VI SA/Wa 1170/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 25 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić L. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy od skargi uiszczony w wysokości 200 (dwieście) złotych.

W dniu 7 października 2022 r. Pani L. K. nadała za pośrednictwem operatora pocztowego (Royal Mail) w W. skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] września 2022 r. (nr [...]) o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec G. S.A. z siedzibą w W. (dalej zwanego "Bankiem"), umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku. W dniu 14 października 2022 r. (zob. wydruk śledzenia wspomnianej przesyłki załączony do akt sądowych) przesyłka ze skargą została przekazana polskiemu operatorowi wyznaczonemu. Od skargi Skarżąca uiściła wpis sądowy w wysokości 200 zł (zob. k. 82 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie podkreślić należy, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2253; dalej zwanej "ustawą o BFG"). Z art. 103 ust. 5 ustawy o BFG wynika, że od decyzji rada nadzorcza podmiotu w restrukturyzacji może wnieść skargę do sądu administracyjnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia uzasadnienia decyzji temu podmiotowi, przy czym uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest również każdy, kogo interes prawny został naruszony decyzją. Z kolei w art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy o BFG ustawodawca określił, że Fundusz niezwłocznie zamieszcza na swojej stronie internetowej decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji oraz wydane w ramach przymusowej restrukturyzacji decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 4 pkt 2, 4-8, 11, 12 i 17-26, lub informację o tych decyzjach oraz przyczynach i skutkach wydania tych decyzji, w szczególności dla klientów indywidualnych. Zauważyć należy, że w sprawach dotyczących decyzji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w przedmiocie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że termin do zaskarżenia takiej decyzji przez podmiot niebędący jej adresatem, ale którego interes prawny miał doznać uszczerbku w związku z jej wydaniem, wynosi 7 dni od dnia ogłoszenia decyzji lub informacji o przyczynach i skutkach wydania tej decyzji (art. 109 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 103 ust. 5 ustawy o BFG; por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 11 sierpnia 2020 r. o sygn. akt II GZ 221/20 i z 8 października 2020 r. o sygn. akt II GZ 290/20). Informacja o przyczynach i skutkach wydania decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie ukazała się na stronie internetowej Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (informacja dostępna pod adresem: https://www.bfg.pl/bfg-rozpoczal-przymusowa-restrukturyzacje-[...]-s-a-ktorego-dzialalnosc-zostanie-przeniesiona-do-wspolnego-banku-bfg-i-systemu-ochrony-bankow-komercyjnych-utworzonego-przez-osiem-bankow/#pe-content) w dniu 30 września 2022 r., a zatem ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był 7 października 2022 r. Wprawdzie Skarżąca nadała skargę w dniu 7 października 2022 r. za pośrednictwem operatora pocztowego w W., jednak przesyłka ta została przekazana polskiemu operatorowi wyznaczonemu dopiero w dniu 14 października 2022 r., a zatem po terminie do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 11 ust. 6 ustawy o BFG do postępowania w sprawie skarg na decyzje, o których mowa w ust. 4 (a więc m.in. wydawaną na podstawie art. 11 ust. 4 pkt 1 ustawy o BFG decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji), w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z wyłączeniem art. 61 § 2 i 3 tej ustawy. Stwierdzić należy, że ustawa o BFG nie określa sposobu wnoszenia pism w postępowaniu sądowym dotyczącym kontroli decyzji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, ani skutków prawnych uchybienia terminu do dokonania czynności procesowej, w tym złożenia skargi po terminie. Wobec tego w tym zakresie odpowiednie zastosowanie znajdowały przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej zwanej "ppsa"). Zgodnie z art. 83 § 3 ppsa oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Treść zacytowanego przepisu prowadzi do wniosku, że jedynie nadanie pisma w polskim urzędzie pocztowym operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub polskim urzędzie konsularnym jest wystarczające dla uznania, że został zachowany termin do złożenia pisma. Taka sytuacja nie miała natomiast miejsca w niniejszej sprawie z uwagi na fakt, że przesyłka ze skargą Skarżącej została nadana w W., która wystąpiła z Unii Europejskiej, Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej, co spowodowało również wystąpienie z Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z 7 czerwca 2023 r. (sygn. akt VI SA/Wa 5609/22), uwzględnić w tym zakresie należy art. 126 Umowy o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. Urz. UE C 29 z 31 stycznia 2020 r., s. 7), z którego wynika, że okres przejściowy lub okres wdrażania, który rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszej umowy, kończy się w dniu 31 grudnia 2020 r. Z kolei na podstawie art. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o okresie przejściowym, o którym mowa w Umowie o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1516) w okresie przejściowym ilekroć mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez to również Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. W konsekwencji Wielka Brytania utraciła status państwa członkowskiego Unii Europejskiej z dniem 31 grudnia 2020 r. W związku z tym daty nadania pisma (tu: skargi Skarżącej) w brytyjskiej placówce pocztowej po 31 grudnia 2020 r. nie można uznać za datę wpływu pisma do sądu w świetle art. 83 § 3 ppsa. Jak wskazano w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 lutego 2023 r. (sygn. akt I OZ 24/23), w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania za granicą, lecz data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu. Z informacji dotyczących śledzenia przesyłki ze skargą Skarżącej (treść dostępna pod adresem: https://www.royalmail.com/track-your-item#/tracking-results/RN873440359GB) wynika, że przesyłka ta została przekazana 14 października 2022 r. polskiemu urzędowi pocztowemu (WARSZAWA WER). Zatem to tę datę należy uznać za dzień wniesienia skargi przez Skarżącą. Tym samym skarga została złożona po terminie. Podkreślenia wymaga, że w art. 85 ppsa określono, że czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei art. 58 § 1 pkt 2 ppsa stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro skarga Skarżącej została złożona po upływie terminu na dokonanie tej czynności procesowej, to – stosownie do wskazanych przepisów – sąd miał obowiązek odrzucenia tejże skargi. Odrzucenie skargi wiązało się z kolei z obowiązkiem zwrotu Skarżącej uiszczonego przez nią wpisu od skargi. Zgodnie bowiem z art. 232 § 1 pkt 1 ppsa sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 232 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 11 ust. 6 ustawy o BFG postanowił, jak w sentencji.