VI SA/Wa 1116/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia świadectwa kierowcy oraz zawieszenia wydawania nowych świadectw kierowców przez okres roku postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej Spółce kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego cofnął F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. świadectwo kierowcy o numerze [...], udzielone w dniu 8 listopada 2017 r., oraz zawiesił ww. Spółce wydawanie nowych świadectw przez okres roku. Powyższa decyzja została doręczona Spółce w dniu 4 kwietnia 2018 r. i zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak również o możliwości zrzeczenia się tego prawa i wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z dnia 30 kwietnia 2018 r. F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że strona pismem z 16 kwietnia 2018 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a organ decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017r., poz. 935), którą wprowadzono szereg istotnych zmian w procedurze sądowoadministracyjnej. Na mocy art. 9 pkt 2 tej ustawy nowe brzmienie otrzymał m.in. art. 52 p.p.s.a. Stosownie do jego treści, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3). Z powyższego wynika zatem, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia aktów, na które przysługuje prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo poprzez złożenie do organu takiego wniosku, albo poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Treść tego przepisu nie pozostawia też wątpliwości, że chociaż do strony należy decyzja, jaką drogę zaskarżenia wybrać, to jednak skorzystanie z jednego trybu zaskarżenia wyklucza możliwość skorzystania z drugiego trybu. Niedopuszczalna jest więc sytuacja, że to samo rozstrzygnięcie strona zaskarży zarówno w drodze postępowania przed organem administracji, jak i w drodze postępowania przed sądem administracyjnym. Strona musi bowiem dokonać wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami. Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że w zaskarżonej decyzji z dnia [...] marca 2018 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego prawidłowo pouczył skarżącą Spółkę o przysługujących jej alternatywnie środkach zaskarżenia. Mimo to skarżąca skorzystała z obu możliwości zaskarżenia wydanej decyzji. Z akt przedmiotowej sprawy wynika bowiem, że strona pismem z dnia 16 kwietnia 2018 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie pismem z dnia 30 kwietnia 2018 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Powyższe okoliczności powodują na tym etapie niedopuszczalność wniesienia skargi. Skoro bowiem skarżąca Spółka skorzystała ze środka zaskarżenia decyzji, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie mogła równocześnie wnieść na tę decyzję skargi do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.