V SAB/Wa 4/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania zarzutów egzekucyjnych postanawia odrzucić skargę

A. J. (dalej zwany "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania zarzutów egzekucyjnych Skarga ta nie została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W wykonaniu zarządzenia z 27 lutego 2026 r. wezwano Skarżącego pismem z 3 marca 2026 r. do uzupełnienia braku formalnego skargi przez jej podpisanie podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono Skarżącemu przez ePUAP w dniu 5 marca 2026 r. (zob. Urzędowe Poświadczenie Doręczenia – k. 78 akt sądowych). Skarżący nie odpowiedział na to wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić z powodu nieuzupełnienia jej braku formalnego przez podpisanie skargi. Jak stanowi art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej zwanej "ppsa"), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei z art. 46 § 2a ppsa wynika, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z przytoczonych powyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego obwarowane jest spełnieniem szeregu wymogów formalnych, bez spełnienia których skarga nie może być merytorycznie rozpoznana. Jednym z takich wymogów jest podpisanie skargi, co – w przypadku gdy skarga jest składana w formie dokumentu elektronicznego – musi nastąpić przy wykorzystaniu kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Zgodnie z art. 49 § 1 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygor nieuzupełnienia w terminie braku formalnego skargi został określony w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że skarga Skarżącego (złożona w formie elektronicznej za pośrednictwem ePUAP) nie została przez niego podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, a zatem zawierała brak formalny. Z uwagi na to, zarządzeniem wezwano Skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja z wezwaniem do podpisania skargi została doręczona Skarżącemu 5 marca 2026 r. Termin 7 dni na uzupełnienie braku formalnego upływał 12 marca 2026 r. W zakreślonym terminie Skarżący nie przesłał do Sądu prawidłowo podpisanej skargi. Oznacza to, że Skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. W takiej sytuacji Sąd miał obowiązek odrzucenia skargi. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa odrzucił skargę.