Sygnatura
V SAB/Wa 48/22
Postanowienie WSA w Warszawie z 26 października 2022 r., V SAB/Wa 48/22 – środki farmaceutyczne i materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Wynik
Odrzucono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
- Data orzeczenia
- 26 października 2022
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – asesor WSA Marcin Maszczyński po rozpoznaniu w dniu 26 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na bezczynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego w przedmiocie wniosku dotyczącego produktu leczniczego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić W. Z. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 24 czerwca 2022 r. pod pozycją 17955.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
W. Z. (dalej: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 23 czerwca 2022 r. na bezczynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "organ") w sprawie wniosku z dnia 11 marca 2022 r. dotyczącego produktu leczniczego amantadyna. Skarżący wyjaśnił, iż pismem z dnia 11 marca 2022 r. zwrócił się do organu o: 1) ustalenie listy wszystkich farmaceutów, którzy wystawili recepty farmaceutyczne na amantadynę; 2) skierowanie do Okręgowych Rzeczników Odpowiedzialności Zawodowej wniosków o wszczęcie postepowań w sprawach dotyczących wyżej wymienionych farmaceutów; 3) złożenie do odpowiednich prokuratur zawiadomień o możliwości popełnienia przestępstwa przez wyżej wymienionych farmaceutów (art. 160 k.k. oraz art. 304 k.k.). Jak podniósł dalej skarżący organ na powyższy wniosek nie odpowiedział, pomimo skierowania do niego w dniu 20 kwietnia 2022 r. ponaglenia. Mając powyższe na uwadze, Walenty Z. wniósł o stwierdzenie bezczynności organu, zobowiązanie go do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę z dnia 25 lipca 2022 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny, reprezentowany przez adw. S. J wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Organ wyjaśnił, że przepis art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn.zm dalej "p.p.s.a.") nie obejmuje wniosku skarżącego, który należy zakwalifikować jako podanie z zakresu skarg i wniosków uregulowanych w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000, dalej "k.p.a."). Tym samym skarga jako niedopuszczalna powinna zostać odrzucona. Jednocześnie organ podniósł, iż na oba tożsame wnioski skarżącego (zarówno elektroniczny z dnia 25 lutego 2022 r., jak i "papierowy" z dnia 11 marca 2022 r. otrzymał odpowiedź w dniu 16 marca 2022 r. W związku natomiast z ponagleniem z dnia 20 kwietnia 2022 r. wystosowanym przez skarżącego, organ udzielił mu dodatkowej odpowiedzi w dniu 2 maja 2022 r. – tym samym organ dokonał czynności z zachowaniem obowiązujących terminów. W piśmie skarżącego z dnia 23 sierpnia 2022 r. powtórzył on swoje stanowisko w sprawie, wskazując przy tym, iż jego zdaniem, uprawnienie do złożenia skargi wynika z przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. i art. 37 k.p.a. Jednocześnie załączył do swojego pisma odpowiedzi udzielone mu przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego w dniach 16 marca i 2 maja 2022 r., w których jego zdaniem, organ udzielając odpowiedzi ograniczył się tylko do przytoczenia znanych skarżącemu przepisów – zamiast rozwiązać zgłoszony przez niego problem. Nadto W.Z. załączył do swojego pisma kopię korespondencji prowadzonej pomiędzy skarżącym a innymi organami w sprawie recept wystawianych na produkt leczniczy amantadyna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Wskazać jednocześnie należy, iż każda wniesiona do sądu administracyjnego skarga podlega w pierwszej kolejności ocenie pod względem jej dopuszczalności, tzn. czy ze względu na przedmiot zaskarżenia (akt, czynność lub zaniechanie organu) może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Sąd wyjaśnia, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy zobowiązany do podjęcia czynności organ nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności powinien pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Należy podkreślić, że skoro możliwość zaskarżenia bezczynności organów administracji jest ograniczona zakresem przedmiotowym zawartym w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., oznacza to, że zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest - na mocy powyższego przepisu - zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności w nim określonych. Rozważyć zatem należało, czy przedmiot objęty złożoną w niniejszej sprawie skargą może stanowić materię podlegającą rozpoznaniu przez sąd administracyjny, w świetle wyżej podanych przepisów art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego w sprawie ustalenia listy wszystkich farmaceutów, którzy wystawili recepty farmaceutyczne na produkt leczniczy amantadyna, a następnie skierowanie do odpowiednich organów wniosków o wszczęcie postepowania dyscyplinarnego oraz zawiadomień o możliwości popełnienia przestępstwa w stosunku do tych farmaceutów. W związku z tym wskazać należy, że zgodnie z art. 108 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2021 r. poz. 1977, z późn.zm., dalej "Prawo farmaceutyczne") Państwowa Inspekcja Farmaceutyczna sprawuje nadzór nad: 1) warunkami wytwarzania i importu produktów leczniczych i produktów leczniczych weterynaryjnych, 1a) warunkami wytwarzania, importu i dystrybucji substancji czynnej, 2) jakością, obrotem i pośrednictwem w obrocie produktami leczniczymi, z wyłączeniem produktów leczniczych weterynaryjnych, 3) obrotem wyrobami medycznymi, z wyłączeniem wyrobów medycznych stosowanych w medycynie weterynaryjnej - w celu zabezpieczenia interesu społecznego w zakresie bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi przy stosowaniu produktów leczniczych i wyrobów medycznych, znajdujących się w hurtowniach farmaceutycznych, aptekach, działach farmacji szpitalnej, punktach aptecznych i placówkach obrotu pozaaptecznego. Zadania Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej określa przepis art. 109 Prawa Farmaceutycznego, do których należy zaliczyć w szczególności: 1) przeprowadzanie inspekcji warunków wytwarzania i importu produktów leczniczych zgodnie z wymaganiami Dobrej Praktyki Wytwarzania oraz danymi określonymi w art. 10 ust. 2 pkt 1-3, 12, 13 i 15; 1a) kontrolowanie warunków transportu, przeładunku i przechowywania produktów leczniczych i wyrobów medycznych; 1aa) kontrolowanie warunków przechowywania, wydawania oraz transportu produktów leczniczych, o których mowa w art. 15 ustawy z dnia 12 maja 2022 r. o Zespole Pomocy Humanitarno-Medycznej (Dz. U. poz. 1095); 1b) przeprowadzanie inspekcji warunków wytwarzania, importu i dystrybucji substancji czynnej zgodnie z wymaganiami Dobrej Praktyki Wytwarzania oraz Dobrej Praktyki Dystrybucyjnej substancji czynnych; 1c) przeprowadzanie inspekcji u przedsiębiorców prowadzących działalność polegającą na prowadzeniu hurtowni farmaceutycznej; 2) sprawowanie nadzoru nad jakością produktów leczniczych będących przedmiotem obrotu; 3) kontrolowanie: a) aptek i innych jednostek prowadzących obrót detaliczny i hurtowy produktami leczniczymi i wyrobami medycznymi, o których mowa w art. 108 ust. 1, b) stacji sanitarno-epidemiologicznych, o których mowa w art. 18 ust. 6 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi - w zakresie wymagań jakościowych oraz przechowywania i przekazywania szczepionek zgodnie z procedurami Dobrej Praktyki Dystrybucyjnej; 3a) kontrolowanie pośredników w obrocie produktami leczniczymi; 4) kontrolowanie jakości leków recepturowych i aptecznych sporządzonych w aptekach; 5) kontrolowanie właściwego oznakowania i reklamy produktów leczniczych oraz właściwego oznakowania wyrobów medycznych; 6) kontrolowanie obrotu środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi i prekursorami kategorii 1 i 4; 7) współpraca ze specjalistycznym zespołem konsultantów do spraw farmacji; 8) opiniowanie przydatności lokalu przeznaczonego na aptekę, punkt apteczny lub placówkę obrotu pozaaptecznego; 9) współpraca z samorządem zawodu farmaceuty i innymi samorządami; 10) prowadzenie rejestru aptek ogólnodostępnych i szpitalnych oraz punktów aptecznych; 11) prowadzenie Rejestru Hurtowni Farmaceutycznych oraz Wytwórni Farmaceutycznych; 11a) prowadzenie Krajowego Rejestru Pośredników w Obrocie Produktami Leczniczymi; 11b) prowadzenie Krajowego Rejestru Wytwórców, Importerów oraz Dystrybutorów Substancji Czynnych; 12) wydawanie opinii dotyczącej aptek, w których może być odbywany staż; 13) kontrolowanie działów farmacji szpitalnej w zakresie świadczenia usług farmaceutycznych; 14) przygotowywanie rocznych planów kontroli aptek i hurtowni farmaceutycznych oraz udostępnianie ich w ramach współpracy z Europejską Agencją Leków; 15) nadzór nad przestrzeganiem obowiązków określonych w art. 4-30 oraz art. 35-42 rozporządzenia nr 2016/161. Próżno jednak szukać wśród tych ustawowych zadań obowiązku ewidencjonowania recept farmaceutycznych wystawianych przez poszczególnych farmaceutów na poszczególne produkty lecznicze, co mogłoby być jedyną podstawą do ewentualnego przekazania go do wskazanych przez skarżącego organów. Wprawdzie z samego przepisu art. 96 ust. 4a Prawa farmaceutycznego wynika, iż apteka prowadzi ewidencję recept farmaceutycznych i ewidencję zrealizowanych zapotrzebowani, a recepty farmaceutyczne i zapotrzebowania przechowuje się przez okres 5 lat, licząc od dnia 1 stycznia roku następującego po roku, w którym zostały zrealizowane, to jednak – z żadnego przepisu tej ustawy – nie wynika obowiązek przekazywania tego rejestru do Państwowej Inspekcji Farmaceutycznej czy tez innych jej organów, w tym w szczególności kierującego nią – na podstawie art. 110 ust. 1 Prawa farmaceutycznego – Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Obowiązku takiego nie określają również inne odrębne przepisy prawa. Wobec powyższego uczynienie zadość dalszemu wnioskowi skarżącego o zwrócenie się przez Głównego Inspektora Farmaceutycznego do odpowiednich organów o wszczęcie postepowań dyscyplinarnych lub postepowań karnych w stosunku do zrzeszonych w samorządzie farmaceutów, wobec braku możliwości ustalenia konkretnych osób, które mogłyby być podmiotem tych postepowań, byłoby bezprzedmiotowe. Tym samym na organie nie spoczywał obowiązek (ani uprawnienie) prowadzenia takiego wykazu, ewidencji czy też rejestru ale także przekazywania go do innych organów, a tym samym wydania – na skutek złożonego wniosku – aktu podlegającego kontroli sądu administracyjnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Nie jest zatem uzasadnione twierdzenie, że organ ten był bezczynny, co z kolei uprawnia do stwierdzenia, że skarga W. Z. jest niedopuszczalna. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w pkt 1 sentencji postanowienia. Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, dlatego sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 27 lipca 2022
- Hasła tematyczne
- Odrzucenie skargi
- Skarżony organ
- Inspektor Farmaceutyczny
- Sędziowie
- Marcin Maszczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 · Dz.U. 2022 poz. 329
Powiązane dokumenty
Sygnatura: V SAB/Wa 47/22 · 26 października 2022
Postanowienie WSA w Warszawie z 26 października 2022 r., V SAB/Wa 47/22 – środki farmaceutyczne i materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Sygnatura: V SAB/Wa 15/21 · 17 grudnia 2021
Wyrok WSA w Warszawie z 17 grudnia 2021 r., V SAB/Wa 15/21 – środki farmaceutyczne i materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Sygnatura: V SAB/Wa 16/21 · 5 października 2021
Wyrok WSA w Warszawie z 5 października 2021 r., V SAB/Wa 16/21 – środki farmaceutyczne i materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny