V SA/Wa 991/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący - sędzia WSA – Bożena Zwolenik (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia części należności wynikającej z dofinansowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

M. P. (dalej: "Skarżąca") wniosła skargę na opisaną w komparycji decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Następnie, w piśmie z 13 lipca 2020 r. Skarżąca poinformowała, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi, co do zasady, wiąże sąd. Jeżeli jednak cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W ocenie sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 60 in fine p.p.s.a., a zatem stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne i umorzyć postępowanie sądowe. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.