V SA/Wa 4330/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: 1. umorzyć postepowanie sądowe, 2. zwrócić G. B. [...] wpis sądowy od skargi w kwocie 2.000 zł (dwa tysiące złotych), z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wpisany do rejestru opłat sądowych w dniu [...] listopada 2015 r. pod pozycją [...]

Pismem z [...] września 2015 r. G. B. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...] (dalej jako: "skarżący"), wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Od skargi uiszczono wpis sądowy w prawidłowej wysokości w kwocie 2.000 zł. Pismem z [...] listopada 2016 r., które wpłynęło do sądu [...] listopada 2016 r., pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż cofa skargę i wnosi o zwrot wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a