V SA/Wa 4292/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Kramek Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Stopczyński Asesor WSA Iwona Kozłowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 czerwca 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zwrócić skarżącej, Z. Sp. z o.o. z siedzibą w B. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Skarżąca [...] z siedzibą w [...] pismem z 11 stycznia 2021 r. (data nadania pisma w [...] - [...]., k. 12) wniosła sprzeciw od postanowienia Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 23 lipca 2021 r., nr KZT.70.178.2021 w przedmiocie uchylenia postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Do pisma załączono potwierdzenie wpłaty na kwotę 100 złotych. Z akt sprawy wynika, że odpis ww. postanowienie wraz z pouczeniem o przysługującym stronie prawie do wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie doręczono skarżącej w dniu 29 lipca 2021 r. (k. 5b akt administracyjnych). W odpowiedzi na sprzeciw organ podniósł, że środek odwoławczy określony treścią art. 64a – 64e ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej p.p.s.a.) przysługuje wyłącznie od decyzji administracyjnych a zatem przepisy dotyczące sprzeciwu wniesionego od decyzji nie mają zastosowania do postanowień kasatoryjnych wydawanych w postępowaniu administracyjnym na postawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a. Nadmieniał jednocześnie, że zastosowanie się strony do błędnego pouczenia nie może mieć wpływu na jej prawa i obowiązki, dlatego też podnosił, że w niniejszej sprawie sprzeciw winien być traktowany jako skarga do sądu administracyjnego. Wskazując powyższe wnosił o oddalenie skargi. Pismem z 26 maja 2022 r. skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu sprzeciwu i wniosła o umorzenie postępowania sądowego Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie podnieść należy, że Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd wyrażony między innymi w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lutego 2018 r., I OZ 130/18 oraz wyroku NSA z 30 maja 2018 r., I GSK 2146/2018 (dostępne w CBOSA) zgodnie z którym, że nie ma podstaw prawnych, aby przepisy Działu III Rozdziału 3a zatytułowanego Sprzeciw od decyzji (64a - 64e p.p.s.a.) stosować również do postanowień. Na postanowienie wydawane na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnoszona za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Z akt sprawy wynika, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie z 23 lipca 2021 r. skarżąca otrzymała w dniu 29 lipca 2021 r., natomiast pismo zatytułowane "sprzeciw" nadała w urzędzie pocztowym w dniu 11 sierpnia 2021 r., tym samym został dochowany termin do wniesienia skargi z art. 53 § 1 p.p.s.a. Stwierdzając powyższe, Sąd zakwalifikował pismo skarżącej z 11 stycznia 2021 r. jako skargę wniesioną na postanowienie Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 23 lipca 2021 r. i nadał sprawie dalszy bieg. Zgodnie z treścią art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Badając przesłanki określone w treści wyżej cytowanego przepisu stwierdzić należy, że na gruncie niniejszej sprawy cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa oraz nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał cofnięcie skargi za skuteczne i w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 orzekł, jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a.