V SAB/Wa 16/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Arkadiusz Tomczak po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. S., T. S., A. S. na przewlekłość Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie rozpoznania wniosku o umorzenie należności z tytułu składek postanawia: odrzucić skargę

E. S., A. S. i T. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na działania ZUS w zakresie sposobu i trybu załatwianiu wniosku z [...] kwietnia 2018 r. dotyczącego umorzenia zobowiązań nieistniejącej spółki "[...]" Sp.j. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei w myśl art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, zwanej dalej k.p.a.) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. W myśl art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący nie poprzedzili skargi na bezczynność Zakład Ubezpieczeń Społecznych ponagleniem. Brak jest bowiem w aktach sprawy jakiegokolwiek pisma, które mogłoby być uznane za takie ponaglenie. Zauważyć należy, że skarżący w piśmie datowanym na dzień 1 października 2018 r. (k-42 akt sądowych) sami przyznali, iż nie składali ponaglenia bo ,,(...) ewentualne postępowanie ponagleniowe nic by nie wniosło do sprawy (...)". Stwierdzić należ, że warunek skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu nie został zatem spełniony skutkiem czego skarga jest niedopuszczalna. Następstwem niedopuszczalności skargi jest zaś jej odrzucenie z racji niemożliwości przyjęcia skargi przez sąd do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym (tj. przed właściwymi organami administracji publicznej) może otworzyć skarżącemu drogę do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji