VI SA/Wa 1091/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant ref. staż. Anna Jóźwiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2023 r. sprawy ze skargi ze skargi V. Sp. z o.o. Sp. j. z siedzibą w W. (obecnie M. Sp. z o. o. z siedzibą w G.) na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 30 marca 2018 r. nr DPK.WIA.6060.193.2017.26 w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia usługi powszechnej w 2008 r. oddala skargę

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: "Prezes UKE", "organ") decyzją z 30 marca 2018 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm., dalej: "K.p.a.") oraz w związku z art. 98 ust. 3 i art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1907, z późn. zm., dalej: "P.t."), po rozpatrzeniu wniosku [...] sp. z o.o. sp. j. (dalej "Spółka", "Strona", "Skarżący") z 13 października 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymał w mocy decyzję z 25 września 2017 r., znak: [...]. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes UKE wyjaśnił, że decyzją z 24 maja 2011 r., znak: [...]), utrzymaną w mocy decyzją z 6 września 2011 r., znak: [...]), Prezes UKE przyznał dopłatę do kosztów świadczenia w 2008 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez [...] S.A. (aktualnie: [...] S.A., dalej: "[...]" lub "[...]"), w wysokości 1 829 836 zł, (dalej: "Dopłata 2008"). 13 grudnia 2016 r. Prezes UKE wydał decyzję znak: [...], którą ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2008 oraz ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych, wskazanych w pkt 1 tej decyzji. Decyzję tę następnie Prezes UKE uchylił w całości decyzją z 14 kwietnia 2017 r. nr [...] (dalej "Decyzja wskaźnikowa") i orzekł co do istoty sprawy, tj.: 1) ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2008, w tym Spółkę, oraz 2) ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w Dopłacie 2008, wskazanych w pkt 1 powyżej, w wysokości 0,0040546242%. Organ wyjaśnił następnie, że pismem z 26 maja 2017 r., zawiadomił Spółkę o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia kwoty udziału Spółki w pokryciu Dopłaty 2008. Decyzją z 25 września 2017 r. Prezes UKE wydał decyzję nr [...], którą: 1) ustalił kwotę udziału w pokryciu Dopłaty 2008 w wysokości 6 761,24 zł dla Strony jako przedsiębiorcy telekomunikacyjnego obowiązanego do udziału w pokryciu tej dopłaty, 2) nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Prezes UKE rozpatrując wniosek Strony z 13 października 2017 r. (dalej "Wniosek"), o ponowne rozpatrzenie sprawy, po przytoczeniu mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa, mając na uwadze treść przepisów art. 98 ust. 1-3 P.t. oraz ich systematykę stwierdził, że ustalenie kwoty udziału w pokryciu dopłaty dla każdego z obowiązanych przedsiębiorców telekomunikacyjnych odbywa się po ustaleniu przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2008 oraz jednolitego wskaźnika procentowego udziału tych przedsiębiorców w pokryciu Dopłaty 2008. Nie ulega zatem wątpliwości, zdaniem Prezes UKE, że jest uprawniony do ustalenia kwoty udziału w dopłacie w stosunku do przedsiębiorcy, który został wskazany jako przedsiębiorca obowiązany do udziału w pokryciu tej dopłaty, biorąc przy tym pod uwagę wysokość jednolitego wskaźnika procentowego udziału w jej pokryciu. Biorąc zatem pod uwagę, iż – ustalenie przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2008, wśród których jest Spółka, w tym wysokości ich przychodów z tytułu działalności telekomunikacyjnej za 2008 r. oraz ustalenie jednolitego wskaźnika procentowego udziału tych przedsiębiorców w pokryciu Dopłaty 2008 – nastąpiło w ramach Decyzji wskaźnikowej, Prezes UKE uznał, że był uprawniony do ustalenia dla Spółki kwoty udziału w pokryciu Dopłaty 2008 wynikającej z ustalonego w Decyzji wskaźnikowej, wskaźnika. Prezes UKE stwierdził również, że zgodnie z art. 98 ust. 2 P.t., wysokość udziału danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w dopłacie ustalana jest proporcjonalnie do wysokości przychodów tego przedsiębiorcy w danym roku kalendarzowym, uzyskanych z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej. Organ przy tym zaznaczył, że z uwagi na fakt następstwa prawnego, wynikającego z przepisów art. 494, art. 531 oraz art. 553 K.s.h., ustanawiających zasadę pełnej sukcesji uniwersalnej, dany przedsiębiorca telekomunikacyjny jest zobowiązany do udziału w pokryciu dopłaty również za przedsiębiorcę/ów telekomunikacyjnego/ych, którzy w danym roku kalendarzowym, za który dopłata jest przyznawana, osiągnęli przychody z działalności telekomunikacyjnej przekraczające 4 min zł, a których następcą prawnym jest ten przedsiębiorca telekomunikacyjny. Prezes UKE wyjaśnił dalej, że kwotę udziału w pokryciu Dopłaty 2008 poszczególnych zobowiązanych przedsiębiorców telekomunikacyjnych ustala się według wzoru: K = Pn x W%, gdzie: K - kwota udziału w pokryciu Dopłaty 2008 danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w tej dopłacie, W% - jednolity wskaźnik procentowy udziału przedsiębiorców obowiązanych do udziału w Dopłacie 2008 w wysokości 0,0040546242%, Pn - suma przychodów z działalności telekomunikacyjnej za 2008 r. danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w Dopłacie 2008 i/lub przedsiębiorcy/ów telekomunikacyjnych, którzy w 2008 r. osiągnęli przychody powyżej 4 min zł, a których dany przedsiębiorca telekomunikacyjny zobowiązany do udziału w Dopłacie 2008 jest następcą prawnym. Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy Prezes UKE wskazał, że Decyzją wskaźnikową ustalono, iż: 1) Spółka (działająca w 2008 r. pod firmą [...] S.A.) osiągnęła w 2008 r. przychody z tytułu działalności telekomunikacyjnej w wysokości - 151 347 787 zł, 2) Spółka jest następcą prawnym spółki [...] S.A., która w 2008 r. uzyskała przychody z tytułu działalności telekomunikacyjnej przewyższające 4 mln zł, tj.: 15 406 008 zł. W związku z tym, organ stwierdził, że w przypadku Spółki: suma Pn wynosi 166 753 795 zł; a K wynosi 6 761,24 zł, gdyż: K = 166 753 795 zł x 0,0040546242 % = 6 761,24 zł. Mając na uwadze powyższe, Prezes UKE stwierdził, że kwota udziału w pokryciu Dopłaty 2008 Spółki, jako przedsiębiorcy zobowiązanego do udziału w tej dopłacie, wynosi 6 761,24 zł. Tym samym, Prezes UKE stwierdził, że w decyzji z 25 września 2017 r., kwota udziału Spółki w Dopłacie 2008 została ustalona prawidłowo. W związku z powyższym, Prezes UKE utrzymał w mocy decyzję z 25 września 2017 r., w zakresie ustalenia kwoty udziału w pokryciu Dopłaty 2008, w wysokości 6 761,24 zł. Prezes UKE nie zgodził się z zarzutami Strony podniesionymi we wniosku z 13 października 2017 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy przedstawiając szczegółowo swoje stanowisku w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżył w całości decyzję Prezesa UKE z 30 marca 2018 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz decyzji I instancji, a także o zasądzenie na Jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. Powielając zarzuty z wniosku z 13 października 2017 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy, Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy oraz prawa materialnego tj.: 1) art. 7 oraz art. 107 § 1 pkt. 6) i § 3 K.p.a. w zw. z art. 98 ust. 1 P.t., przejawiające się w tym. że organ: a) błędnie przyjął i wywiódł, jakoby przedmiotem decyzji wskaźnikowej było ustalenie m.in. tego, że Skarżący jest następcą prawnym [...] S.A. z siedzibą w W.(dalej: "[...]), podczas gdy: - ustalenie to było jedynie ustaleniem faktycznym, stanowiącym jedną z przesłanek dla orzeczenia w zakresie ustalenia listy podmiotów zobowiązanych do udziału w Dopłacie 2008, - przedmiotem rozstrzygnięcia Decyzji wskaźnikowej było jedynie ustalenie listy podmiotów zobowiązanych do udziału w Dopłacie 2008 i jednolitego wskaźnika pokrycia tej dopłaty - rozstrzygnięcia zresztą błędnego m.in. z powodu właśnie pominięcia Spray jako podmiotu zobowiązanego do udziału w pokryciu Dopłaty 2008, b) zamieścił w zaskarżonej decyzji błędne uzasadnienie w tym zakresie, że przedmiotem Decyzji wskaźnikowej było ustalenie m.in. tego, że Skarżący jest następcą prawnym Spray, 2) art. 6, art. 7, art. 16 § 1 i art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 98 ust. 3 P.t., przejawiające się w tym, że organ bezzasadnie przyjął, iż jest związany Decyzją wskaźnikowa w zakresie ustalenia, iż Skarżący jest następcą prawnym Spray oraz tym, że przychód Spray z działalności telekomunikacyjnej za rok 2008 należy przypisać Skarżącemu w celu określenia kwoty udziału Skarżącego w pokryciu kosztów tej dopłaty, i w związku z tym odmówił Skarżącemu prawa do ustalania okoliczności faktycznych istotnych w sprawie oraz wydał bezpodstawne postanowienie z 26 stycznia 2018 roku, znak [...] - podczas gdy: a) Prezes UKE, jak i Skarżący w niniejszej sprawie nie są związani przedmiotowym ustaleniem co do rzekomego następstwa Spółki po Spray, b) Prezes UKE w niniejszej sprawie jest związany wyłącznie tym, co zawiera rozstrzygnięcie Decyzji wskaźnikowej, czyli listą podmiotów zobowiązanych (i wysokością wskaźnika), c) Skarżąca w niniejszej sprawie ma prawo zarzucać i wykazywać brak następstwa prawnego Spółki po Spray, podobnie jak i może wywodzić, że przychód [...]z działalności telekomunikacyjnej nie powinien być przypisywany Skarżącemu i stanowić podstawy wymiaru udziału Spółki w koszcie Dopłaty 2008, 3) art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., przejawiające się w tym. że organ: a) nie zgromadził należycie materiału dowodowego niezbędnego do ustalenia tego, czy Skarżący był następcą prawnym [...], oraz błędnie ocenił czy też raczej przyjął wciągając Decyzję wskaźnikową jako dowód w sprawie, że Skarżący jest następcą prawnym Spray w zakresie działalności telekomunikacyjnej i przedmiotowego obowiązku udziału w Dopłacie 2008, podczas gdy Spray po dokonaniu podziału dalej prowadził działalność telekomunikacyjną, b) wydał błędne i bezpodstawne postanowienie z 26 stycznia 2018 roku, znak [...], choć organ powinien dopuścić dowody zawnioskowane przez Skarżącego, c) nie ustalił prawidłowo przychodu Skarżącego, będącego podstawą ustalenia udziału Skarżącego w Dopłacie 2008, tj. (1) nie ustalił, w jakim stopniu na przychody tego przedsiębiorcy składają się przychody ze świadczenia usług wchodzących w skład usługi powszechnej, a w tym, nie ustalił kwoty przychodów osiągniętych przez Skarżącego z tytułu świadczenia usług, które nie powinny być brane pod uwagę w niniejszym postępowaniu, a nadto. (2) wadliwie określił przychód Skarżącego, bezpodstawnie przypisując jemu przychód innego podmiotu (Spray), 4) art. 531 § 2 oraz art. 494 § 2 K.s.h. w zw. z art. 97 i art. 98 ust. 3 P.t., poprzez błędne przyjęcie, że w wyniku podziału Spray Skarżący jest następcą prawnym Spray w zakresie przedmiotowego obowiązku udziału w Dopłacie 2008 i zobowiązana jest do uiszczenia Dopłaty 2008 naliczanej także od przychodu Spray, osiągniętego w 2008 r., podczas gdy Spray po dokonaniu podziału dalej prowadził działalność telekomunikacyjną - które to naruszenie miało miejsce także w wyniku przyjęcia przez organ, że obowiązki związane z udziałem w Dopłacie 2008 przechodzą na następców prawnych przedsiębiorców, oraz że przechodzą one w całości, choć brak podstaw prawnych dla takiego rozstrzygnięcia, 5) art. 98 P.t., poprzez wydanie przez organ zaskarżonej decyzji, pomimo tego, że brak jest prawomocnej podstawy dla jej wydania, skoro: (1) sprawa ustalenia wysokości Dopłaty 2008 nie jest zakończona w zakresie częściowego i prawomocnego uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie decyzji Prezesa UKE z 24 maja 2011 r. o ustaleniu wysokości Dopłaty 2008 (dalej jako: Decyzja ws. Dopłaty 2008) oraz (2) sprawa ustalenia listy podmiotów zobowiązanych do udziału w Dopłacie 2008 r. i ustalenia jednolitego wskaźnika tego udziału nie jest zakończona prawomocnie na skutek zaskarżenia przez szereg podmiotów Decyzji wskaźnikowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przy czym postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte na skutek tych skarg nie zostało prawomocnie zakończone - co w konsekwencji skutkuje: a) prowadzeniem niniejszego postępowania wbrew określonej w art. 98 ust. 1 P.t. zasadzie uprzedniego ustalenia wysokości dopłaty, b) prowadzeniem niniejszego postępowania wbrew określonej w art. 98 ust. 3 P.t., zasadzie uprzedniego ustalenia listy podmiotów zobowiązanych do udziału w Dopłacie 2008 i ustalenia jednolitego wskaźnika tego udziału, c) naruszeniem zasady jednolitości ustalanego wskaźnika procentowego udziału w dopłacie w przypadku, w którym w kolejnym postępowaniu, zmierzającym do dodatkowego ustalenia Dopłaty 2008, zmianie ulegnie skład podmiotowy przedsiębiorców zobowiązanych do pokrycia dopłaty, 6) art. 97 i art. 98 P.t., poprzez uwzględnienie przy ustalaniu kwoty udziału w Dopłacie 2008 przychodów, jakie Spółka i [...]osiągali z usług telekomunikacyjnych niewchodzących w skład usługi powszechnej. W uzasadnieniach skarg Skarżący wsparł podniesione zarzuty obszerną argumentacją. W odpowiedziach na skargi organ wniósł o ich oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie postanowieniem z 24 września 2018 r., do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie, w której przedmiotem skargi była Decyzja wskaźnikowa (VI SA/Wa 1282/17). Decyzja wskaźnikowa z dniem 29 listopada 2022 r. stała się prawomocna, wobec oddalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych (II GSK 916/19). Postanowieniem z 20 marca 2023 r. Sąd podjął postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa. Wydane w niniejszej sprawie decyzje administracyjne obu instancji stanowią rozstrzygnięcie jednego z etapów procedury związanej z dopłatą do kosztów świadczenia usługi powszechnej. Procedurę tę regulują przepisy art. 96 – 99 P.t. Procedurę tę rozpoczyna ustalenie przez Prezesa UKE kwoty tej dopłaty w sposób określony w art. 96 P.t. W niniejszej sprawie Prezes UKE działając na podstawie tego przepisu decyzją z 24 maja 2011 r., utrzymaną w mocy decyzją z 6 września 2011 r., przyznał dopłatę do kosztów świadczenia w 2008 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez [...], w wysokości 1 829 836 zł (Dopłata 2008). Drugi etap działania Prezesa UKE dotyczył ustalenia w sposób określony w art. 97 i art. 98 ust. 1 i ust. 2 P.t., przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do pokrycia Dopłaty 2008 oraz ustalenia jednolitego wskaźnika procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu tejże dopłaty. Zgodnie z art. 97 P.t., przedsiębiorcy telekomunikacyjni, których przychód z działalności telekomunikacyjnej w roku kalendarzowym, za który przysługuje dopłata, przekroczył 4 miliony złotych, są obowiązani do udziału w pokryciu dopłaty. Jak natomiast wynika z art. 98 ust. 1 i ust. 2 P.t., Prezes UKE, niezwłocznie po ustaleniu należnej dopłaty, rozpoczyna postępowanie w sprawie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do pokrycia dopłaty i wysokości ich udziału w dopłacie (ust. 1). Prezes UKE ustala jednolity wskaźnik procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty, biorąc pod uwagę wysokość dopłaty, która podlega pokryciu. Wysokość udziału danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w pokryciu dopłaty, nie wyższa niż 1% jego przychodów, ustalana jest proporcjonalnie do wysokości przychodów tego przedsiębiorcy w danym roku kalendarzowym, uzyskanych z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej (ust. 2). Prezes UKE w Decyzji wskaźnikowej, którą uchylił decyzję I instancji z 13 grudnia 2016 r., ustalił jednocześnie przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2008 oraz jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w Dopłacie 2008, w wysokości 0,0040546242%. Za jednego z tych przedsiębiorców uznano Skarżącego, w tym jako następcę prawnego Spray (w wyniku opisanych szczegółowo w tej decyzji przejęć i przekształceń podmiotowych). Podkreślenia wymaga, że w świetle treść art. 98 ust. 2 P.t. ustalenie powyższego wskaźnika procentowego wymagało uwzględnienia wysokości zarówno Dopłaty 2008, jak i sumy przychodów wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2008. W wyliczeniu tym zatem uwzględniono także przychód Skarżącego, a także jego poprzednika prawnego Spray. Sądowi z urzędu znana jest, istotna w niniejszej sprawie okoliczność, że wskazana Decyzja wskaźnikowa jest nie tylko ostateczna, ale i prawomocna z uwagi na oddalenie skarg na tę decyzję przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 9 kwietnia 2018 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1282/17), a następnie oddalenie skarg kasacyjnych od tegoż wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z 29 listopada 2022 r. o sygn. akt II GSK 916/19). Trzeci etap analizowanego działania polega na ustaleniu przez Prezesa UKE na podstawie art. 98 ust. 3 P.t. kwot udziału w pokryciu dopłaty dla poszczególnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych wymienionych w decyzji, która została wydana w drugim etapie - na podstawie art. 98 ust. 1 i ust. 2 P.t. Zgodnie z art. 98 ust. 3 P.t., Prezes UKE ustala, w drodze decyzji, kwotę udziału w pokryciu dopłaty dla przedsiębiorcy telekomunikacyjnego. Decyzji nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji, zostały zatem wydane w ramach trzeciego etapu opisanej procedury. Podkreślenia wymaga, że opisane trzy etapy procedury dotyczącej przyznawania dopłaty i ustalania przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu tej dopłaty są ze sobą powiązane, bowiem rozstrzygnięcie z danego etapu ma bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie w kolejnym etapie. Wskazuje na to systematyka przepisów art. 98 ust. 1 - 3 P.t. Zastosowanie wymogów określonych tymi przepisami wymaga zachowania spójności ustaleń i rozstrzygnięć w sprawach dotyczących w poszczególnych sprawach dotyczących ustalenia udziału w dopłacie, to jest decyzji o dopłacie, decyzji wskaźnikowej i decyzjach ustalających kwoty udziału w pokryciu dopłaty przez poszczególnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 sierpnia 2019 r. o sygn. akt VI SA/Wa 494/16). Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd uznał, że Prezes UKE nie naruszył prawa przyjmując na potrzeby wydania decyzji w niniejszej sprawie okoliczności ustalone w sposób wiążący w postępowaniu zakończonym Decyzją wskaźnikową, w tym uznanie Skarżącego za przedsiębiorcę telekomunikacyjnego obowiązanego do udziału w pokryciu Dopłaty 2008 oraz wysokość przychodu z tytułu działalności telekomunikacyjnej w 2008 r., Spółki oraz jej poprzednika prawnego Spray. Prawidłowość powyższych ustaleń nie została skutecznie zakwestionowana w postępowaniu sadowoadministracyjnym, w którym kontrolowano legalność Decyzji wskaźnikowej. W wydanym w tamtym postępowaniu wyroku z 29 listopada 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie ocenił, że w skargach kasacyjnych: "(...) nie podważono ustaleń organu w zakresie skutków przejęcia przez wskazane w decyzji podmioty zorganizowanych części przedsiębiorstw, z którym powiązane było funkcjonowanie przedsiębiorstw telekomunikacyjnych. Dał temu wyraz Prezes UKE w uzasadnieniu spornej decyzji, przeprowadzając dokładną analizę każdego z osobna przypadku, wykazując, że w każdym przypadku przejścia prawa do prowadzenia tej działalności, dochodziło także do przejścia powstałego z mocy prawa obowiązku udziału w Dopłacie 2008, co nie wymagało ujęcia w sporządzonych planach podziału z uwagi na szczególne okoliczności związane z konkretyzacją tego obowiązku dopiero z mocy decyzji administracyjnej Prezesa UKE." Zdaniem Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, nie ma zatem podstaw, aby w postępowaniu dotyczącym ustalenia kwoty udziału w pokryciu Dopłaty 2008 dla Spółki ponownie analizować kwestię wysokości przychodu, jaki należało przyjąć dla wyliczenia tej kwoty. Przychód ten został określony w Decyzji wskaźnikowej na potrzeby ustalenia jednolitego wskaźnika procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2008. W przypadku przyjęcia innej wysokości przychodów z działalności telekomunikacyjnej, chociażby dla jednego z przedsiębiorców, niż określona w decyzji wskaźnikowej, doszłoby do naruszenia wymogów określonych w art. 98 ust. 2 P.t, ponieważ jednolity wskaźnik procentowy udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty określony w decyzji wskaźnikowej stałby się nieprawidłowy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie z 23 sierpnia 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 494/16). W konsekwencji Sąd nie uwzględnił zarzutów postawionych w pkt 1 lit. a), b) i c) oraz pkt 2 lit. a) petitum skargi, kwestionujących ustalenie (w oparciu o Decyzję wskaźnikową), że Skarżący jest następcą prawnym [...] w zakresie obowiązku udziału w pokryciu Dopłaty 2008 i przypisanie przychodu Spray z działalności telekomunikacyjnej w 2008 r. Skarżącemu w celu określenia kwoty jego udziału w pokryciu kosztów Dopłaty 2008. Niezasadny okazał się również zarzut wskazujący na naruszenie art. 98 P.t. przez wydanie zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy: 1) sprawa ustalenia wysokości Dopłaty 2008 nie jest zakończona w zakresie częściowego i prawomocnego uchylenia przez Sąd decyzji Prezesa UKE z 24 maja 2011 r., 2) sprawa ustalenia listy podmiotów zobowiązanych od udziału w Dopłacie 2008 i ustalenia jednolitego wskaźnika tego udziału z uwagi na zaskarżenie Decyzji wskaźnikowej przez szereg podmiotów do sądu administracyjnego. Należy wyjaśnić, że wobec prawomocności decyzji Prezesa UKE z 24 maja 2011 r. w części przyznającej na rzecz [...] dopłatę do kosztów świadczenia w 2008 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez [...], zasadne było wszczęcie i prowadzenie postępowania w sprawie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do udziału w tej dopłacie i wysokości ich procentowego udziału w dopłacie. Wbrew twierdzeniu Skarżącego, nie było podstaw prawnych do oczekiwania na ostateczne rozstrzygnięcie kwestii pozostałej części dopłaty, która nie dotyczy przedmiotu niniejszej sprawy (por wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 listopada 2022 r., sygn. akt II GSK 735/19). Należy również wskazać, że z uwagi na powiązanie niniejszej sprawy ze sprawą dotyczącą kontroli legalności Decyzji wskaźnikowej, postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie zostało zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie dotyczącej wspomnianej Decyzji wskaźnikowej. Kontrola zatem legalności zaskarżonej decyzji nastąpiła w sytuacji, gdy Decyzja wskaźnikowa była już prawomocna. Nie jest zasadny również ostatni z zarzutów skargi, wskazujący na naruszenie art. 97 i art. 98 P.t., przez uwzględnienie przy ustalaniu kwoty udziału w pokryciu Dopłaty 2008 przychodów jakie Skarżący i jej poprzednik prawny osiągali z usług telekomunikacyjnych niewchodzących w skład usługi powszechnej. Sąd podziela stanowisko wyrażone w przywoływanym już wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 listopada 2022 r. (sygn. akt II GSK 916/19), że: "(...) brak jest jakichkolwiek argumentów normatywnych do ograniczenia metody ustalania wskazanego wskaźnika tylko do przychodu z działalności odpowiadającej zakresowi usługi powszechnej, a więc z pominięciem wartości pozostałych przychodów z działalności telekomunikacyjnej. Co więcej, akceptacja takiego podejścia w rzeczywistości prowadziłaby do odejścia od zasad określonych w art. 13 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/22/WE o usłudze powszechnej, która wymaga respektowania nie tylko zasady przejrzystości, jak najmniejszego naruszenia rynku, niedyskryminacji i proporcjonalności. Zasady te były przedmiotem wypowiedzi Trybunału Sprawiedliwości UE (TSUE), przy czym w zbliżonej kwestii TSUE nie zakwestionował w żadnym stopniu oparcia stosowanej opłaty nadzwyczajnej na obrotach podmiotów gospodarczych (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 25 listopada 2020 r., C-49/19, pkt 57).". Jak trafnie wskazał dalej Naczelny Sąd Administracyjny:"(...) oparcie omawianego wskaźnika tylko na przychodach z działalności gospodarczej odpowiadającej zakresowi usługi powszechnej, a więc z pominięciem innych przychodów z działalności telekomunikacyjnej, wpływałoby na naruszenie rynku tych usług, prowadząc do potencjalnego uprzywilejowania podmiotów ekonomicznie najsilniejszych, często mających pozycję dominującą na rynku, a wiec dla których dolegliwość finansowa z tytułu ponoszenia kosztów omawianej dopłaty nie może być ograniczana w stosunku do podmiotów o słabszej pozycji na rynku usług telekomunikacyjnych". Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że w wydanych w niniejszej sprawie decyzjach administracyjnych Prezes UKE prawidłowo ustalił kwotę udziału Skarżącego w pokryciu Dopłaty 2008, mnożąc wysokość osiągniętego w 2008 r. przychodu Skarżącego i jego poprzednika prawnego z tytułu działalności telekomunikacyjnej przez jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2008, określony w Decyzji wskaźnikowej. Sąd uznał, że organ nie naruszył przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego wskazanych w skardze, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec niezasadności zatem zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, skargę należało, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), oddalić.