V SA/Wa 4590/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Arkadiusz Tomczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... września 2015 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania środków z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z 23 listopada 2016 r. tut. Sąd oddalił skargę H. Sp. z o.o. z siedzibą w K., dalej "Skarżąca" lub "Strona", na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] września 2015 r. nr [...] wydaną w przedmiocie odmowy przyznania środków z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych". Pismem z 17 stycznia 2017 r. Strona reprezentowana przez pełnomocnika złożyła skargę kasacyjną od wyroku z 23 listopada 2016 r. Na podstawie zarządzenia z 25 stycznia 2017 r. została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy – wraz z jego odpisem dla strony przeciwnej w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 178 w zw. z art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a. W dniu 1 lutego 2017 r. pełnomocnik Skarżącej nadał pismo w sprawie uzupełnienia braku formalnego, jednak zaadresował je bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismo to wpłynęło do biura podawczego Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 6 lutego 2017 r. NSA przekazał pismo – według właściwości – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 9 lutego 2017 r. Postanowieniem z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II GSK 527/17 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną, ponieważ jej brak formalny został uzupełniony po upływie ustawowego terminu. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie NSA wskazał, że skierowanie przesyłki do sądu niewłaściwego, tj. w rozpoznawanej sprawie do NSA, nie wywołało skutków związanych z wykonaniem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Sądu I instancji, lecz spowodowało konieczność jej przekazania do sądu właściwego. W takiej sytuacji za datę złożenia oświadczenia Skarżącej o zrzeczeniu się rozprawy należało uznać dzień przekazania przesyłki do sądu właściwego, tj. 9 lutego 2017 r. W niniejszej sprawie reprezentujący Skarżącą adwokat wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek wskazał, że ustawodawca nie uregulował sposobu postępowania NSA z wniesioną bezpośrednio skargą kasacyjną lub uzupełnienia jej braków formalnych bezpośrednio do NSA. Ustawodawca nie wskazał również expressis verbis skutków prawnych takiej sytuacji faktycznej. Pełnomocnik argumentował, że stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie nie został regulowany normą bezpośrednią w p.p.s.a., ale jest podobny do stanów faktycznych, co do których ustawodawca przewidział normy bezpośrednie, co obliguje do zastosowania tych norm bezpośrednich do takiej samej sytuacji faktycznej na gruncie p.p.s.a. W związku z powyższym pełnomocnik stwierdził, że pismo wniesione bezpośrednio do NSA zamiast do WSA należało uznać za prawidłowo wniesione z zachowaniem terminu do jego wniesienia i powinno wywoływać skutki prawne z nim związane. W ocenie Strony powołane okoliczności uprawdopodobniają brak winy strony w uchybieniu terminowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Powołane w jego uzasadnieniu argumenty stanowią z istocie polemikę z przedstawionym stanowiskiem NSA, co do zasad składania skarg kasacyjnych, w tym składania pism w toku postępowania międzyinstancyjnego dotyczących uzupełnienia braków formalnych. Sąd rozpoznający wniosek podziela ocenę NSA uwidocznioną w uzasadnieniu jego postanowieniu o odrzuceniu skargi kasacyjnej z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II GSK 527/17. NSA stwierdził, że skierowanie przez Skarżącą pisma w sprawie uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej bezpośrednio do NSA nie wywołało skutków związanych z wykonaniem zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Sądu I instancji. Przesyłka skierowana została bowiem do Sądu niewłaściwego, co spowodowało konieczność jej przekazania do sądu właściwego – WSA w Warszawie. Zwrócić uwagę należy, że na podstawie art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Zgodnie z art. 177a p.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Stosownie do art. 176 § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Z powołanych regulacji wynika zatem, że postępowanie międzyinstancyjne prowadzone jest przed Sądem I instancji, który przedstawia skargę kasacyjną wraz z odpowiedzią i aktami sprawy NSA (art. 179 p.p.s.a.) W niniejszej sprawie WSA w Warszawie wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 25 stycznia 2017 r. wezwał Stronę do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej. W wezwaniu wskazano sygnaturę akt sprawy oraz adres sądu. Formuła wezwania również wskazywała, że braki formalne skargi uzupełnić należy za pośrednictwem Sądu I instancji, do którego pełnomocnik Strony złożył skargę kasacyjną. Reasumując powyżej wskazane okoliczności, należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie, wbrew obowiązkowi zawartemu w art. 87 § 2 p.p.s.a., Skarżący nie wykazał braku winy w niedotrzymaniu terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej, dlatego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.