżej przepisów rozporządzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 3 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 25 kwietnia 2003 roku w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z dnia 29 kwietnia 2003 r., Nr 72, poz. 652 ze zm.) sądem właściwym dla obszaru województwa zachodniopomorskiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Stosownie natomiast do art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 roku, poz.2325), jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdzając swoją niewłaściwość miejscową z powodów przytoczonych wyżej, przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.