V SAB/Wa 12/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na przewlekłość Ministra Finansów w sprawie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania oraz wniosku o ukaranie organu grzywną postanawia: - odrzucić skargę -

Pismem z 5 stycznia 2015 r. W. S. (dalej: "Skarżący") złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na przewlekłość Ministra Finansów w sprawie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Ministra Finansów z [...] lutego 2014 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z [...] listopada 2011 r. nr [...] uchylające w całości postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z [...] lipca 2011 r. nr [...] w sprawie odmowy wydania uwierzytelnionego odpisu akt postępowania egzekucyjnego i umorzenia postępowania przed organem I instancji. Zarządzeniem z 28 października 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona ustanowionemu przez skarżącego pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 18 listopada 2015 r. (k. 42 akt sądowych). Pismem z 3 grudnia 2015 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 12 lutego 2016 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez odmowę zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmowę ustanowienia adwokata. Po rozpoznaniu sprzeciwu, tut. Sąd postanowieniem z 22 kwietnia 2016 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez odmowę zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmowę ustanowienia adwokata. Skarżący wniósł zażalenie od ww. postanowienia, które Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zgodnie z treścią postanowienia z 30 września 2016 r. sygn. akt: II GZ 948/16. W związku z powyższym skarżący został wezwany zarządzeniem z 21 listopada 2016 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 26 października 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania. Przedmiotowe wezwanie skarżący odebrał w dniu 12 grudnia 2016 r. (k. 108 akt sądowych). Z informacji udzielonej z rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 111 akt sądowych) wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do dnia 21 lutego 2017 r., nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do prawomocnego wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącemu, to należało przyjąć, że dwumiesięczny termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. od dnia 12 grudnia 2016 r. i upłynął z dniem 12 lutego 2017 r. Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 21 lutego 2017 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i z tego względu podlega odrzuceniu. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.