V SAB/Wa 35/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - asesor WSA Marta Sarnowiec-Cisłak po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. S. na bezczynność Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku o umorzenie opłaty za niespełnienie obowiązku ubezpieczenia OC postanawia odrzucić skargę.

R. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w sprawie wniosku o umorzenie opłaty za niespełnienie obowiązku ubezpieczenia OC. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Jak stanowi art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm.; dalej: k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W świetle art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Powołane regulacje przewidują zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność. Z akt niniejszej sprawy nie wynika, by skarżąca poprzedziła złożenie skargi na bezczynność Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego ponagleniem. Brak jest bowiem jakiegokolwiek pisma, które mogłoby być kwalifikowane jako ponaglenie, które wymaga stosownego uzasadnienia. W pismach z dnia 28 sierpnia 2024 r. i z dnia 2 października 2024 r. skierowanych do Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego strona sformułowała jedynie żądanie umorzenia opłaty w kwocie 8 480 zł, przedkładając dokumentację mającą uzasadniać wniosek i doprecyzowując w drugim z wniesionych pism, że chodzi o umorzenie na podstawie art. 94 ustawy z dnia 22 maja 2023 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. W konsekwencji należało stwierdzić, że warunek skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu nie został spełniony. Złożona skarga była więc niedopuszczalna. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.