V SO/Wa 6/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 6 sierpnia 2020 r. nr RZPP-DPW-WPII.431.1624.2019 w przedmiocie niestwierdzenia naruszenia praw pacjenta postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Pismem z 4 marca 2022 r., wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, M. K. (dalej jako: "wnioskodawczyni" lub "strona") wniosła o przywrócenie terminu na złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane w komparycji rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta. Wniosek został przekazany do Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 15 marca 2022 r., a następnie przekazany zgodnie z właściwością do Wydziału V WSA w Warszawie w dniu 28 marca 2022 r. Uzasadniając przedmiotowy wniosek strona wskazała, iż jej mąż – A.K. działał i działa nadal jako jej pełnomocnik na podstawie udzielonego pełnomocnictwa ogólnego. Odniosła się do treści uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 1833/20, wskazując, że absurdalne jest twierdzenie organu, że to wnioskodawczyni, a nie jej mąż, była adresatem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Stwierdziła również, że zarzut, iż jej mąż nie miał interesu prawnego do wystąpienia ze skargą na opisane w komparycji rozstrzygnięcie organu jest absurdalny. Dodała, że jest osobą niepełnosprawną ze znacznym stopniem niepełnosprawności i w związku z powyższym poprosiła męża, aby był jej pełnomocnikiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: "p.p.s.a"), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do treści art. 88 zdanie pierwsze p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Niedopuszczalne jest bowiem merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. (tak NSA w postanowieniu z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 1/05, dostępne w CBOSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Z treści zacytowanych wyżej przepisów wynika, że w pierwszej kolejności należało w niniejszej sprawie zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym przez ustawodawcę siedmiodniowym terminie, liczonym od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Analiza akt sprawy doprowadziła Sąd do stwierdzenia, że przyczyna uchybienia terminu ustała 7 maja 2021 r., tj. w dacie odebrania przez pełnomocnika strony wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 1833/20 (k. 227 akt sprawy VII SA/Wa 1833/20). Jak wynika bowiem z treści wniosku treść powyższego wyroku stanowiła podstawę do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przyjąć zatem należało, od 7 maja 2021 r. rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisane w komparycji rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta. W tej sytuacji siedmiodniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. upłynął 14 maja 2021 r. Jak wynika z akt sprawy, termin ten niestety nie został dochowany, bowiem dopiero 4 marca 2022 r., a zatem po niemal dziesięciu miesiącach od dnia otrzymania ww. wyroku strona nadała przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu za pośrednictwem ePUAP (k. 3 akt V SO/Wa 6/22). Podsumowując, w ocenie Sądu, wniosek został złożony po upływie terminu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a., zaś argumentacja zawarta w jego treści w żaden sposób nie podważa tegoż stanowiska. Na marginesie zaznaczyć należy, że po prawomocnym zakończeniu postepowania w zakresie przedmiotowego wniosku, sprawa zostanie przekazana do Naczelnego Sądu Administracyjnego celem oceny przez NSA zasadności skargi kasacyjnej A. K. od wyroku WSA w Warszawie z 7 kwietnia 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 1833/20. W tym stanie rzeczy i na podstawie art. 88 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.