V SA/Wa 42/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 10 października 2024 r. znak BP273.65500.57.2023 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia odrzucić skargę.

Pismem z 28 listopada 2024 r. strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane w komparycji pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżone rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 10 października 2024 r. zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej 14 października 2024 r. (potwierdzenie doręczenia dokumentu w aktach adm.), natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym 28 listopada 2024 r. (koperta wraz ze stemplem pocztowym – k 3 akt sądowych), czyli po upływie omówionego terminu, który upłynął 13 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej "p.p.s.a."), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. W sprawie skutecznie doręczenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nastąpiło 14 października 2024 r. Skarżąca została prawidłowo pouczona przez ARiMR o sposobie oraz terminie wniesienia skargi do Sądu. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi upłynął 13 listopada 2024 r., natomiast skargę złożono z ponad dwutygodniowym opóźnieniem, tj. 28 listopada 2024 r. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.