V SA/Wa 789/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych postanawia: odrzucić skargę.

Wraz ze skargą z 4 kwietnia 2018 r. na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W., K. K. (dalej jako: "skarżący"), wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z 8 czerwca 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił powyższy wniosek bez rozpoznania. Po rozpatrzeniu sprzeciwu od powyższego orzeczenia postanowieniem z 25 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego z 8 czerwca 2018 r. W związku z powyższym zarządzeniem z 22 sierpnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Odpis zarządzenia z 22 sierpnia 2018 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi doręczono dorosłemu domownikowi skarżącego 27 sierpnia 2018 r. (ZPO – k. 80 akt sądowych), a zatem termin do jego wykonania mijał z dniem 3 września 2018 r. Zgodnie z informacją z 12 września 2018 r. (k. 79 akt sądowych) w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie zidentyfikowano wpisu sądowego od przedmiotowej skargi. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżący w terminie zakreślonym przez Sąd, nie uiścił wpisu od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.