VI SA/Wa 1078/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2019 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odrzucić skargę

Pismem z dnia 7 kwietnia 2020 r., P. W. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na opisane w sentencji postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2019 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Odnośnie do przedmiotu zaskarżenia, to jak wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru, zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 1 października 2019 r. Zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie odnotować trzeba, że w pierwszej kolejności sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U.z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.) Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast art. 54 § 1 skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie z przepisem art. 53 § 4 p.p.s.a. obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r. (por. art. 9 pkt 3 lit. d ustawy zmieniającej p.p.s.a. z dnia 7 kwietnia 2017 r., Dz. U. z 2017 r. poz. 935), termin ten uznaje się zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniesie skargę wprost do sądu administracyjnego. O trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący został prawidłowo pouczony przez organ w zaskarżonym postanowieniu. Organ wykonał tym samym obowiązek wynikający z art. 107 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, ze zm.) i art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z ustaleń poczynionych wyżej wynika, że skarżący złożył skargę w dniu 7 kwietnia 2020 r., tj. po upływie 30 - dniowego terminu do złożenia skargi, który rozpoczął bieg w dniu 2 października 2019 r., a zakończył się w dniu 31 października 2019 r. co oznacza, że 30-dniowy termin do złożenia skargi wynikający z brzmienia przepisu 54 § 1 p.p.s.a. nie został zachowany. W tym stanie rzeczy skarga złożona w dniu 7 kwietnia 2020 r. jako spóźniona podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji.