V SA/Wa 834/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika - radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne p o s t a n a w i a: ustanowić dla skarżącego radcę prawnego

We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 834/16) skarżący M. W. zażądał ustanowienia pełnomocnika - radcy prawnego lub adwokata w celu zaskarżenia ww. orzeczenia. Z informacji podanych we wniosku oraz z dokumentów nadesłanych do akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jego jedynym stałym źródłem dochodów jest renta rodzinna w wysokości 655,29 zł netto - po dokonaniu potrącenia w kwocie 272,34 zł z tytułu zaległych składek na ubezpieczenie społeczne (decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych III Oddział w (...) z dnia (...) marca 2017 r. o waloryzacji renty rodzinnej – karta 112 akt sądowych). Skarżący prowadzi także działalność gospodarczą, lecz z tego tytułu odnotowuje straty. W roku 2015 strata z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wyniosła 10.911,85 zł (przy przychodach w wysokości 7.592,60 zł), a w roku 2016 strata zamknęła się w kwocie 5.357,81 zł przy przychodach w wysokości 4.907,41 zł. Z kolei za miesiąc styczeń bieżącego roku skarżący odnotował stratę w kwocie 139,14 zł przy przychodzie w wysokości 462,96 zł (zeznanie podatkowe za rok 2015 PIT-36 wraz z załącznikiem PIT/B – karty 80 – 83 akt sądowych, bilans firmy za rok 2016 – karta 86 akt sądowych, bilans firmy za miesiąc styczeń 2017 r. – karta 87 akt sądowych). Skarżący dysponuje jednym rachunkiem bankowym, na którym saldo końcowe według stanu na dzień 31 grudnia 2016 r. było ujemne i wynosiło -203,97 zł. Jednocześnie skarżący przedstawił dowód wpłaty w dniu 6 lutego 2017 r. na ww. rachunek kwoty 227,97 zł tytułem zaległej prowizji (potwierdzenie salda na rachunku i dowód wpłaty – karty 91 - 92 akt sądowych). Na majątek skarżącego składa się działka o powierzchni 520 m kw z posadowionym na niej budynkiem mieszkalnym o powierzchni 300 m kw (obciążona hipoteką przymusową w wysokości 8.400 zł zabezpieczającą zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2009 – 2013) oraz budynek gospodarczy o powierzchni 50 m kw (strona nr 1 i nr 2 zawiadomienia o dokonaniu wpisu w księdze wieczystej – karta 94 akt sądowych). Skarżący dodał, iż w domu mieszkają trzy rodziny, a on pozostaje na utrzymaniu najbliższych. Skarżący przedłożył również szereg dokumentów potwierdzających jego zadłużenie, w tym względem Zakładu Gospodarki Komunalnej w K.- J. na kwotę 6.215,86 zł – według stanu na 15 grudnia 2015 r. oraz wobec Centrum Finansowego Banku BPS w kwocie 29.126,99 zł - według stanu na 22 grudnia 2015 r. (karty 95 - 96 akt sądowych). Nadesłał też dowody wpłat należności za energię elektryczną za lata 2013 – 2016 (karty 102 – 105 akt sądowych), z których wynika średnia miesięczna wysokość tej opłaty rzędu 250 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.). W ocenie referendarza sądowego, wniosek skarżącego o ustanowienie pełnomocnika zasługuje na uwzględnienie. Ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów jednoznacznie wynika, że skarżący znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Mając na uwadze jego niski stały dochód (na poziomie 650 zł – po potrąceniu) oraz straty z działalności gospodarczej prowadzonej na bardzo niewielką skalę, należy stwierdzić, iż skarżący nie jest w stanie poczynić oszczędności celem pokrycia wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Dlatego zasadne jest przyznanie mu radcy prawnego z urzędu celem obrony interesów przed Sądem. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.