V SA/Wa 42/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. A. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej producentom rolnym, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane przez suszę postanawia: - sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2016 r., w ten sposób, że w miejsce słów "spełnił warunek" znajdujących się na stronie 7 uzasadnienia, akapit trzeci, wiersz 21 wpisać "nie spełnił warunku".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu mogą również podlegać wadliwości uzasadnienia (postanowienie SN z 15.04.1982 r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, nr 10 poz. 155). W uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2016 r., na stronie 7, akapit trzeci, wiersz błędnie podano jakoby organy administracji orzekające w rozpoznawanej sprawie stwierdziły, że beneficjent spełnił warunek przyznania pomocy finansowej z przeznaczeniem na wznowienie produkcji w gospodarstwach rolnych. Oczywistość powołanej omyłki nie budzi wątpliwości zarówno w świetle akt sprawy – z których jednoznacznie wynika, iż orzekające w sprawie organy uznały, że beneficjent przedmiotowych warunków nie spełnił, jak i pozostałej części uzasadnienia ww. wyroku. Z uwagi na konieczność przywrócenia zgodnej z zamierzeniem Sądu treści uzasadnienia wydanego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.