V SA/Wa 4818/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi T.L. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenie kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego; postanawia: - odmówić przywrócenia terminu.

T. L. w dniu 3 stycznia 2017 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 22 listopada 2016 r. W jego uzasadnieniu wskazał, że bezpośrednio po ogłoszeniu ww. wyroku udał się do swojego miejsca zamieszkania gdzie dowiedział się o ponownej utracie pieniędzy na skutek założenia "oszukańczej" lokaty bankowej. Wnioskodawca oświadczył, że podjął próby odzyskania pieniędzy, na co poświęcił znaczną ilość czasu. Jego działania nie przyniosły jednak zamierzonego skutku, co doprowadziło go do depresji. W tej sytuacji skarżący stwierdził, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie było przez niego zawinione. Zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2017 r. skarżący został wezwany do wyjaśnienia, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. W odpowiedzi wskazał, że przyczyna ta ustała w dniu 29 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei art. 86 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przywrócenie terminu musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1-4 p.p.s.a., a zatem po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu ww. warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały przez skarżącego spełnione. Następnie należy wyjaśnić, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przechodząc do rozpoznania wniosku wskazać należy, że skarżący uzasadnił uchybienie terminu złym stanem zdrowia, w szczególności depresją spowodowaną niekorzystnym rozporządzeniem swoimi oszczędnościami. W ocenie Sądu wskazane okoliczności uchybienia terminu nie uzasadniają jego przywrócenia. Przypomnieć należy, iż przywrócenie terminu może nastąpić tylko z ważnych powodów, co do których zainteresowany uprawdopodobni, że wystąpiły bez jego winy. Te ważne powody wskazywać powinny na obiektywne, niezależne od strony przyczyny uchybienia terminu. Do takich powodów z pewnością można zaliczyć poważną chorobę, jednakże skarżący winien powołać się na okoliczność, które uniemożliwiały mu, czy to udzielenie stosownego pełnomocnictwa adwokatowi albo radcy prawnemu do reprezentowania go przed sądem administracyjnym, czy nawet posłużenie się inną osobą w złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Choroba strony jako przyczyna nieterminowego dokonania czynności procesowej stanowiła przedmiot licznych orzeczeń sądów administracyjnych. Akcentuje się w nich, że zły stan zdrowia nie przesądza jeszcze o braku winy w uchybieniu terminu, a samo powołanie się na tę okoliczność nie jest równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dopiero zatem uwiarygodnienie, że choroba miała charakter niespodziewany i nagły, a jej wystąpienie uniemożliwiło stronie prowadzenie swych spraw, może usprawiedliwiać brak dokonania czynności procesowej w terminie (por. postanowienia NSA: z 5 lutego 2014 r., sygn. akt I FZ 508/13, z 17 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 701/14 i z 12 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FZ 1172/14). W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że jego stan zdrowia w okresie od dnia 22 listopada 2016 r. do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu stanowił przeszkodę do zachowania terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku. Wnioskodawca nie przedłożył żadnego dowodu potwierdzającego, że w ww. okresie jego stan zdrowia uniemożliwiał dokonanie tej czynności procesowej, względnie, iż korzystał z pomocy lekarskiej. W tym stanie rzeczy sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 86 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.