Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

V SA/Wa 845/22

Wyrok WSA w Warszawie z 3 lutego 2023 r., V SA/Wa 845/22

Wynik

Oddalono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
3 lutego 2023
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Asesor WSA - Marcin Maszczyński, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 lutego 2023 r. sprawy ze skargi K. A. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia 23 czerwca 2021 r. nr OB/333/2021 w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

K. A. (dalej: "Skarżąca", "Strona") dnia 20 kwietnia 2020 r. złożyła wniosek o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020 do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w M. (dalej: Organ I instancji). Decyzją z dnia 12 kwietnia 2021 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w M. odmówił przyznania Skarżącej Płatności do bydła i nałożył sankcję w wysokości 2 614,08 zł. W uzasadnieniu decyzji Organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy z 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. 2021 poz. 2114), dalej: "ustawa o płatnościach", w ramach wsparcia bezpośredniego rolnikowi przysługują płatności związane do zwierząt, jeżeli posiada przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności, co najmniej sztuki samic lub samców tego gatunku, których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, nie przekracza 24 miesięcy. Organ I instancji po przeanalizowaniu akt sprawy stwierdza iż Strona była w posiadaniu paszportów bydła na których widnieje data urodzenia oraz płeć. Ponadto w podsumowaniu eWniosekplus widniała liczba zadeklarowanego bydła. Wnioskodawca akceptując taki stan wysłał wniosek do ARiMR za pośrednictwem aplikacji udostępnionej w Internecie. Organ I instancji wskazał również, że różnica między liczbą zwierząt zadeklarowanych kwalifikowanych we wniosku a liczbą zwierząt zatwierdzonych bez stwierdzonych nieprawidłowości wynosi 8 sztuk. Wyliczony procent różnicy wynosi 100%. Zgodnie z art. 31 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (DE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r. z późn. zm.), dalej: "rozporządzenie UE 640/2014", jeżeli stwierdzone nieprawidłowości dotyczą więcej niż trzech zwierząt i ustalony procent obniżki przekracza 50% rolnikowi odmawia się przyznania płatności oraz nakłada karę administracyjną w wysokości odpowiadającej kwocie przypadającej na stwierdzoną różnicę zwierząt. Mając na uwadze powyższe Organ I instancji odmówił przyznania płatności do bydła i nałożył karę administracyjną w wysokości 2 614, 08 zł. Skarżąca złożyła odwołanie od ww. decyzji w dniu 28 kwietnia 2021 roku. Decyzją z 23 czerwca 2021 r. Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Warszawie (dalej: "Organ II instancji") utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji z 12 kwietnia 2021 roku. Na wyżej wymienioną decyzję Skarżąca złożyła skargę w dniu 22 lipca 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. We wniesionej do Sądu skardze Strona zarzuciła brak rozważenia przez Organ czy wadliwie podana ilość bydła we wniosku została zawiniona przez Skarżącą. W odpowiedzi na skargę Organ II instancji wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wskazał również, że w związku z zaginięciem dokumentu skargi na decyzję OB/333/2021 Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji i Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanowieniem nr OB./27/2022 z 14 marca 2022 r. wszczął postępowanie w sprawie odtworzenia akt sprawy - dokumentu skargi wniesionej przez Skarżącą na decyzję z 23 czerwca 2021 r. W dniu 15 marca 2022 r. Organ II instancji na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2022 poz. 2000 z późn. zm.), dalej: "k.p.a.", wezwał Stronę do przedstawienia treści bądź dokumentu skargi. W odpowiedzi Skarżąca w dniu 24 marca 2022 r. przesłała odpis skargi na decyzję wraz z załącznikami. W dniu 31 marca 2022 r. Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji i Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanowieniem nr OB/33/2022 odtworzył dokument z akt sprawy dotyczącej przyznania Skarżącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2020 w postaci skargi wniesionej przez Skarżącą w dniu 26 lipca 2021 r. na decyzję wydaną w dniu 23 czerwca 2021 r. przez Dyrektor Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji i Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej "p.p.s.a"). Kontrola sądowa przeprowadzona w oparciu o wskazane wyżej kryteria nie wykazała, aby zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, uzasadniającym jej uchylenie. Sąd przyjął za podstawę wyroku stan faktyczny prawidłowo ustalony przez organy obu instancji. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o płatnościach, płatności związane do zwierząt gatunku bydło domowe są przyznawane rolnikowi w formie: 1) płatności do bydła, jeżeli: a) posiada samice lub samce tego gatunku: - których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, nie przekracza 24 miesięcy. - przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatnością b) liczba zwierząt, o których mowa w lit. a, objętych wnioskiem o przyznanie tej płatności złożonym przez tego rolnika wynosi co najmniej 3 sztuki 2) płatności do krów, jeżeli: a) posiada samice tego gatunku: - których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, przekracza 24 miesiące, - przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatnością b) liczba zwierząt, o których mowa w lit. a, objętych wnioskiem o przyznanie tej płatności złożonym przez tego rolnika wynosi co najmniej 3 sztuki. Na podstawie zaś art. 19 ust. 1 ustawy o płatnościach wysokość płatności: 1) obszarowej w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn powierzchni obszaru zatwierdzonego do danej płatności i stawki tej płatności na 1 ha tej powierzchni 2) do zwierząt w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn liczby zwierząt zatwierdzonych do danej płatności i stawki tej płatności na 1 sztukę - po uwzględnieniu art. 8 ust. 1,3 i 4 rozporządzenia nr 1307/2013 oraz zmniejszeń, wykluczeni lub pozostałych kar administracyjnych wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności, a w przypadku jednolitej płatności obszarowej - po uwzględnieniu dodatkowo zmniejszeń, o których mowa w art. 11 rozporządzenia nr 1307/2013, z zastosowaniem współczynnika redukcji wynoszącego 100%. Ponadto, składając wniosek o przyznanie płatności za pomocą aplikacji eWniosek udostępnionej na stronie internetowej ARiMR rolnik wybiera rodzaj płatności (np. płatność do zwierząt), następnie określa rodzaj płatności (do bydła lub do krów). Następnie do danej płatności (bydła lub krów) rolnik może dodać zwierzęta wpisując ich numery samodzielnie lub pobrać dane zwierząt z bazy danych Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt (IRZ). Za każdym razem to wnioskodawca decyduje, które zwierzęta zgłaszane są do danej płatności. Organ wskazał, iż z instrukcji wypełniania wniosku za pomocą aplikacji (str. 55 Instrukcji) – pomimo automatycznego pobrania zwierząt, na rolniku ciąży obowiązek sprawdzenia czy zwierzęta spełniają warunki do przyznania płatności przed dodaniem ich do wniosku. Należy zgodzić się z Organem II instancji, że z wydruku z aplikacji eWniosek wniosku na rok 2020 Skarżąca zadeklarowała 12 sztuk zwierząt tylko do płatności do bydła. Zwierzęta do płatności do krów nie zostały zadeklarowane. Numery 8 sztuk zwierząt w eWniosku są natomiast zaznaczone czarną czcionką, co oznaczało, że zostały wpisane do aplikacji ręcznie i powinny zostać przez wnioskodawcę zweryfikowane pod kątem kwalifikowalności do płatności do bydła przed ich dodaniem do tej płatności. W wyniku kontroli administracyjnej Organ I instancji ustalił zaś, że spośród 12 szt. zwierząt zadeklarowanych do płatności do bydła, do przyznania płatności kwalifikują się 4 sztuki. Sąd podziela stanowisko Organu II instancji, że Skarżąca powołuje się na wydruk otrzymany z ARiMR - Lista wyszukanych zwierząt sporządzony w dniu 25.02.2020 r., w którym to wydruku wskazano gatunek "bydło" dla wszystkich zwierząt znajdujących się w siedzibie stada Skarżącej. Podkreślić jednak należy, że wydruk z 25.02.2020 r. stanowi listę zwierząt z gatunku bydło (inne gatunki to owce lub kozy) przebywających w siedzibie stada na dany dzień a nie listę zwierząt spełniających warunki do przyznania płatności do bydła (lub krów). W związku z powyższym, to rolnik winien zatem dokonać sprawdzenia czy zwierzę kwalifikuje się do płatności do bydła czy do płatności do krów. Natomiast o istnieniu dwóch rodzajów płatności (do bydła i do krów) Skarżąca powinna posiadać wiedzę, po pierwsze jako wnioskodawca, a po drugie dlatego, że do płatności zarówno do krów jaki bydła występowała we wnioskach złożonych w roku 2018 i 2019. Mając na uwadze Organ słusznie ustalił, iż w zaistniałych okolicznościach różnica między ilością zwierząt zadeklarowanych do płatności wynosi 100%, w myśl przepisu art. 31. ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia nr 640/2014, jeżeli stwierdzone nieprawidłowości dotyczą więcej niż trzech zwierząt i ustalony procent obniżki przekracza 50, odmawia się przyznania płatności oraz nakłada karę administracyjną w kwocie odpowiadającej kwocie przypadającej na stwierdzoną różnicę zwierząt. Mając na uwadze powyższe, kara administracyjna wyniosła 2 614,08 zł. Oznacza to, że wbrew zarzutowi skargi kontrolowany akt nie został wydany z naruszeniem prawa. Sąd z urzędu nie stwierdza też jego innych wad jurydycznych, które powinny skutkować jego wyeliminowaniem z obrotu prawnego. Z tej przyczyny na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalono.

Informacje o sprawie

Data wpływu
25 kwietnia 2022
Symbol z opisem
6550
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Sędziowie
Konrad Łukaszewicz /przewodniczący/ Marcin Maszczyński Michał Sowiński /sprawozdawca/

Powołane przepisy

  • Ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t. j.)

    art. 16 ust. 2 · Dz.U. 2021 poz. 2114

  • Rozporzadzenie Delegowane Komisji UE Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności

    art. 31 ust. 2 · Dz.U.UE.L 2014 nr 181 poz. 48

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny