V SA/Wa 843/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi D. W. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] kwietnia 2020 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: 1. Pozostawić skargę bez rozpatrzenia. 2. Zwrócić D. W. kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem opłaty sądowej, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pod poz. [...], dnia 4 maja 2020 r.

D. W. (zwany dalej: "Skarżącym") złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (zwanej dalej: "PARP") z dnia (...) kwietnia 2020 r. Skarga z dnia (...) maja 2020 r. została przesłana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – przesyłką nadaną w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe – w dniu (...) maja 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia, albowiem została złożona po terminie. Zgodnie z przepisem art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t. j. Dz. U. z 2020 r., poz. 818.; zwanej dalej: "u.z.p.p.r."), w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do art. 61 ust. 2 u.z.p.p.r., skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, a w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3 - w terminie 14 dni od dnia upływu terminu na uzupełnienie protestu lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu. Z kolei, jak stanowi art. 61 ust. 6 pkt 1 u.z.p.p.r., wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Pamiętać również należy, że zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Badając zatem terminowość skargi złożonej w niniejszej sprawie, czternastodniowy termin – wprowadzony w art. 61 ust. 2 u.z.p.p.r. – liczyć należy od dnia doręczenia Skarżącemu pisma PARP z dnia (...) kwietnia 2020 r. Jak wynika z potwierdzenia doręczenia przedstawionego na zarządzenie Sądu przez PARP (vide: k. 77 akt sądowych) pismo PARP z dnia (...) kwietnia 2020 r. zostało przesłane reprezentującemu Skarżącego pełnomocnikowi – adwokatowi T. K. – i odebrane w dniu (...) kwietnia 2020 r. Potwierdza to również informacja znajdująca się na stronie Śledzenie przesyłek Poczty Polskiej S. A. (https://emonitoring.poczta-polska.pl/), zgodnie z którą, przesyłka o numerze (...) została nadana w dniu (...) kwietnia 2020 r. i doręczona w dniu (...) kwietnia 2020 r. Natomiast skarga została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu (...) maja 2020 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której przesłano skargę – k. 62 akt sądowych). Potwierdza to również informacja znajdująca się na stronie Śledzenie przesyłek Poczty Polskiej S. A., zgodnie z którą, przesyłka o numerze (...) została nadana w dniu (...) maja 2020 r. o godz. 15:51 w UP (...). Wskazać zatem należy, iż ostatnim dniem czternastodniowego terminu do wniesienia skargi był dzień (...) maja 2020 r., co oznacza, że skarga oddana w dniu (...) maja 2020 r. została złożona po upływie ustawowego terminu. Końcowo podnieść należy, że w niniejszej sprawie nie znajdował zastosowania (obowiązujący w dacie biegu terminu do wniesienia skargi) art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.; zwanej dalej: "ustawą o COVID-19"), zgodnie z którym w okresie stanu zagrożenia epidemiologicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Z art. 15zzs ust. 2 w związku z art. 14a ust. 5 ustawy o COVID wynikało bowiem, że wstrzymanie rozpoczęcia i zawieszenia biegu terminów nie dotyczy terminów w sprawach pilnych, a więc takich, w przypadku których ustawa określa termin ich rozpatrzenia przez sąd. Do takich spraw zalicza się rozpoznanie przez sąd administracyjny skargi wnoszonej na podstawie art. 61 ust. 1 u.z.p.p.r. , gdyż w myśl ust. 5 tego przepisu, sąd rozpoznaje skargę w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był – na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 1 u.z.p.p.r.– pozostawić skargę bez rozpatrzenia, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji postanowienia. Stosując odpowiednio przepis art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a., Sąd zwrócił Skarżącemu cały uiszczony wpis, o czym orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia.