VI SA/Wa 1020/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi

G. Sp. z o.o. z siedzibą w L. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Z uwagi na treść art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r. poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 5 kwietnia 2017 r. sąd przekazał powyższą skargę do organu – Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Postanowieniem z dnia 29 maja 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1020/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, z uwagi na wniesienie jej po terminie. Pismem z dnia 12 czerwca 2017 r. skarżąca złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, że w nagłówku skargi prawidłowo oznaczyła adresata skargi tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz tryb jej wniesienia (za pośrednictwem Głównego Inspektora Farmaceutycznego). Skarżąca podniosła, że samą czynność adresowania i wysłania przesyłki dokonał pracownik skarżącej, a skarżąca nie brała w tym udziału. Skarżąca zaznaczyła również, że o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedziała się dopiero z treści postanowienia o odrzuceniu skargi. W ocenie skarżącej uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy, gdyż skarżąca nie była w stanie kontrolować każdego pracownika, co do poszczególnych zadań przez nich wykonywanych, w tym pracownika odpowiedzialnego za nadanie przesyłki ze skargą. Ponadto osobom zatrudnionym w ramach personelu biurowego obca jest specyfika postępowania przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. II CRN 448/71 - OSPiKA 1972 z. 7-8 poz. 144). Brak winy oznacza więc sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08). Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Inaczej mówiąc, nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie skarżącego nie może być zakwalifikowane jako przesłanka wyłączająca brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi strona wskazała, że korespondencję na adres Sądu błędnie zaadresował pracownik sekretariatu, a skarżąca nie brała udziału w tych czynnościach. Zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. I GZ 517/14 "Zasadniczą, dla możliwości przywrócenia przez sąd uchybionego przez stronę terminu, jest kwestia co najmniej uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Za brak winy uważa się sytuację gdy strona nie miała możliwości przezwyciężenia niezależnych od niej okoliczności powodujących niemożność dotrzymania terminu do dokonania określonej czynności. Natomiast za zawinienie strony, poza podjętymi przez nią czynnościami lub zaniechaniem podjęcia odpowiednich czynności wynikiem, których doszło do uchybienie terminu, uważa się również zawinienie osób, którym zleciła ona prowadzenie swoich spraw. Dotyczy to również zatrudnionych przez stronę pracowników." Za okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie można uznać więc faktu, że skarżąca nie brała w danej czynności bezpośredniego udziału, lecz jej wykonanie powierzyła zatrudnionemu przez siebie pracownikowi. Skarżąca, jako profesjonalny uczestnik obrotu prawnego jest obowiązana do zachowania należytej staranności w prowadzeniu spraw wynikających z jej działalności. O braku winy mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zaadresowanie koperty na niewłaściwy adres przez pracownika kancelarii nie powoduje, że zaszła przeszkoda nie do przezwyciężenia we wniesieniu skargi w terminie i w prawidłowym trybie, a w konsekwencji, że spełniona została przesłanka braku winy, o której mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. Skoro skarżąca sama przyznaje, że osobom zatrudnionym w ramach personelu biurowego obca jest specyfika postępowania przed sądami administracyjnymi, to już ten fakt przesądza o winie strony w uchybieniu terminowi na wniesienie skargi. Strona będąc świadoma tego faktu, powinna skontrolować prawidłowość zaadresowania przesyłki. Pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., obejmuje swym zakresem nie tylko działania bądź zaniechania skarżącej, a także działania osób trzecich upoważnionych przez nią do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym, zwłaszcza, że te czynności często wywierają skutki w sferze prawnej. Z powyższych względów Sąd uznał, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.