VI SA/Wa 12/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. S.A. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w sprawie ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie zmiany projektu oferty ramowej o dostępie komunikacyjnym w zakresie rozpoczynania połączeń, zakańczania połączeń oraz hurtowego dostępu do sieci postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Pismem z dnia [...] grudnia 2008 r. skarżąca T. S.A. z siedzibą w W., reprezentowana przez radcę prawnego A. M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] uchylającą w części oraz utrzymującą w pozostałym zakresie w mocy decyzję ww. organu z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu "Ramowej Oferty T. o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie rozpoczynania połączeń, zakańczania połączeń oraz hurtowego dostępu sieci". W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżącej spółki podniósł między innymi, iż w dacie wydania zaskarżonej decyzji, w obrocie prawnym nie pozostawała decyzja z dnia [...] kwietnia 2008 r., gdyż wygasła ona z dniem [...] sierpnia 2008 r. Dodatkowo wskazał, iż obowiązek regulacyjny dokonał się bez zachowania koniecznego trybu, tj. bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania konsolidacyjnego. Zaznaczył, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca poniesie znaczną szkodę, gdyż zatwierdzona oferta ramowa dotyczy warunków współpracy na rynku, których roczna wartość wyraża się w setkach milionów złotych, zatem każda zmiana wysokości opłat, poprzez ich zaniżanie, ma istotne znaczenie dla pozycji finansowej skarżącej i wiąże się z utratą przez nią wielomilionowych przychodów. Wykonanie tej decyzji skutkować będzie także powstaniem nieodwracalnych skutków z uwagi na konieczność wprowadzenia w życie zmian w ofercie ramowej, rodzącą po stronie skarżącej obowiązek renegocjacji umów z innymi przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi i powodującą trwałą zmianę warunków współpracy. W odpowiedzi na powyższy wniosek pełnomocnik organu podniósł, iż w jego ocenie, strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazała przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Organ nie znalazł uzasadnienia dla przyjęcia tezy skarżącej, że wykonanie zaskarżonego rozstrzygnięcia wiązać się będzie z utratą przychodów, zabrakło bowiem we wniosku wyliczeń, czy też podstaw do ich szacunkowego wyliczenia. Powstanie nieodwracalnych skutków również, zdaniem organu, nie zostało dostatecznie uprawdopodobnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jest zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednak zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania istnienia przesłanek zastosowania powołanego przepisu spoczywa na skarżącym składającym wniosek. Powyższe wynika z samego przepisu i zostało potwierdzone obowiązującym orzecznictwem. Jak stwierdził NSA w postanowieniu z dnia 16 marca 2005 r., sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji (podobnie postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt I OZ 190/05, nie publ.; oraz postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1506/04). Na okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie nie może służyć wskazanie, iż ewentualne uchylenie przez Sąd zaskarżonej decyzji spowoduje trudności związane z umowami zawartymi przez operatorów na dotychczasowych warunkach. Argumentacja przedstawiona we wniosku nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji ani ze względu na ryzyko powstania znacznej szkody, ani z uwagi na niebezpieczeństwo wywołania trudnych do odwrócenia skutków. Jak stwierdził NSA w postanowieniu z dnia 14 listopada 2006 r. do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, konieczne jest wykazanie istnienia konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne, a twierdzenia te powinny zostać poparte stosownymi dokumentami (vide: postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, niepubl.). Taką konkretną okolicznością nie może być ewentualny korzystny dla skarżącej wyrok uchylający zaskarżoną decyzję. Ryzyko powstania znacznej szkody lub niebezpieczeństwo powstania nieodwracalnych skutków muszą wynikać wprost z wykonania zaskarżonej decyzji, nie zaś ze skutków jakie wywoła dla stosunków umownych przyszłe orzeczenie sądu administracyjnego. Innymi słowy, przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. muszą wiązać się bezpośrednio z wykonywaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie mogą zaś być prognozowane i uzależniane od orzeczenia sądu administracyjnego w sprawie, w której zgłoszono wniosek. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd postanowił jak w sentencji.