V SO/Wa 2/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Asesor WSA w Warszawie Bożena Dąbkowska – Mastalerek po rozpoznaniu w dniu 10 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "S." sp. z o.o. w W. o wymierzenie Towarzystwu Inwestycji Społeczno-Ekonomicznych S.A. w Warszawie grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi z dnia 9 kwietnia 2025 r. odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych sprawy postanawia: 1. odrzucić wniosek, 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz "S." sp. z o.o. w W. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

"S. ..." sp. z o.o. w W. (dalej: Spółka) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Towarzystwu Inwestycji Społeczno-Ekonomicznych S.A. w Warszawie grzywny za nieprzekazanie skargi z dnia 9 kwietnia 2025 r. na informację z 10 marca 2025 r. o odmowie objęcia przedsięwzięcia wsparciem. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że pismem z 9 kwietnia 2025 r. doręczonym TISE 11 kwietnia 2025 r., złożyła skargę na informację o odmowie objęcia wsparciem. Jednak przy piśmie z 22 kwietnia 2025 r. TISE S.A. zwróciła Spółce skargę twierdząc, że nie ma statusu organu z art. 54 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a sama skarga podlega odrzuceniu. W piśmie TISE wskazało, też że sprawa nie należy do kategorii spraw określonych w art. 3 § 3 ppsa i art. 14 lzf ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Spółka stwierdziła, że akt TISE z 10 marca 2025 r. podlega kognicji sądu administracyjnego. Podkreśliła, że skarga została złożona prawidłowo, odmowa przekazania skargi do sądu administracyjnego i jej odesłanie do Spółki było bezpodstawne, dlatego zasadny jest wniosek o ukaranie grzywną na podstawie art. 55 § 1 ppsa. TISE S.A. w piśmie z 11 czerwca 2025 r. wniosła o nieuwzględnienie wniosku o ukaranie grzywną, który w jej ocenie jest pozbawiony podstaw faktycznych i prawnych. Wskazała, że TISE S.A. pełni funkcję ostatecznego odbiorcy wsparcia, natomiast Spółka nie jest podmiotem wnioskującym o objęcie wsparciem, o którym mowa w art. 14 lzf ust. 2 i 3 uzppr. Zdaniem TISE S.A., Spółka nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. TISE S.A. wskazała, że zgodnie z art. 30e uzppr w zakresie regulowanym tą ustawą wyłączone jest stosowanie art. 52-55 ppsa. Wskazała, że nie ma zastosowania art. 54 § 2 ppsa (art. 54 § 2 ppsa organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania). Wobec powyższego zdaniem TISE S.A. zwrot odpisu skargi do sądu administracyjnego nie było konieczny, a sąd administracyjny nie ma też podstaw do nałożenia grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; zwanej dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r. o sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2; postanowienie NSA z dnia 11 maja 2012 r. o sygn. akt I OZ 328/12; orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd wskazuje, że katalog aktów, czynności oraz zaniechań organów administracji publicznej podlejących zaskarżeniu do sądu administracyjnego zawarty został głównie w art. 3 § 2 i § 2a oraz art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935). Zgodnie z art. 3 § 3 ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie sądową kontrolę oraz jej tryb przewidują przepisy szczególne, tj. ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2025 r. poz. 198): uzppr, która określa zasady zaskarżenia rozstrzygnięć właściwej instytucji do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W myśl art. 14lze ust. 1 i 2 uzppr podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia. Zgodnie zaś z art. 14lzf ust. 2 i 3 uzppr w przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ppsa. Skarga jest wnoszona przez podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14lze ust. 4 (pozostawienie wniosku o ponowną ocenę bez rozpatrzenia) lub ust. 7 (wynik ponownej oceny), bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Skarga podlega wpisowi stałemu. Przepisy art. 30c ust. 2a-6 oraz art. 30d-30i stosuje się odpowiednio. Stosownie do art. 30e uzppr w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy ppsa określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Z podanych przepisów wynika, że termin do wniesienia skargi jest zachowany gdy w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie (wyniku ponownej oceny przedsięwzięcia albo pozostawienia wniosku o ponowną ocenę bez rozpatrzenia) skarga zostanie złożona albo wysłana do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że strona ma 14 dni na przesłanie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego (w formie dokumentu elektronicznego na elektroniczną skrzynkę podawczą sądu bądź złożenie skargi w formie papierowej na biurze podawczym w siedzibie sądu bądź nadanie skargi na adres sądu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, którym w dniu nadania przedmiotowej skargi była Poczta Polska S.A. Stosownie do art. 83 § 3 ppsa data nadania przesyłki w polskim urzędzie pocztowym jest datą wniesienia skargi do sądu. W myśl art. 83 § 5 ppsa datą wniesienia pisma w formie dokumentu elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data wprowadzenia pisma do systemu teleinformatycznego sądu lub właściwego organu). Podkreślić należy, że przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie przewidują pośrednictwa organu we wniesieniu skargi, skarżący powinien wnieść skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego. Jak wynika z oświadczeń stron oraz przedłożonej dokumentacji informacja TISE S.A. z 10 marca 2025 r. z której wynika, że przedsięwzięcie nie będzie objęte wsparciem zostało doręczone 10 marca 2025 r. Dzień 24 marca 2025 r. (poniedziałek) był ostatnim dniem na wniesienie skargi przez "S...." sp. z o.o. w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wraz z kompletem dokumentacji. Prawidłowe jest zatem twierdzenie TISE S.A., że na tym podmiocie nie ciążył obowiązek przekazania skargi do sądu administracyjnego. Skoro obowiązek przekazania skargi do sądu administracyjnego nie wynikał z przepisów prawa nie ma też podstawy prawnej do orzeczenia grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy do sądu administracyjnego. Jednak nie można pominąć okoliczności, że skarżona informacja z dnia 10 marca 2025 r. nie zawierała żadnego pouczenia o sposobie i terminie na wniesienie skargi. Co więcej w każdym piśmie TISE S.A. podkreślało niedopuszczalność takiej skargi. Takie twierdzenie TISE S.A. nie ma poparcia w obowiązujących przepisach prawa. Brak prawidłowego pouczenia o środku odwoławczym może stanowić o braku zawinienia w dochowaniu terminu. Dlatego po otrzymaniu niniejszego postanowienia, jeżeli "S...." sp. z o.o. w W. w dalszym ciągu wykaże wolę wniesienia skargi na informację TISE S.A. z 10 marca 2025 r., to powinna wnieść taką skargę w terminie 7 dni o dnia otrzyma niniejszego postanowienia (postanowienia dotyczącego grzywny na podstawie art. 55 ppsa). Skarga jak wskazano powyżej powinna zostać wniesiona wraz z kompletną dokumentacją w oryginale lub w uwierzytelnionej kopii. Niezbędne będzie, również złożenie wraz ze skargą wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na informację z 10 marca 2025 r. We wniosku tym należałoby przedstawić okoliczność, iż TISE S.A. w zaskarżonej informacji nie wskazało na możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nie podało sposobu wniesienia skargi (skargę składa się bezpośrednio do sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w oryginale lub poświadczoną za zgodność z oryginałem), czy terminu (skargę składa się w terminie 14 dni od dnia doręczenia). Sąd na marginesie wskazuje, że z art. 86 § 1 ppsa, wynika, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek należy jednak złożyć skutecznie. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 zd. 1 ppsa). Norma art. 55 ppsa zawiera regulacje zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa. TISE S.A. nie miał prawnego obowiązku przekazania skargi z 9 kwietnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniosek o wymierzenie grzywny podlega zatem odrzuceniu jako bezprzedmiotowy. Nie ma to jednak negatywnych skutków względem Spółki, gdyby bowiem chciała w dalszym ciągu wnieść skargę do sądu administracyjnego, to powinna zastosować się do wskazań Sądu zawartych w treści niniejszego postanowienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w punkcie 1. sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono w punkcie 2. sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.