V SA/Wa 4549/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Dariusz Czarkowski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na czynności Poczty Polskiej S.A. w Warszawie w przedmiocie egzekucji należności z tytułu opłat abonamentowych postanawia: odrzucić skargę.

[...] (dalej: "skarżąca" lub "strona") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na prowadzenie wobec niej egzekucji na mocy tytułu wykonawczego bezpodstawnie wystawionego przez Pocztę Polską S.A. pomimo wyrejestrowania odbiornika telewizyjnego i radiowego. Jak wyjaśniła, w listopadzie 2020 r. z konta emerytalnego pobrano środki finansowe, a Poczta Polska nie przekazuje pełnych wyjaśnień dotyczących prowadzonej egzekucji. Również Urząd Skarbowy [...], jak podkreśliła skarżąca nie podjął działań by zwrócić jej pobrane środki. Podobnie, jak ZUS który nie powiadomił strony o zaistniałej sytuacji tylko automatycznie pomniejszył świadczenie emerytalne. Skarżąca zażądała wypłaty odszkodowania po [...] zł od Poczty Polskiej, ZUS oraz Urzędu Skarbowego [...]. Skarżąca podkreśliła, że nie posiada zaległości z tytułu abonamentu radiowo-telewizyjnego za okres od [...] stycznia 2015 r. do [...] listopada 2019 r. Od 2008 r. stale mieszka w [...], a w 2006 r. dokonała wyrejestrowania odbiornika telewizyjnego i radiowego, nie wiedziała, że opłata abonamentowa jest jej dalej naliczana. W odpowiedzi na skargę Poczta Polska S.A. wniosła o oddalenie skargi lub jej odrzucenie. Jak wskazano, Poczta Polska S.A. przeszukała zasoby archiwum dokumentów oraz zapisy systemowe, jednak nie natrafiono na ślad dokumentu lub zapisów potwierdzających dopełnienie przez skarżącą formalności wyrejestrowania odbiornika radiofonicznego i telewizyjnego, zatem nadal skarżąca posiada status formalno-prawny abonenta zobowiązanego do uiszczania opłat abonamentowych. Ponadto organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 4 ust. 3 i 3a ustawy z 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych zwolnienia od opłat abonamentowych przysługują od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2020 r. poz. 1041) oświadczenie o spełnianiu warunków do korzystania z tych zwolnień i przedstawiono dokumenty potwierdzające uprawnienie do tych zwolnień. Jedynie zwolnienie określone w ust. 1 pkt 2 przysługuje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osoba ukończyła 75 lat. Osiągnięcie 75 roku życia jest jedyną okolicznością braną pod uwagę z mocy prawa. Pozostałe okoliczność powodujące brak konieczności uiszczania opłaty abonamentowej wymagają czynnego działania abonenta. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub czynności w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca oświadczyła, że jej skarga dotyczy szeregu kryminogennych działań, które z naruszeniem prawa przeprowadziła wobec niej Poczta Polska S.A., Urząd Skarbowy oraz ZUS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie zaś do treści art. 57 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329), dalej: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Elementem obligatoryjnym skargi jest więc wskazanie w jej treści zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Podane w art. 57 §1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. wymogi skargi są zatem niezbędne do jej skutecznego wniesienia, a ich niedochowanie stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w terminie 7 dni (art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca nie określiła przedmiotu zaskarżenia w sposób umożliwiający nadanie skardze dalszego biegu, wskazując jedynie, że składa skargę na kryminogenne działania Poczty Polskiej, Urzędu Skarbowego oraz ZUS dotyczące prowadzonej egzekucji z tytułu opłat abonamentowych. Przepis p.p.s.a. tymczasem wyraźnie wskazuje jakie akty i czynności w ramach postępowania egzekucyjnego podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi w tym zakresie skarżąca nadal nie określiła precyzyjnie ani dostatecznie wyraźnie, co jest przedmiotem jego skargi, ponownie powołując się ogólnie na prowadzone postępowanie egzekucyjne i inne czynności Poczty Polskiej S.A., Urzędu Skarbowego czy ZUS. Zatem w ocenie Sądu skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi poprzez oznaczenie zaskarżonego aktu lub czynności w sposób umożliwiający nadanie skardze dalszego biegu i jej merytoryczne rozpoznanie. Wymaga wyjaśnienia, że powyższe przepisy są konsekwencją obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości co oznacza, że tylko strona skarżąca w skardze może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Ani sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani ktokolwiek inny nie jest uprawniony do określenia przedmiotu zaskarżenia za skarżącego. To skarżąca decyduje, który konkretnie akt lub czynność albo bezczynność będą przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny. Wskazanie zaskarżonego aktu (czynności) jest wiążące dla sądu administracyjnego, więc musi być precyzyjne i niebudzące wątpliwości, a także zawierać oznaczenie organu, który go wydał oraz datę jego wydania i przyporządkowany numer. Określenie przedmiotu sprawy nie może opierać się na domniemaniu sądu lub organu, za pośrednictwem którego wniesiono skargę (por. np. postanowienie NSA z 13 lutego 2014 r. II GSK 2272/13; postanowienie WSA w Warszawie z 4 marca 2015 r. IV SAB/Wa 19/15; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013 r., s. 337). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak sentencji.