V SA/Wa 53/18

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj.: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić skarżącemu adwokata z urzędu.

W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy W. G. (dalej: "skarżący" lub "strona") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada środków pieniężnych, jest zadłużony z tytułu niezapłaconych alimentów w wysokości około 20.000 zł i wobec wierzycieli w wysokości 50.000 zł. Z akt sprawy oraz pisma strony z 2 lutego 2018 r. wynika, że skarżący przebywa w zakładzie karnym i nie ma możliwości zarobkowania. Posiada dom do remontu i nieruchomość rolną o powierzchni 14,5 ha, która do 15 września 2017 r. pozostawała w dzierżawie. Poza tym nie posiada żadnego majątku. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") - ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych do poniesienia których skarżący byłby zobowiązany składają się wpis od skargi (200 zł) oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika. Mając na względzie okoliczności i informacje przedstawione we wniosku oraz innych pismach złożonych do akt sądowych niniejszej sprawy (pismo 02.02.2018 r.) należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący przebywa w zakładzie karnym i nie uzyskuje dochodów. Z informacji złożonych na urzędowym formularzu wniosku wynika, że nie ma rodziny, która mogłaby udzielić mu pomocy. Poza tym ciążą na skarżącym zaległe zobowiązania alimentacyjne w wysokości około 20.000 zł oraz inne zobowiązania prywatnoprawne w kwocie 50.000 zł. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.