VI SA/Wa 1100/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. R. na pismo Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [....] w przedmiocie udzielenia patentu na wynalazek postanawia: odrzucić skargę

J. F. R. (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP RP") z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] dotyczące udzielenia patentu na wynalazek, wnosząc "o przywrócenie terminu, sporządzenie/doręczenie dokumentu patentowego, zwolnienie skarżącego w całości od kosztów i opłat sądowych i procesowych, kosztów zastępstwa procesowego po obu stronach procesu we wszystkich instancjach sądowych oraz zaległych i nadchodzących opłat patentowych na rzecz Urzędu Patentowego w całości, ustanowienie dla skarżącego: Rady prawego z Urzędu, Adwokata z Urzędu i Rzecznika patentowego z Urzędu (...)". W uzasadnieniu skarżący podał, że sprawa jest skomplikowana oraz, że nie stać go na zatrudnienie profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący podniósł, że zaskarżone pismo - w swej treści - w sposób rażący jest niezgodne ze zgromadzonym w materiałem dowodowym. Skarżący podał, że choroby na które cierpi ograniczają jego udział w znacznym stopniu w procesie, a także uniemożliwiają mu dotrzymanie terminu. Skarżący zarzucił UP RP, że nie rozpoznał istoty sprawy oraz, że podaje sprzeczne dane informacyjne w tej sprawie, czym działa krzywdząco i na niekorzyść skarżącego. Nadto skarżący twierdzi, iż "Wygląda na to - sądząc po piśmie ww. uczestnika postępowania, jakby to uczestnik postępowania wytwarzał jakieś usprawiedliwiające alibi dla uczestnika postępowania w związku z jego nieprawidłowościami w postępowaniu.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.. Ponadto, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na pismo Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] dotyczące udzielenia patentu na wynalazek i będące jedynie informacją dla skarżącego, że decyzja ww. przedmiocie nie była do niego kierowana oraz że nie był wzywany do uiszczenia jakichkolwiek opłat związanych ze zgłoszeniem wynalazku, a także wyjaśniała zasady postępowania w przypadku zgłoszenia wynalazku. Wskazać należy, że ww. pismo nie jest orzeczeniem administracyjnym (decyzją lub postanowieniem), a jedynie informacją udzieloną przez UP RP. Pismo to nie nosi cech formalnych decyzji (art. 107 § 1 k.p.a.), ale przede wszystkim nie jest formą załatwienia sprawy, o której mowa w art. 104 § 1 k.p.a. (por. wyrok WSA z dnia 5 czerwca 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 1648/16, publ. CBOSA). Kwestia poinformowania skarżącego, w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 10 grudnia 2019 r. o zwolnienie z opłat związanych z zgłoszeniem wynalazku, nie jest więc sprawą, którą organ załatwia w drodze decyzji. W razie odmowy organ jedynie informuje stronę o negatywnym rozpoznaniu jej wniosku, ale postępowanie to nie ma przewidzianego ustawą trybu odwoławczego, przewidującego kontrolę pisemnie udzielonej informacji w tym zakresie. Nadto wskazać należy, że w przedmiotowym piśmie UP RP udziela informacji o złożeniu zawiadomienia do Prokuratury [...] dla [...] w W. o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa sygn. Akt [...]. Określona w art. 3 p.p.s.a. kognicja sądów administracyjnych nie daje podstawy do dokonania przez Sąd oceny ww. pisma, innymi słowy – kontrola przez sąd administracyjny tego aktu nie jest dopuszczalna. Skoro więc zaskarżone pismo nie podlega kontroli sądów administracyjnych, to z tego względu należało uznać skargę za niedopuszczalną. W związku z powyższym skarga na pismo UP RP z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.