V SO/Wa 5/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wymierzenie grzywny Ministrowi Finansów za nieprzekazanie skargi w sprawie ze skargi A. L. (sygn. akt: V SA/Wa 1594/14) na decyzję Ministra Finansów z dnia (...) grudnia 2013r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowego p o s t a n a w i a: wymierzyć Ministrowi Finansów grzywnę wysokości 1000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych).

A. L. z wnioskiem z [...] maja 2014r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Ministrowi Finansów na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z powodu nieprzekazania sądowi jego skargi z [...] stycznia 2014r. na decyzję odmawiającą umorzenia należności z tytułu grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowego. Skarżący wniósł o wymierzenie grzywny w wysokości 5.000 zł oraz zasądzenie od organu zwrotu wszystkich kosztów postępowania. W odpowiedzi na wniosek Minister Finansów wniósł o jego oddalenie podając, iż pismo z [....] stycznia 2014r. oznaczone zostało jako zażalenie na postanowienie z [...] grudnia 2013r. i nie spełniało podstawowych wymagań formalnych skargi. Wobec tego organ pismem z 12 lutego 2014r. wezwał wnioskodawcę do wyjaśnienia czy pismo to stanowi skargę na decyzję Ministra Finansów z [...] grudnia 2013r., czy też jest nowym wnioskiem o umorzenie należności. Organ poinformował wnioskodawcę, że brak odpowiedzi spowoduje potraktowanie tego pisma jako nowego wniosku o umorzenie należności. W dniu 24 lutego 2014r. korespondencja skierowana do A. L. została zwrócona z adnotacją "adresat wyprowadził się", a wnioskodawca nie powiadomił Ministra Finansów o zmianie adresu zamieszkania. Zatem, co podkreślił organ pismo z 14 stycznia 2014r. zostało uznane za nowy wniosek o umorzenie należności i przekazane pismem z 28 lutego 2014r. do organu właściwego tj. Wojewody Śląskiego. Po uzyskaniu w dniu 14 maja 2014r. informacji od A. L., że pismo z 14 stycznia 2014r. stanowi skargę do WSA w Warszawie – Wojewoda Śląski pismem z 29 kwietnia 2014r. zwrócił przedmiotowe pismo do Ministra Finansów. Organ odwoławczy przesłał skargę wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi w dniu 2 lipca 2014r. do WSA w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), stanowi, że w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Redakcja art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym, którego celem jest dyscyplinowanie organów do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 ww., a w myśl której Sąd może orzec o nałożeniu grzywny wskazuje, że podejmując rozstrzygnięcie Sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a nie tylko sam fakt naruszenia przepisu art. 54 § 2. W szczególności do okoliczności takich należy okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i przyczyny niewypełnienia obowiązku w terminie, a także okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Sąd ustalił, że Minister Finansów przekazał sądowi administracyjnemu skargę (wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi) A. L. z 14 stycznia 2014 r. dopiero z początkiem lipca 2014r. czyli z ponad czteromiesięcznym opóźnieniem. Wyjaśnić należy, iż przewidziany w art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązek przekazania w określonym terminie skargi wraz z aktami sprawy jest bezwzględny. Samo nieprzekazanie skargi w terminie określonym ustawą jest podstawą do wymierzenia organowi grzywny na mocy art. 55 § 1 powołanej ustawy. Przedstawione ze strony organu wyjaśnienia wpłynęły na wysokość wymierzonej grzywny. Jak wskazał Minister Finansów, wobec wątpliwości co do treści pisma z 14 stycznia 2014r., skierował on pytanie do wnioskodawcy o sprecyzowanie swoich żądań. Przesyłka wróciła z adnotacją: "adresat wyprowadził się". Zatem skarżący nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku poinformowania organu o zmianie adresu do korespondencji. To spowodowało niezgodne z intencją skarżącego uznanie przesyłki za nowy wniosek o umorzenie należności i przesłanie pisma z 14 stycznia 2014r,. do organu I instancji. Dopiero z korespondencji pomiędzy Wojewodą Śląskim a skarżącym wynikało jednoznacznie, że przedmiotowe pismo stanowi skargę do sądu administracyjnego. Wszystkie wskazane okoliczności spowodowały opóźnienie w przekazaniu akt i uzasadniały niski wymiar grzywny w związku z zaniechaniem dopełnienia obowiązków leżących również po stronie osoby inicjującej postępowanie administracyjne. Niezbędne dokumenty zostały przesłane do Sądu dopiero po złożeniu wniosku skarżącego o ukaranie grzywną organu. W ocenie Sądu nastąpiło niedopełnienie obowiązku z art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wniosek skarżącego jest uzasadniony, gdyż grzywna ma za zadanie zdyscyplinować organ obecnie jak i na przyszłość. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 55 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd odstąpił od orzekania o kosztach, gdyż skarżący na mocy postanowienia referendarskiego z 4 sierpnia 2014r. został zwolniony z obowiązku ich ponoszenia.