V SA/Wa 840/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha (spr.), Asesor WSA - Piotr Wróbel, Protokolant - spec. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi R. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą R.J. [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 19 stycznia 2026 r. nr POWIII.503.68.2025.AKW.4 w przedmiocie odmowy przeniesienia zezwolenia na prowadzenia apteki ogólnodostępnej oddala skargę.

Przedmiotem skargi R. J. (dalej: "skarżący", "strona", "wnioskodawca") jest decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "GIF", "organ odwoławczy", "organ II instancji") z 19 stycznia 2026 r. znak POWIII.503.68.2025.AKW.4, w której utrzymano w mocy decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego (dalej: "WIF", "organ I instancji") z 8 września 2025 r. znak WIFKL.8520.7.1.2025.BK o odmowie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W podaniu z 2 lipca 2025 r., które wpłynęło do WIF 8 lipca 2025 r., skarżący, prowadzący działalność gospodarczą pod firmą R. J. [...] (NIP: [...]), wniósł o przeniesienie zezwolenia z 4 grudnia 2001 r., znak: WIIF.PO.A-8240.1/77B/2001 (z późn. zm.), na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" zlokalizowanej przy ul. A. M. w G.. Do wniosku załączono: umowę sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa apteki zawartą w formie aktu notarialnego wraz z załącznikami, dziewięć oświadczeń skarżącego z 2 lipca 2025 r., kopię dyplomu ukończenia przez skarżącego studiów na kierunku farmacja, kopię prawa wykonania zawodu farmaceuty przez skarżącego, oświadczenia skarżącego jako kandydata na kierownika apteki z 2 lipca 2025 r., kopie trzech świadectw pracy kandydata na kierownika apteki (potwierdzone za zgodność z oryginałem), kopię zezwolenia z 4 grudnia 2001 r., znak: WIIF.PO.A- 8240.1/77B/2001 oraz decyzje zmieniające zezwolenie z 27 marca 2002 r., znak: WIIF.PO.A-8240.2/20/2002 (wraz z tekstem jednolitym) i z 24 kwietnia 2024 r., znak: IFKL.8520.2.1.2024.BK (wraz z tekstem jednolitym). W postanowieniu z 24 lipca 2025 r., znak: WIFKL.8520.7.1.2025.BK, WIF włączył do materiału dowodowego sprawy następujące dokumenty: 1) decyzję WIF z 29 lipca 2022 r., znak: WIFKL.8520.4.3.2021.BK, o cofnięciu spółce [...] sp. z o.o. z siedzibą w O. (KRS: [...]) zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej pod nazwą "[...]", zlokalizowanej w O. przy ul. K.) decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z 15 stycznia 2024 r., znak: POD.503.199.2022.SK.1, o umarzeniu postępowania odwoławczego od decyzji WIF z 29 lipca 2022 r., znak: WIFKL.8520.4.3.2021.BK w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej pod nazwą "[...]", zlokalizowanej w O. przy ul. K.) oświadczenie mgr farm. R. J. z 21 lipca 2016 r. o podjęciu się obowiązków kierownika apteki zlokalizowanej O. przy ul. K., stanowiące załącznik do wniosku [...] sp. z o.o. z 21 lipca 2016 r. o udzielenie zezwolenia na prowadzenie ww. apteki; 4) kartę apteki ogólnodostępnej "[...]", zlokalizowanej w O. przy ul. K., zawierającą m.in. informacje o zatrudnieniu personelu fachowego, w tym kierownika w tej aptece, na dzień 2 lutego 2017 r.; 5) informację złożoną 6 kwietnia 2020 r. przez [...] sp. z o.o. o zmianie na stanowisku kierownika apteki ogólnodostępnej "[...]", zlokalizowanej w O. przy ul. K. z dniem 10 kwietnia 2020 r. W piśmie z 31 lipca 2025 r. strona wniosła o uchylenie postanowienia WIF z 24 lipca 2025 r., znak: WIFKL.8520.7.1.2025.BK oraz o włączenie w poczet materiału dowodowego następujących dokumentów: 1) oświadczenia skarżącego o podjęciu się z dniem 30 kwietnia 2022 r. obowiązków kierownika apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w C. przy ul. K., prowadzonej przez [...] sp. z o.o. (KRS: [...]); 2) zgłoszenia zmiany na stanowisku kierownika apteki ogólnodostępnej lokalizowanej w C. przy ul. K., prowadzonej przez [...] sp. z o.o. (KRS: [...]) z dniem 30 kwietnia 2022 r., w którym jako kandydat na kierownika apteki wskazany został skarżący; 3) oświadczenia skarżącego o podjęciu się z dniem 24 listopada 2023 r. obowiązków zastępcy kierownika apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w P. przy ul. B., prowadzonej przez [...] sp. z o.o. (KRS: [...]); 4) zgłoszenia zmiany na stanowisku kierownika apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w P. przy ul. B., prowadzonej przez [...] sp. z o.o. (KRS: [...]) z dniem 24 listopada 2023 r., w którym jako kandydat na kierownika apteki wskazany został skarżący. Strona zwróciła się o przeprowadzenie tych dowodów na okoliczności: 1) pełnienia przez wnioskodawcę funkcji kierownika apteki w 2022 r.; 2) pełnienia przez wnioskodawcę funkcji zastępcy kierownika apteki w latach 2023-2024; 3) zaakceptowania przez WIF pełnienia przez wnioskodawcę funkcji kierownika apteki oraz zastępcy kierownika apteki w latach 2022-2024 r.; 4) potwierdzenia przez WIF faktu dawania przez wnioskodawcę rękojmi należytego kierowania apteką a co za tym idzie również rękojmi należytego prowadzenia apteki w latach 2022-2024; 5) braku jakichkolwiek zastrzeżeń organu co do istnienia po stronie wnioskodawcy rękojmi należytego kierowania apteką a co za tym idzie również rękojmi należytego prowadzenia apteki w latach 2022-2024. W postanowieniu z 11 sierpnia 2025 r. WIF włączył w poczet materiału dowodowego dowody wymienione w piśmie strony z 31 lipca 2025 r. oraz wydruki (dane) z Rejestru Aptek dotyczące skarżącego w zakresie pełnienia przez niego funkcji kierownika apteki ogólnodostępnej w C. przy ul. K. w okresie od 30 kwietnia do 14 czerwca 2022 r. i w aptece ogólnodostępnej w G. przy ul. S. w okresie od 12 stycznia 2022 r. do 31 stycznia 2023 r. oraz pełnienia przez niego funkcji zastępcy kierownika apteki ogólnodostępnej lokalizowanej w P. przy ul. B., w okresie od 24 listopada 2023 r. do 31 grudnia 2023 r. 19 sierpnia 2025 r. do WIF wpłynęła uchwała nr [...] Prezydium Okręgowej Rady Aptekarskiej w K. z [...] sierpnia 2025 r., stwierdzająca spełnienie przez skarżącego warunków do objęcia funkcji kierownika apteki, o których mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1-4 u.p.f. W decyzji z 8 września 2025 r., znak: WIFKL.8520.7.1.2025.BK, WIF odmówił przeniesienia na rzecz skarżącego zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" zlokalizowanej przy ul. A. w G.. W wyniku rozpoznania odwołania strony, GIF w decyzji z 19 stycznia 2026 r., znak POWIII.503.68.2025.AKW.4, utrzymał w mocy decyzję WIF z 8 września 2025 r. znak WIFKL.8520.7.1.2025.BK. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji powołał się na treść art. 99 ust. 1 i art 104a u.p.f. Organ odwoławczy uznał, że skarżący spełnia przesłanki przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, o których mowa w art. 99 ust. 3, 3a, 4–4b i art. 101 pkt 2–3 i 5 u.p.f., natomiast nie posiada przymiotu rękojmi należytego prowadzenia apteki. GIF ustalił, że skarżący od 16 grudnia 2015 r. jest wspólnikiem spółki [...] sp. z o.o. (KRS: [...]), pełnił funkcję członka zarządu tej spółki w okresie od 30 września 2016 r. do 18 kwietnia 2023 r. oraz funkcję prezesa zarządu tej spółki w okresie od 18 kwietnia 2023 r. do 25 lipca 2025 r. Zgodnie z informacją z KRS spółki, od początku jej istnienia każdy z członków zarządu był uprawniony do samodzielnego reprezentowania spółki. [...] sp. z o.o. powstała w grudniu 2015 r. z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej skarżącego w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Przez większość czasu funkcjonowania spółki skarżący był jedynym jej udziałowcem (od 30.09.2016 do 25.01.2017 mniejszościowym udziałowcem spółki była również A.J.). Skarżący w okresie od 21 lipca 2016 r. do 9 kwietnia 2020 r. pełnił jednocześnie funkcję kierownika apteki ogólnodostępnej pod nazwą "[...]" zlokalizowanej w O. przy ul. K., prowadzonej przez [...] sp. z o.o. Zezwolenie na prowadzenie tej apteki zostało cofnięte decyzją WIF z 29 lipca 2022 r., znak: WIFKL.8520.4.3.2021.BK. Przyczyną cofnięcia zezwolenia było stwierdzenie utraty rękojmi należytego prowadzenia apteki przez podmiot prowadzący aptekę, z uwagi na uczestniczenie w procederze tzw. odwróconego łańcucha dystrybucji produktów leczniczych – z apteki w O. przy ul. K., w przedziale czasowym od 6 października 2016 r. do 13 lutego 2018 r. zbyto trudnodostępne na rynku produkty lecznicze ratujące zdrowie i życie, niewymienione w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 12 stycznia 2011 r. w sprawie wykazu produktów leczniczych, które mogą być doraźnie dostarczane w związku z udzielanym świadczeniem zdrowotnym, oraz wykazu produktów leczniczych wchodzących w skład zestawów przeciwwstrząsowych ratujących życie (Dz. U. nr 18, poz. 94 z późn. zm. – wg dat realizowanych zapotrzebowań), do podmiotów prowadzących działalność leczniczą, udzielających ambulatoryjne świadczenia zdrowotne, na łączną kwotę 122 797,79 zł, co wynika z prawomocnej decyzji WIF z 29 lipca 2022 r., znak: WIFKL.8520.4.3.2021.BK. Decyzja WIF z dnia 29 lipca 2022 r., znak: WIFKL.8520.4.3.2021.BK, uzyskała walor ostateczności na skutek decyzji GIF z 15 stycznia 2024 r., znak: POD.503.199.2022.SK.1, umarzającej postępowanie odwoławcze wskutek wycofania odwołania przez spółkę [...] sp. z o.o., a następnie stała się prawomocna na skutek niezaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji GIF o umorzeniu postępowania odwoławczego. GIF ustalił, że z uwagi na utratę rękojmi należytego prowadzenia apteki (punktu aptecznego) WIF cofnął [...] sp. z o.o. również zezwolenia: 1) na prowadzenie punktu aptecznego o nazwie "[...]", zlokalizowanego w miejscowości L., gm. R., przy ul. O. (decyzja WIF z 29 lipca 2022 r., znak: WIFKL.8530.4.2.2021.B ostateczna i prawomocna z uwagi na decyzję GIF z 2 lutego 2023 r., znak: POD.503.198.2022, umarzającą postępowanie odwoławcze po wycofaniu przez stronę odwołania oraz brak zaskarżenia tej decyzji do sądu administracyjnego); 2) na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...] przy ul. K. (postępowanie odwoławcze w toku); 3) na prowadzenie punktu aptecznego "[...]", zlokalizowanego w P. ([...]) pod nr [...] (postępowanie odwoławcze w toku). GIF dokonał oceny czy wnioskodawca daje rękojmię prawidłowego prowadzenia działalności aptecznej w stwierdzonych okolicznościach pełnienia przez skarżącego funkcji zarządczych w [...] sp. z o.o. oraz funkcji kierownika apteki ogólnodostępnej, biorącej bezpośredni udział w procederze "odwróconego łańcucha dystrybucji" w okresie stwierdzonych nieprawidłowości. Powołując się na wykładnię pojęcia "rękojmi należytego prowadzenia apteki", dokonaną w wyroku NSA z 23 stycznia 2024 r. sygn. akt II GSK 398/23 oraz w wyrokach WSA w Warszawie: z 19 grudnia 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1868/11, z 6 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2934/15, z 17 maja 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 499/06, z 12 lutego 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 2084/06, organ odwoławczy uznał, że skarżący nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki ponieważ sprawował funkcje zarządzające (członek zarządu) zarówno w spółce legitymującej się zezwoleniem na prowadzenie apteki, jak i w samej aptece (kierownik apteki), w której doszło do jaskrawych naruszeń przepisów regulujących obrót produktami leczniczymi (apteka ogólnodostępna pod nazwą "[...]" zlokalizowana w O. przy ul. K.). W ocenie GIF szeroka skala uchybień wskazuje na to, że apteka ta uczestniczyła w procederze sprzedaży produktów leczniczych w ramach tzw. łańcucha odwróconej dystrybucji produktów leczniczych, który miał charakter zorganizowany, a ponadto sprzedaż ta dotyczyła produktów leczniczych trudnodostępnych, ratujących życie. Zdaniem GIF nie ma znaczenia brak tożsamości podmiotowej pomiędzy podmiotem, któremu cofnięto zezwolenie z uwagi na utratę przymiotu rękojmi należytego prowadzenia apteki (spółka kapitałowa) a wnioskodawcą (przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą), skoro wnioskodawca jako wspólnik, członek zarządu spółki, a w szczególności farmaceuta i kierownik apteki, na którym spoczywa szczególny obowiązek przestrzegania zasad funkcjonowania apteki wynikających z przepisów ustawy Prawo farmaceutyczne, był osobą mającą decydujący wpływ na funkcjonowanie podmiotu biorącego czynny udział w zorganizowanym na szeroką skalę procederze "odwróconego łańcucha dystrybucji", gdyż taka okoliczność trwale dyskwalifikuje go jako przedsiębiorcę aptecznego. Według GIF nie ma również znaczenia, że stwierdzone przez organy inspekcji farmaceutycznej uchybienia miały miejsce ok. 9 lat temu, ponieważ okoliczność samego upływu czasu nie może powodować automatycznie, że przedsiębiorca odzyskuje rękojmię należytego prowadzenia apteki. GIF zwrócił uwagę, że w orzecznictwie nie kwestionuje się, że na gruncie u.p.f. czas trwania stanu utraty rękojmi nie został ograniczony (por. wyrok NSA z 16 maja 2019 r., sygn. akt II GSK 1530/17), w konsekwencji czego nie ma żadnego przedziału czasowego, po którym stan ten ustaje. Zdaniem GIF ocena charakteru utraty rękojmi powinna być oparta o okoliczności stanu faktycznego sprawy, na przykład takie jak postawa strony czy charakter uchybień, innymi słowy, w aktualnym stanie prawnym utrata rękojmi nie jest ograniczona w czasie i podlega każdorazowej ocenie na podstawie całokształtu okoliczności sprawy. Ponadto w ocenie GIF działanie takie należy ocenić jako zagrażające bezpieczeństwu lekowemu, a w konsekwencji godzące w dobra prawnie chronione w postaci życia i zdrowia pacjentów i ma ono znamiona poważnej szkodliwości dla interesu publicznego. W ocenie GIF wskazane wyżej okoliczności są wystarczające, aby stwierdzić, że strona nie posiada rękojmi należytego prowadzenia apteki, ponieważ charakter i duża skala naruszenia Prawa farmaceutycznego, jakiego dopuścił się podmiot zarządzany przez skarżącego wskazują na to, że nie daje on rękojmi prowadzenia działalności aptecznej, nawet po upływie 9 lat od stwierdzonych uchybień w aptece ogólnodostępnej pod nazwą "[...]" zlokalizowanej w O. przy ul. K.. Zdaniem organu odwoławczego ciężar uchybień przepisów Prawa farmaceutycznego przez skarżącego był tak istotny, że nie daje podstaw do przyjęcia, że w przyszłości będzie on należycie prowadził aptekę i w zgodzie z obowiązującymi standardami. GIF powołał się przy tym na pogląd zaprezentowany w wyroku NSA z 28 listopada 2022 r. sygn. akt II GSK 2043/18. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że okoliczność dokonania sprzedaży produktów leczniczych w ramach tzw. "odwróconego łańcucha dystrybucji" jest okolicznością bezsporną (strona nie neguje wystąpienia tych nieprawidłowości), a ponadto udowodnioną ostateczną i prawomocną decyzją WIF z 29 lipca 2022 r., znak: WIFKL.8520.4.3.2021.BK. Organ odwoławczy, powołując się na szczególną moc dowodową dokumentów urzędowych wynikającą z art. 76 § 1 k.p.a. oraz wyroki WSA w Warszawie z 15 marca 2005 r. sygn.. akt VI SA/Wa 1036/04 i z 2 grudnia 2009 r. sygn. akt VIII SA/Wa 247/09, wyjaśnił, że organy administracji są zobowiązane uznać za udowodnione to, co wynika z treści dokumentu urzędowego z uwagi na domniemanie prawdziwości jego treści. GIF wyjaśnił, że organ prowadzący postępowanie nie może swobodnie oceniać ani kwestionować treści dokumentu urzędowego, nie przeprowadzając dowodu przeciwko prawdziwości zawartych w nim informacji, a w przypadku kwestionowania dokumentu przez stronę to na niej spoczywa ciężar przeprowadzenia kontrdowodu. W konkluzji GIF stwierdził, że w sprawie ziściły się materialnoprawne przesłanki odmowy udzielenia zezwolenia, o których mowa w art. 101 pkt 1 w zw. z art. 99 ust. 4a oraz art. 101 pkt 4 u.p.f. Według organu odwoławczego bez wpływu na ocenę braku posiadania przez skarżącego rękojmi należytego prowadzenia apteki pozostaje fakt, że po stwierdzeniu wyżej opisanych uchybień pełnił on w latach 2022-2024, w innych aptekach, dwukrotnie funkcję kierownika apteki oraz jednokrotnie funkcję zastępcy kierownika apteki. Powołując się na treść art. 88 ust. 2b u.p.f. organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie nie zachodzi zależność prawna pomiędzy załatwionym milcząco zgłoszeniem kandydatury skarżącego na kierownika apteki (niewniesieniem przez WIF sprzeciwu w trybie art. 88 ust. 2d u.p.f.), a oceną rękojmi należytego prowadzenia apteki jako przedsiębiorca w postępowaniu w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki. GIF wskazał, że legitymowanie się przez nabywcę rękojmią należytego prowadzenia apteki stanowi okoliczność faktyczną, którą organy mają obowiązek ustalić w postępowaniu dotyczącym przeniesienia zezwolenia, a ustalenia poczynione w niniejszym postępowaniu na podstawie innych dowodów, prowadzą do wniosku o braku posiadania rękojmi należytego prowadzenia apteki przez wnioskodawcę. Zdaniem organu odwoławczego niewniesienie sprzeciwu wobec zgłoszeń w przedmiocie objęcia przez skarżącego funkcji kierownika apteki, nie przesądza automatycznie o przyznaniu rękojmi należytego prowadzenia działalności aptecznej na własny rachunek. GIF zwrócił uwagę, że w czasie rozpatrywania zgłoszeń skarżącego na kandydata do objęcia funkcji kierownika i zastępcy kierownika w innych aptekach ogólnodostępnych, decyzja WIF z 29 lipca 2022 r., WIFKL.8520.4.3.2021.BK, nie miała jeszcze waloru ostateczności ani prawomocności, gdyż decyzja GIF o umorzeniu postępowania odwoławczego została wydana 15 stycznia 2024 r., a więc już po milczącym rozpatrzeniu zgłoszeń. Decyzja WIF z 29 lipca 2022 r., WIFKL.8520.4.3.2021.BK, nie mogła zatem być, na tamten czas, podstawą kategorycznych ustaleń w przedmiocie posiadania przez wnioskodawcę przymiotu rękojmi należytego prowadzenia apteki. Według GIF uchwała nr [...] Prezydium Okręgowej Rady Aptekarskiej w K. z [...] sierpnia 2025 r., wydana w trybie opiniowania kandydata na kierownika apteki, również nie może być automatycznie uznana za dowód przesądzający o posiadaniu rękojmi należytego prowadzenia apteki przez nabywcę w postępowaniu o przeniesienie zezwolenia gdyż wobec okoliczności stwierdzonych na podstawie pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie GIF był uprawniony do dokonania odmiennych ustaleń co do posiadania przez wnioskodawcę rękojmi należytego prowadzenia apteki. W ocenie organu odwoławczego dotychczas zgromadzony w sprawie materiał wystarczał do podjęcia decyzji, dlatego nie został uwzględniony wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów znajdujących się w posiadaniu Lubuskiego WIF (zgłoszeń w przedmiocie objęcia przez skarżącego funkcji kierownika apteki w G.). Według GIF moc dowodowa tych dokumentów odpowiadała mocy dowodów już przeprowadzonych przez WIF na wniosek strony z 31 lipca 2025 r. (zgłoszeń w przedmiocie objęcia przez skarżącego funkcji kierownika apteki w C. i w P.), a dowody dopuszczone postanowieniem WIF z 24 lipca 2025 r., znak WIFKL.8520.7.1.2025.BK, przyczyniły się do dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy. W skardze na decyzję GIF z 19 stycznia 2026 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji i zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie następujących przepisów: 1) art. 7 k.p.a., art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 i § 4 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie, przejawiające się m.in. w bezpodstawnym zignorowaniu wniosku dowodowego skarżącego, zawartego w uzupełnieniu odwołania od decyzji z 3 listopada 2025 r. przy jednoczesnym braku uchylenia postanowienia z 24 lipca 2025 r., a skutkujące bezprawną, stronniczą i bezpodstawną oceną braku rękojmi należytego prowadzenia apteki przez skarżącego, podczas gdy: a) wieloletnie doświadczenie zawodowe, w tym wielokrotne pełnienie przez skarżącego funkcji kierownika apteki oraz zastępcy kierownika apteki, w szczególności po wydaniu przez organ I instancji decyzji cofającej zezwolenie podmiotowi [...] sp. z o. o., oraz brak wcześniejszego kwestionowania rękojmi skarżącego przez jakikolwiek uprawniony do tego organ, w tym organ I instancji posiadający wiedzę o zarzucanych skarżącemu naruszeniach, tj. okolicznościach wykazanych w niniejszym postępowaniu oraz faktów znanych organom obu instancji z urzędu, powinny tworzyć co najmniej domniemanie posiadania przez skarżącego rękojmi należytego prowadzenia apteki, które mogłoby być obalone wyłącznie na podstawie okoliczności mających miejsce po ostatnim potwierdzeniu posiadania rękojmi przez właściwy organ; co nie zostało jednak przez organ w żaden sposób wykazane; b) w obrocie prawnym funkcjonują trzy ostateczne i prawomocne rozstrzygnięcia organów Inspekcji Farmaceutycznej (milczące uznanie administracyjne), które potwierdziły, iż skarżący daje szczególny rodzaj rękojmi należytego prowadzenia apteki przypisany jej kierownikowi, z których dwie zostały wydane przez organ I instancji w okolicznościach posiadania wiedzy na temat naruszeń będących podstawą zaskarżanej decyzji, co organ odwoławczy pominął, doprowadzając do wydania decyzji administracyjnej sprzecznej z ww. rozstrzygnięciami; c) brak jest dowodów stanowiących o okoliczności niedawania rękojmi należytego prowadzenia apteki przez skarżącego, bowiem bezprawna ocena organów obu instancji w tym zakresie, w szczególności ocena organu odwoławczego polegająca na uznaniu, że skarżący został trwale zdyskwalifikowany jako przedsiębiorca apteczny (tak s. 11 decyzji) została w całości oparta na decyzji organu I instancji z 29 lipca 2022 r. wydanej w stosunku do innego podmiotu, tj. [...] sp. z o. o.; d) organy obu instancji zignorowały znaczenie złożonych przez skarżącego wniosków dowodowych oraz pozytywnej opinii wydanej przez właściwy organ, tj. przez Prezydium Okręgowej Rady Aptekarskiej w K., a które to dowody potwierdzają przesądzenie istnienia rękojmi należytego prowadzenia apteki przez skarżącego i to w trzech ostatecznych decyzjach administracyjnych wiele lat po zarzucanych skarżącemu naruszeniach; 2) art. 104a ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 101 pkt 4 u.p.f., poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na błędnym przyjęciu, że skarżący trwale nie spełnia warunków określonych przepisami prawa, wymaganych do przeniesienia na jego rzecz zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, z uwagi na niedawanie rękojmi należytego prowadzenia apteki ogólnodostępnej, podczas gdy: a) stwierdzenie braku rękojmi należytego prowadzenia apteki podmiotu prowadzącego aptekę wymaga dokonania oceny na moment wydania decyzji, której to oceny organ nie dokonał, ograniczając się do ogólnego stwierdzenia, iż skarżący został trwale zdyskwalifikowany jako przedsiębiorca apteczny; b) nie istnieje żaden przepis prawa pozwalający na przyjęcie, iż jakiekolwiek naruszenie "trwale" eliminuje po stronie posiadającego prawo wykonywania farmaceuty możliwość uzyskania zezwolenia na prowadzenie apteki, a przypisanie takiej właściwości skarżącemu przez organ stanowi rażące naruszenie prawa; c) organ bezprawnie uznał, że skarżący nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki wyłącznie na podstawie zdarzeń historycznych, mających miejsce ponad 6 lat przed wydaniem zaskarżanej decyzji (tj. przed 1 sierpnia 2019 r.), a w konsekwencji organ nie poczynił żadnych ustaleń w celu samodzielnego stwierdzenia jakichkolwiek uchybień na moment wydania decyzji, mogących prowadzić do wniosku, że skarżący nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki, opierając swoją ocenę w zakresie rękojmi skarżącego wyłącznie na treści decyzji wydanej w stosunku do innego podmiotu, aprobując tym samym bezprawne rozważania organu I instancji; d) organ bezprawnie stwierdził, iż między załatwionym milcząco zgłoszeniem kandydatury skarżącego na kierownika apteki - zrównanego w skutkach z ostateczną decyzją administracyjną - nie zachodzi zależność prawna w odniesieniu do oceny rękojmi należytego prowadzenia apteki, podczas gdy to fakt kierowania przez skarżącego apteką ogólnodostępną w O. stanowił podstawową przesłankę stwierdzenia przez organy obu instancji, że skarżący rzekomo rękojmię trwale utracił; e) organ dokonał sprzecznej ze sobą oceny dostępnego materiału dowodowego, poprzez jednoczesne przypisanie różnej mocy dowodowej takim samym dokumentom urzędowym, tj. nieostatecznym decyzjom organu I instancji; wskazując, że w jednym przypadku mogą one już potwierdzać brak rękojmi należytego prowadzenia apteki przez skarżącego, a w drugim nie stanowią jeszcze wystarczającej podstawy do jej zakwestionowania; f) organ zignorował fakt, iż adresatem decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej jest podmiot prowadzący aptekę, a nie kierownik tej apteki; g) organ zignorował fakt, iż prawomocna decyzja cofająca zezwolenie stanowi potwierdzenie uchybień wyłącznie po stronie podmiotu prowadzącego aptekę, który uprzednio ma możliwość zakwestionowania wydanej decyzji i przedstawienia dowodów przeciwnych, a co za tym idzie ta sama decyzja nie może stanowić podstawy jakichkolwiek ustaleń w stosunku do podmiotu niebędącego strona postępowania administracyjnego (w tym wypadku kierownika apteki), a wiec niemogącego wyrazić swojego sprzeciwu co do ustalonego stanu faktycznego; h) organ odwoławczy lub jakikolwiek inny organ Inspekcji Farmaceutycznej nie mógł dotychczas dokonać ustaleń w zakresie rękojmi skarżącego jako podmiotu prowadzącego aptekę, bowiem niniejsze postępowanie stanowi pierwsze i jedyne postępowanie zainicjowane przez skarżącego, mające na celu przeniesienie lub wydanie na jego rzecz zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, a skarżący nie prowadził apteki w przeszłości, przy czym niniejsze postępowanie nie miało za przedmiot dokonania przez organ dodatkowej oceny okoliczności będących podstawą wydania prawomocnej decyzji w ostatecznie zakończonym postępowaniu administracyjnym; 3) art. 104a ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 101 pkt 4 w zw. z art. 88 ust. 2c i 2d u.p.f. w zw. z art. 8 § 1 w zw. z art. 122a § 1 i art. 122g k.p.a. poprzez bezprawne dokonanie odmiennej oceny okoliczności faktycznych odnośnie dawania przez skarżącego rękojmi należytego prowadzenia apteki, stwierdzonych poprzez prawomocne i ostateczne milczące załatwienie sprawy, bowiem w latach 2022 i 2023 organ I instancji oraz inne organy Inspekcji Farmaceutycznej kilkukrotnie potwierdziły rękojmię skarżącego jako kierownika apteki oraz zastępcy kierownika apteki poprzez niewniesienie sprzeciwu do wniosku podmiotu prowadzącego aptekę o zmianę kierownika apteki, a w konsekwencji milcząco załatwiały sprawę, przesądzając władczo o posiadaniu przez skarżącego rękojmi należytego prowadzenia apteki i wywołując skutki prawne tożsame z decyzją administracyjną w tym przedmiocie, w następstwie czego skarżący - działając w zaufaniu do organów władzy publicznej - nabył aptekę ogólnodostępną i wniósł o przeniesienie na jego rzecz zezwolenia; 4) art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, polegające na sporządzeniu uzasadnienia zaskarżanej decyzji w sposób sztampowy oraz bezprawne uznanie za własne historycznych już rozważań organu I instancji, będących podstawą wydania innej decyzji - cofającej zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej wobec innego podmiotu, bez sporządzenia uzasadnienia w odniesieniu do okoliczności faktycznych, z pominięciem indywidualnej oceny w zakresie rękojmi skarżącego, ustalanej na czas orzekania, a w szczególności: a) braku wyjaśnienia z jakich przepisów wynika możliwość przyjęcia trwałej dyskwalifikacji skarżącego do prowadzenia apteki, w sytuacji, w której wykluczenie tego rodzaju nie jest dopuszczalne systemowo nawet dla naruszeń o największym ciężarze; b) braku wyjaśnienia, dlaczego organy obu instancji oparły się wyłącznie na ustaleniach decyzji z dnia 29 lipca 2022 r. wydanej w stosunku do podmiotu [...] sp. z o. o. i przypisały jej kluczowe znaczenie w sprawie - w zasadzie czyniąc ją jedynym istotnym dowodem - choć decyzja ta nie była adresowana do skarżącego; c) braku wyjaśnienia dlaczego organy obu instancji nie biorą pod uwagę okoliczności istniejących na dzień wydawania decyzji i odwołują się wyłącznie do wydarzeń historycznych i niemających obecnie miejsca; d) braku wyjaśnienia dlaczego organy obu instancji pomijają znaczenie przedłożonych przez strony dokumentów świadczących o dawaniu przez skarżącego rękojmi - w szczególności, że dokumenty te stanowią potwierdzenie milczącego udzielenia skarżącemu rękojmi należytego prowadzenia apteki; 5) art. 104a w zw. z art. 7a k.p.a. oraz art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 roku Prawo przedsiębiorców poprzez ich niezastosowanie, tj. nierozstrzygnięte wątpliwości na korzyść skarżącego, podczas gdy organ w treści decyzji posługuje się nieostrym i ocennym pojęciem "rękojmi" - jednocześnie bezwzględnie przyjmując, że możliwe jest zaistnienie okoliczności, w których jest ona tracona "trwale", mimo iż taka wykładnia w żaden sposób nie wynika z powszechnie obowiązujących przepisów; 6) art. 138 § 1 pkt 1 i § 2 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, mimo wydania przez organ I instancji decyzji z rażącym naruszeniem przepisów prawa materialnego. Ponadto skarżący wniósł o:. 1. zwrócenie się do Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego i włączenie do akt sprawy dokumentów znajdujących się w posiadaniu Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego: a) oświadczenia skarżącego o podjęciu się obowiązków kierownika apteki ogólnodostępnej w G.. ([...]) przy ul. H. (ID: [...]) prowadzonej przez [...] sp. z o. o. (KRS: [...]) z dniem [...] grudnia 2022 r.; b) zgłoszenia zmiany na stanowisku kierownika apteki ogólnodostępnej w G.. ([...]) przy ul. H. (ID: [...]) przez [...] sp. z o. o. (KRS: [...]) z dniem [...] grudnia 2022 r., w którym jako kandydat na kierownika apteki wskazany został skarżący; 2. przeprowadzenie uzupełniających dowodów z tak pozyskanych dokumentów na następujące okoliczności: (1) pełnienia przez skarżącego funkcji kierownika apteki w latach 2022-2023 r.; (2) zaakceptowania przez właściwy organ, tj. Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, pełnienia przez skarżącego funkcji kierownika apteki w latach 2022¬2023; (3) potwierdzenia przez właściwy organ, tj. Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, faktu dawania przez skarżącego rękojmi należytego kierowania apteką, a co za tym idzie również rękojmi należytego prowadzenia apteki w latach 2022-2023; (4) braku jakichkolwiek zastrzeżeń ze strony właściwego organu, tj. Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, co do istnienia po stronie skarżącego rękojmi należytego kierowania apteką, a co za tym idzie, również rękojmi należytego prowadzenia apteki w latach 2022-2023. GIF w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W piśmie z 27 kwietnia 2024 r. Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców zawiadomił o wstąpieniu do postępowania, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wojewódzki sąd administracyjny bada prawidłowość zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności, czyli zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: "p.p.s.a."), wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję według powyższych kryteriów sąd nie stwierdził naruszeń, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Sąd uznał za prawidłowo ustalony przez organ stan faktyczny zaistniały w sprawie i opisany we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia, i w konsekwencji przyjął jako podstawę rozstrzygnięcia ustalenia stanu faktycznego przedstawione w zaskarżonej decyzji GIF z 15 kwietnia 2025 r. (zob. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Sąd, działając na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., oddalił zgłoszone przez stronę w skardze wnioski dowodowe ponieważ dotyczyły one okoliczności faktycznych, które zostały już ustalone przez organy w oparciu o dowody zgromadzone w postępowaniu administracyjnym i są niesporne, a mianowicie w zakresie pełnienia przez skarżącego: 1) funkcji kierownika apteki ogólnodostępnej w C. przy ul. K. w okresie od [...] kwietnia do [...] czerwca 2022 r., 2) funkcji kierownika apteki w aptece ogólnodostępnej w G. przy ul. S. w okresie od [...] stycznia 2022 r. do [...] stycznia 2023 r., 3) funkcji zastępcy kierownika apteki ogólnodostępnej lokalizowanej w P. przy ul. B., w okresie od [...] listopada 2023 r. do [...] grudnia 2023 r. oraz w zakresie niewniesienia przez WIF w trybie art. 88 ust. 2d u.p.f. sprzeciwu do zgłoszeń kandydatury skarżącego te stanowiska. Natomiast kwestia, czy te okoliczności faktyczne przesądzają o dawaniu przez skarżącego rękojmi należytego prowadzenia apteki, jest już oceną prawną tak ustalonego stanu faktycznego. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 104a ust. 1 pkt 1 u.p.f. w zw. z art. 101 pkt 4 u.p.f. Zgodnie z art. 104a ust. 1 u.p.f., organ zezwalający przenosi zezwolenie, o którym mowa w art. 99 ust. 1, na rzecz podmiotu, który nabył całą aptekę ogólnodostępną, w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, od podmiotu, na rzecz którego zostało wydane zezwolenie, jeżeli: 1) nabywca apteki spełnia wymagania, o których mowa w art. 99 ust. 3, 3a, 4-4b i art. 101 pkt 2-5 oraz przyjmuje w pisemnym oświadczeniu wszystkie warunki zawarte w zezwoleniu; 2) adres prowadzenia apteki nie ulega zmianie. Zgodnie z art. 99 ust. 3 u.p.f., zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wydaje się, jeżeli podmiot ubiegający się o zezwolenie: 1) prowadzi lub wystąpił z wnioskiem o wydanie zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej, lub zajmuje się pośrednictwem w obrocie produktami leczniczymi lub 2) prowadzi na terenie województwa więcej niż 1% aptek ogólnodostępnych albo podmioty przez niego kontrolowane w sposób bezpośredni lub pośredni, w szczególności podmioty zależne w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów, prowadzą łącznie więcej niż 1% aptek na terenie województwa; 3) jest członkiem grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, której członkowie prowadzą na terenie województwa więcej niż 1% aptek ogólnodostępnych. Zgodnie z art. 99 ust. 3a u.p.f., zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wydaje się, jeżeli wnioskodawca, wspólnik lub partner spółki będącej wnioskodawcą: 1) jest wspólnikiem, w tym partnerem, w spółce lub spółkach, które prowadzą łącznie co najmniej 4 apteki ogólnodostępne lub; 2) prowadzi co najmniej 4 apteki ogólnodostępne albo podmiot lub podmioty przez niego kontrolowane w sposób bezpośredni lub pośredni, w szczególności podmiot lub podmioty zależne w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów, prowadzą co najmniej 4 apteki ogólnodostępne, lub 3) jest członkiem grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, której członkowie prowadzą łącznie co najmniej 4 apteki ogólnodostępne, lub 4) wchodzi w skład organów spółki posiadającej zezwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej lub zajmującej się pośrednictwem w obrocie produktami leczniczymi. Zgodnie z art. 99 ust. 4 u.p.f., prawo do uzyskania zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej posiada: 1) farmaceuta posiadający prawo wykonywania zawodu, prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą; 2) spółka jawna lub spółka partnerska, której przedmiotem działalności jest wyłącznie prowadzenie aptek, i w której wspólnikami (partnerami) są wyłącznie farmaceuci posiadający prawo wykonywania zawodu, o którym mowa w pkt 1; 3) uczelnia prowadząca kształcenie na kierunku farmacja. Zgodnie z art. 99 ust. 4a u.p.f., podmiot prowadzący aptekę jest obowiązany zatrudnić osobę odpowiedzialną za prowadzenie apteki, o której mowa w art. 88 ust. 2, dającą rękojmię należytego prowadzenia apteki. Zgodnie z art. 99 ust. 4b u.p.f., w przypadku gdy występującym o zezwolenie na prowadzenie apteki jest lekarz lub lekarz dentysta, zezwolenie wydaje się, jeżeli występujący przedstawi oświadczenie o niewykonywaniu zawodu lekarza. Zgodnie z art. 101 pkt 2 - 5 u.p.f., wojewódzki inspektor farmaceutyczny odmawia udzielenia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, gdy: (pkt 2) wnioskodawcy w okresie 3 lat przed dniem złożenia wniosku cofnięto zezwolenie na wytwarzanie lub import produktów leczniczych lub produktów leczniczych weterynaryjnych, prowadzenie apteki lub hurtowni farmaceutycznej, lub wnioskodawca w okresie 3 lat przed dniem złożenia wniosku został skreślony z Krajowego Rejestru Pośredników w Obrocie Produktami Leczniczymi; (pkt 3) wnioskodawca posiada zezwolenie na wytwarzanie lub import produktu leczniczego albo produktu leczniczego weterynaryjnego albo wystąpił z wnioskiem o wydanie takiego zezwolenia, prowadzi hurtownię farmaceutyczną lub hurtownię farmaceutyczną produktów leczniczych weterynaryjnych albo wystąpił z wnioskiem o wydanie zezwolenia na jej prowadzenie, zajmuje się pośrednictwem w obrocie produktami leczniczymi albo wystąpił z wnioskiem o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 73a ust. 3, lub wykonuje działalność leczniczą albo wystąpił z wnioskiem o wpis do rejestru, o którym mowa w art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej; (pkt 4) wnioskodawca nie daje rękojmi należytego prowadzenia apteki; (pkt 5) na wnioskodawcę w okresie 3 lat przed dniem złożenia wniosku nałożono karę pieniężną na podstawie art. 127, art. 127b lub art. 127c. W rozpoznawanej sprawie przyczyną odmowy przeniesienia na skarżącego zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej było stwierdzenie przez organy, że nie daje on rękojmi należytego prowadzenia apteki. Wykładnia użytego w u.p.f. pojęcia rękojmi należytego prowadzenia apteki, jako wyrażenia prawnie niezdefiniowanego, a przy tym sformułowania niedookreślonego i ocennego, była już niejednokrotnie przedmiotem orzeczeń sadów administracyjnych, w których podkreślano, że "rękojmia" to zagwarantowanie należytego prowadzenia apteki ogólnodostępnej, polegające na przestrzeganiu przepisów prawa w zakresie jej prowadzenia, w tym warunków wynikających z udzielonego zezwolenia. O braku rękojmi należytego prowadzenia apteki świadczyć będą podejmowane przez podmiot prowadzący aptekę działania, które sprzeciwiają się podstawowym zasadom jej funkcjonowania i tym samym naruszają przepisy prawa określające zasady prowadzenia apteki oraz zezwolenie na jej prowadzenie (zob. wyrok NSA z 4 lipca 2023 r., sygn. akt II GSK 397/23). Utrata rękojmi prowadzenia apteki, jako stan prowadzący do zaistnienia stanu niespełniania warunku wymaganego w tym zakresie przez przepisy prawa (art. 101 pkt 4 u.p.f.), może być skutkiem zaistnienia jednorazowego zdarzenia, całego ciągu zdarzeń lub okoliczności faktycznych lub prawnych, które rozpatrywane i oceniane łącznie lub osobno wiążą się z określonymi działaniami lub zaniechaniami podmiotu zezwolenia naruszającymi obowiązki ustawowe oraz świadczącymi o tym, że podmiot ten przestał być gwarantem prawidłowego i legalnego prowadzenia danej placówki aptecznej. Reprezentatywnym stanem utraty tego rodzaju rękojmi jest sytuacja, w której podmiot zezwolenia dopuszcza się zaniechań w zakresie właściwego (ciągłego i skutecznego) nadzoru nad całością działalności danej apteki (w tym działalnością w zakresie obrotu produktami leczniczymi, ich transportem, przechowywaniem, ewidencjonowaniem), co doprowadza do powstania określonych nieprawidłowości, uchybień lub nawet popełnienia czynów zabronionych (zob. wyrok NSA z 17 marca 2026 r., sygn. akt II GSK 2128/22). Dla stwierdzenia utraty rękojmi istotne znaczenie mogą mieć powtarzalność, charakter oraz ciężar stwierdzonych naruszeń przepisów Prawa farmaceutycznego, ocenianych z perspektywy gwarancji zgodnego z prawem prowadzenia działalności aptecznej w przyszłości (por. wyrok NSA z 15 maja 2025 r., II GSK 2534/21). W judykaturze akcentuje się, że ocena tej przesłanki nie może mieć charakteru automatycznego ani abstrahować od całokształtu okoliczności konkretnej sprawy, albowiem pojęcie rękojmi ma charakter niedookreślony i wymaga każdorazowo indywidualnej oceny działalności przedsiębiorcy (por. wyrok NSA z 26 lutego 2015 r., II GSK 2070/13). Ocena przesłanki rękojmi należytego prowadzenia apteki wymaga kompleksowej analizy działalności przedsiębiorcy i uwzględnienia całokształtu działalności przedsiębiorcy (por. wyrok NSA z 5 maja 2026 r., II GSK 857/23). W rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo dokonały kompleksowej oceny dotychczasowej działalności skarżącego, zarówno jako farmaceuty pełniącego funkcję kierownika oraz zastępcy kierownika w aptekach ogólnodostępnych, jak również jedynego wspólnika oraz członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością prowadzącej dwie apteki ogólnodostępne oraz dwa punkty apteczne, której cofnięto zezwolenia na prowadzenie tych działalności. Wbrew twierdzeniu skarżącego przyczyną stwierdzenia, że nie daje on rękojmi należytego prowadzenia apteki, nie była wyłącznie okoliczność, że pełnił on funkcję kierownika apteki ogólnodostępnej, biorącej bezpośredni udział w procederze "odwróconego łańcucha dystrybucji" w okresie stwierdzonych nieprawidłowości czyli ok. 9 lat przed wydaniem zaskarżonej decyzji, ale również sprawowanie funkcji zarządzających w spółce legitymującej się zezwoleniem na prowadzenie apteki, w której doszło do jaskrawych naruszeń przepisów regulujących obrót produktami leczniczymi. Wymóg kompleksowej oceny dotychczasowej działalności podmiotu występującego o przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, celem ustalenia czy spełnia on przesłankę rękojmi należytego prowadzenia apteki, wiąże się z koniecznością analizy całokształtu tej działalności, a nie jedynie we wskazanych przez stronę dziedzinach. Tym samym w ocenie tej przesłanki nie mogły zostać pominięte okoliczności związane z prowadzeniem przez [...] sp. z o.o. z siedzibą w O. aptek ogólnodostępnych i punktów aptecznych oraz cofnięcia spółce zezwoleń na prowadzenie apteki w okresie trzech lat przed złożeniem przez skarżącego wniosku o przeniesienie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. W sprawie istotne znaczenie mają okoliczności, że [...] sp. z o.o. powstała z przekształcenia prowadzonej wcześniej przez skarżącego, jako osoba fizyczna, działalności gospodarczej w jednoosobową spółkę kapitałową. Skarżący był praktycznie przez cały czas działania spółki (poza okresem kilku miesięcy od 30 września 2016 r. do 25 stycznia 2017 r., kiedy drugim udziałowcem mniejszościowym była jego żona) jedynym wspólnikiem oraz pełnił funkcję członka zarządu (według danych ujawnionych w Krajowym Rejestrze Sądowym od 30 września 2016 r. do 25 lipca 2025 r.), w tym w okresie kiedy spółce cofnięto zezwolenia na prowadzenie apteki. W istocie zatem to skarżący, jako jedyny wspólnik jednoosobowej spółki kapitałowej i członek jej zarządu, poprzez spółkę [...] sp. z o.o. kierował działalnością aptek ogólnodostępnych oraz punktów aptecznych, na które cofnięto spółce zezwolenia, a więc w rzeczywistości to skarżący prowadził te apteki i punkty apteczne. Zatem okoliczność, że formalnie zezwolenia na prowadzenie apteki cofnięto spółce, nie może zwalniać skarżącego z odpowiedzialności za działania spółki, które do tego doprowadziły. Fakt cofnięcia spółce skarżącego zezwoleń na prowadzenie apteki świadczy o tym, że doszło do poważnych nieprawidłowości w prowadzonych przez skarżącego za pośrednictwem spółki aptekach, a to z kolei aktualnie negatywnie rzutuje na rękojmię należytego prowadzenia apteki w najbliższej przyszłości. Należy zwrócić uwagę, że cofnięcia spółce skarżącego - [...] sp. z o.o. zezwoleń na prowadzenie apteki nastąpiło w okresie trzech lat przed złożeniem przez skarżącego, jako prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą R. J. [...], wniosku o przeniesienie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej (pierwsza decyzja o cofnięciu zezwolenia spółce stała się ostateczna 2 lutego 2023 r. zaś druga 15 stycznia 2024 r., natomiast skarżący złożył wniosek o przeniesienie zezwolenia 2 lipca 2025 r.), zatem jest to działanie mające na celu obejście prawa w postaci zakazu z art. 101 pkt 2 u.p.f., ponieważ w rzeczywistości skarżący zmienił tylko formę prawną prowadzonej działalności gospodarczej, a w istocie cały czas jest to ten sam podmiot. W tym stanie sprawy organy prawidłowo oceniły, że sama okoliczność, iż wojewódzki inspektor farmaceutyczny nie wniósł w trybie art. 88 2d u.p.f. sprzeciwów od złożonych w latach 2022 – 2024 wniosków o zmianę kierownika apteki, ze wskazaniem skarżącego jako kierownika apteki, jak również istnienie uchwały nr [...] Prezydium Okręgowej Rady Aptekarskiej w K. z [...] sierpnia 2025 r., w której stwierdzono spełnienie przez skarżącego warunków do objęcia funkcji kierownika apteki, o których mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1-4 u.p.f., nie mogą przesądzać o tym, że skarżący daje rękojmię należytego prowadzenia apteki, ponieważ, jak już wyżej wskazano ocena przesłanki rękojmi należytego prowadzenia apteki wymaga uwzględnienia całokształtu działalności przedsiębiorcy, a więc w rozpoznawanej sprawie również działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego w formie jednoosobowej spółki kapitałowej Reasumując, nie doszło do naruszeń przepisów wymienionych w skardze, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Ze zgromadzonego w aktach materiału dowodowego wynika, że organ odwoławczy podjął wszystkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy i dysponował materiałem wystarczającym do podjęcia rozstrzygnięcia, zaś odmienna od oczekiwań strony ocena materiału dowodowego nie stanowi uchybienia, w sytuacji gdy znajduje ona racjonalne uzasadnienie. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów prawa procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy. Wydane w sprawie rozstrzygnięcie zawiera wszelkie określone prawem elementy. Organ odwoławczy w sposób wystarczający wyjaśnił motywy zaskarżonego rozstrzygnięcia, a uzasadnienie postanowienia spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. W konsekwencji powyższego skarga podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 p.p.s.a.