V SAB/Wa 9/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na bezczynność Rzecznika Praw Pacjenta w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie dostępu do akt medycznych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. nakazać Skarbowi Państwa – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić na rzecz M. G. kwotę 100 zł (słownie: "sto złotych") tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, wpisanego do rejestru opłat sądowych pod poz. 4181, w dniu 5 lutego 2021 r.

Zarządzeniem z dnia 21 kwietnia 2021 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez prawidłowe podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Do wezwania dołączono pouczenie, że każde pismo procesowe przed załączeniem do pisma ogólnego e-PUAP powinno być najpierw osobno podpisane podpisem zaufanym lub kwalifikowanym podpisem elektronicznym i dopiero wówczas – w takiej postaci – dodane jako załącznik do pisma ogólnego. Powyższe wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 27 maja 2021 r. W piśmie z dnia 7 czerwca 2021 r. Skarżący wniósł o wskazanie, czego dotyczyła jego skarga, ponieważ na podstawie samej sygnatury nie jest w stanie tego ustalić i przesłać podpisanych dokumentów zgodnie z wezwanie sądu. Zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2021 r. wezwano Skarżącego ponownie do usunięcia braku formalnego skargi w zakresie analogicznym, jak w pierwszym wezwaniu z dnia 21 kwietnia 2021 r., wskazując jednocześnie, że wezwanie to dotyczy skargi Skarżącego z dnia 4 lutego 2021 r. na bezczynność Rzecznika Praw Pacjenta. Wezwanie to doręczono Skarżącemu w dniu 23 czerwca 2021 r. W zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został usunięty. Natomiast w odpowiedzi nadesłanej w piśmie z dnia 9 lipca 2021 r. Skarżący ponownie zwrócił się o wyjaśnienie czego dotyczyła skarga oraz kiedy została złożona, ponieważ nie jest w stanie podpisać skargi wyłącznie na podstawie sygnatury akt. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4, § 2a i § 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, m.in. powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jak stanowi art. 12b § 1 p.p.s.a., określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. Powyższe zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także pism stanowiących załączniki do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, co potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt FPS 2/21: "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". W niniejszej sprawie Skarżący wniósł skargę w formie dokumentu elektronicznego i nie zostało podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Skarżący pomimo wezwania nie usunął braku formalnego tego załącznika poprzez opatrzenie go wymaganym podpisem. Dodać należy, że wezwanie doręczone Skarżącemu w dniu 23 czerwca 2021 r. zawierało informację, że dotyczy ono skargi z dnia 4 lutego 2021 r. na bezczynność Rzecznika Praw Pacjenta. Sądowi wiadome jest zaś z urzędu, iż była to jedyna skarga Strony na bezczynność tego organu, zarejestrowana w tutejszym sądzie. Z tego względu oświadczenie Skarżącego, iż na podstawie samej tylko sygnatury akt nie jest w stanie uzupełnić braku formalnego skargi, nie mogło zostać uwzględnione. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.