V SA/Wa 646/18

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 października 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. ... Sp. z o.o. w W. na czynność Prezydenta Miasta ... w przedmiocie udzielenia dotacji dla przedszkola niepublicznego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

A. & F. Sp. z o.o. w W., dalej "Skarżąca" lub "Spółka" wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Spółka nie posiada jakichkolwiek środków finansowych potrzebnych na pokrycie opłaty od skargi, w sprawozdaniu finansowym za 2017 r. Spółka odnotowała stratę w wysokości 24.476,74 zł. Z oświadczenia o stanie majątku i dochodach wynika, że kapitał zakładowy wynosi 51.000 zł, Spółka posiada środki trwałe o wartości 218.584,74 zł. Strona wykazała cztery rachunki bankowe ze stanami kont: 90.967,99 zł, 1.710,85 zł, 20.371,83 zł, 8.239 zł. Oświadczyła również, że posiada środki w kasie w wysokości 15.968,61 zł, zobowiązania wobec kontrahentów: 47.146,50 zł, pożyczki: 135.438,36 zł, rozrachunki publiczno-prawne: 29.249,25 zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. W postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest, że strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") – strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. W myśl art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Określenie "gdy wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. Oceniając sytuację finansową Skarżącej na podstawie złożonych przez nią oświadczeń i informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy starszy referendarz sądowy doszedł do przekonania, iż Spółka nie wykazała, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Spółka oświadczyła na formularzu PPPr, że nie posiada jakichkolwiek środków finansowych potrzebnych na pokrycie opłaty od skargi. Stwierdzić jednak należy, że informacje przedstawione we wniosku nie potwierdzają złożonego oświadczenia. Spółka posiada bowiem majątek o znacznej wartości, bo tak należy ocenić fakt posiadania środków trwałych o wartości 218.584,74 zł. Dysponuje także środkami finansowymi. Wykazała, że w kasie posiada 15.968,61 zł, a na czterech rachunkach bankowych łączną kwotę 121.289,67 zł. W świetle przedstawionych danych o zasadności przyznania prawa pomocy nie może przesądzić posiadanie zobowiązań wobec kontrahentów w wysokości 47.146,50 zł, co stanowi powszechne zdarzenie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz zobowiązania z tytułu zawartych umów pożyczek (135.438,36 zł). Podkreślenia wymaga, że opłaty sądowe są zaliczane do zwykłych kosztów działalności gospodarczej. Przedsiębiorca nie może tych wydatków pomijać w planowaniu kosztów swojej działalności. Traktowanie innych kosztów działalności – w tym zobowiązań z tytułu pożyczek - z pierwszeństwem przed kosztami sądowymi nie znajduje uzasadnienia. Opłaty sądowe są rodzajem daniny publicznej i dlatego zasadą jest obowiązek ich ponoszenia. Przyznanie prawa pomocy jest zatem rodzajem szczególnej formy dofinansowania ze strony budżetu państwa, które winno mieć wyjątkowe zastosowanie w sytuacjach, w których strona nie może obiektywnie uzyskać środków finansowych w postępowaniu sądowym. W konsekwencji wynikająca z art. 246 § 2 p.p.s.a. przesłanka wykazania przez stronę niemożności poniesienia kosztów postępowania nie została spełniona. Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy – na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w p.p.s.a – orzeczono, jak w sentencji postanowienia