V SA/Wa 855/17

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności w sprawie przyznania pomocy z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

J. D. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i synem, posiada dom wraz z zabudowaniami gospodarczymi oraz grunty rolne i leśne, które zostały zajęte przez komornika sądowego, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż nie osiąga dochodów, zaś jego żona otrzymuje rentę w wysokości 440 zł. W uzasadnieniu wniosku opisał swoją sytuację życiową, wskazując w szczególności, iż prowadzone przez niego gospodarstwo zostało zajęte w toku egzekucji komorniczej i podlega obecnie licytacji. Do wniosku załączył kopie dokumentów obrazujących jego sytuację rodzinną i majątkową. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718)). W pierwszej kolejności wskazać należy, iż sytuacja majątkowa skarżącego była w ostatnim okresie wielokrotnie oceniana w ramach postępowań o prawo pomocy, toczących się w innych zainicjowanych przez niego postępowaniach sądowych w tutejszym Sądzie. Analiza przedkładanych przez wnioskodawcę dokumentów prowadziła do przyjęcia, iż zasługuje ona na zwolnienie z kosztów sądowych. Biorąc zatem pod uwagę oświadczenia i dokumenty złożone w niniejszej sprawie, jak również uwzględniając z urzędu dokumentację przedłożoną w innych postępowaniach z wniosków skarżącego o prawo pomocy (o sygn. akt V SA/Wa 231/17 i następne), referendarz sądowy doszedł do przekonania, że zasługuje on na zwolnienie od kosztów sądowych. Oceniając złożone oświadczenia, uznać w szczególności należało, iż wnioskodawca i członkowie jego rodziny nie posiadają wystarczającego dochodu, który pozwalałby na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Zauważyć w szczególności należało, iż skarżący nie osiąga dochodu, natomiast jego żona pobiera rentę rolniczą w wysokości 441,28 zł, z której potrącana jest kwota 154,29 zł miesięcznie z tytułu egzekucji sądowych. Ponadto rodzina skarżącego otrzymuje zasiłek rodzinny na dziecko oraz świadczenie wychowawcze, przyznawane na jedno dziecko tylko osobom najuboższym. Nadto należało mieć na uwadze, iż z majątku wnioskodawcy prowadzona jest egzekucja, o czym świadczoną przedłożone przez stronę dokumenty, m. in. w postaci obwieszczenia o drugiej licytacji nieruchomości z dnia 9.01.2017 r., czy pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] r. Wzięto także pod uwagę, iż skarżący i jego żona nie posiadają oszczędności pieniężnych ani rzeczy ruchomych, które można spieniężyć, nie dysponują również zasobami pieniężnymi w wystarczającej wysokości, by można je przeznaczyć na koszty sądowe. Powyższe ustalenia świadczą o trudnej sytuacji materialnej skarżącego i przemawiają za uznaniem, iż po opłaceniu niezbędnych wydatków nie pozostają mu wolne środki na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny. W tej sytuacji uznać należało, że spełnia on przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.