V SA/Wa 470/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych z dnia ... listopada 2016 r. nr ... w przedmiocie naruszenia dyscypliny finansów publicznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

W dniu 2 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego) adwokat W. B. wniósł w imieniu A. W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych z dnia ... listopada 2016 r. nr ... w przedmiocie naruszenia dyscypliny finansów publicznych. W skardze pełnomocnik skarżącego zaznaczył, że reprezentuje skarżącego do dnia 9 lutego 2017 r. w trybie art. 27 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1999 ze zm.). W myśl art. 27 ust. 1 tej ustawy, adwokat może wypowiedzieć pełnomocnictwo po uzyskaniu zgody kierownika zespołu. Zgodnie zaś z art. 27 ust. 2 ww. ustawy, adwokat, wypowiadając pełnomocnictwo, zawiadamia o tym zainteresowane organy; jest także obowiązany jeszcze przez dwa tygodnie pełnić swe obowiązki, jeżeli nie nastąpiło wcześniejsze objęcie sprawy przez innego adwokata lub zwolnienie ze strony klienta. Powyższy przepis znajduje odzwierciedlenie w art. 42 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej zwanej p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż skarżącemu doręczono wypowiedzenie pełnomocnictwa w dniu 26 stycznia 2017 r., zatem przed dwa tygodnie od tej daty (do 9 lutego 2017 r.) będzie pełnił swoje obowiązki. Jednocześnie z uwagi na zbliżający się upływ tego dwutygodniowego terminu, wniósł o doręczanie korespondencji sądowej, w tym wezwania do uiszczenia wpisu, bezpośrednio skarżącemu, z którym on nie ma kontaktu. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się m.in. pełnomocnictwo udzielone w dniu 7 lutego 2014 r. przez skarżącego adwokatowi W. B. do reprezentowania w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz wypowiedzenie tego pełnomocnictwa przez pełnomocnika (pismem z... stycznia 2017 r.) wobec braku możliwości nawiązania bezpośredniego kontaktu z mocodawcą. W związku z upływem dwutygodniowego terminu działania za stronę pełnomocnika, który wypowiedział pełnomocnictwo mocodawcy, przy piśmie Sądu z 17 marca 2017 r. przesłano skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł (w kasie Sądu bądź na rachunek bankowy Sądu) - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu ww. zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca odpis ww. zarządzenia, prawidłowo powtórnie awizowana, została uznana za doręczoną w dniu 5 kwietnia 2017 r., na podstawie art. 73 p.p.s.a. (vide awizowana korespondencja – karta nr 24 akt sądowych). Zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał 12 kwietnia 2017 r. Z informacji z Rejestru Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 kwietnia 2017 r. wynika, że nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Warunkiem podjęcia przez Sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie – jak już wyżej wskazano – termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi bezskutecznie upłynął 12 kwietnia 2017 r. Nieuiszczenie wpisu od skargi skutkuje – stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a – odrzuceniem skargi. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.