V SA/Wa 799/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) marca 2018 r. znak (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia umorzyć postępowanie sądowe

Pismem z 3 kwietnia 2018 r. strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane w komparycji rozstrzygnięcie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, z uwagi na przywrócenie wniosku o przyznanie pomocy do dalszej weryfikacji (pismo z [...] maja 2018 r. znak [...]). Zgodnie z zarządzeniem z 12 czerwca 2018 r. wezwano skarżącego do wypowiedzenia się, w terminie 7 dni pod rygorem uwzględnienia wniosku organu o umorzenie postępowania, czy w związku z informacją organu o pozytywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nadal podtrzymuje swoją skargę na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2018 r. znak [...]. W odpowiedzi pismem procesowym z 20 czerwca 2018 r. skarżący skargę cofnął. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Cofnięcie skargi może nastąpić od chwili jej wpływu do organu do czasu wydania wyroku przez sąd. Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jeżeli jednak cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 60 in fine p.p.s.a., a zatem stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne. W tej sytuacji zasadnym było umorzenie postępowania. W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.