V SA/Wa 407/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Asesor WSA Justyna Żurawska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] stycznia 2021 r. [...], znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 28 stycznia 2022 r. [...] wniósł skargę na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 25 stycznia 2021 r. DECYZJA/EMIZAW/Nr178/2021 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego z wniosku o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych. Skarga została wniesiona do sądu w dniu . [...] lutego 2022 r. (data stempla pocztowego k. . [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Norma art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W warunkach sprawy niniejszej, Skarżący we wniosku o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych jako swój adres do doręczeń wskazał poste restante Pierwszy Urząd Pocztowy . [...] w . [...]. Zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe przez nadanie na poste restante należy rozumieć polecenie doręczenia przesyłki pocztowej w placówce pocztowej, wskazanej przez nadawcę jako miejsce doręczenia. Natomiast zgodnie z § 37 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1026) przesyłki pocztowe operator wyznaczony wydaje adresatowi w placówce oddawczej w terminie 14 dni, zwanym dalej "terminem odbioru". Bieg terminu odbioru rozpoczyna się od dnia następnego po dniu doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w § 33, § 34 ust. 1, § 35 ust. 1 oraz § 36 ust. 1, a dla przesyłek pocztowych, o których mowa w § 14 ust. 2 - od godziny następnej po doręczeniu zawiadomienia, o którym mowa w § 34 ust. 1 (ust. 3). Placówka oddawcza może przechowywać przesyłkę pocztową przez okres wskazany przez operatora wyznaczonego w regulaminie, z wyłączeniem przesyłek pocztowych, o których mowa w § 14 ust. 2, oraz przesyłek pocztowych nadawanych i doręczanych w sposób, na zasadach i w trybie określonym w przepisach szczególnych, po upływie terminu odbioru, jeżeli adresat złoży w tym zakresie pisemne żądanie (ust. 4) Natomiast zgodnie z § 37 ust. 5 tego rozporządzenia przesyłka pocztowa nieodebrana w terminie odbioru jest zwracana nadawcy. W powyższym rozporządzeniu nie zostało expressis verbis ujęte, od jakiego momentu należy liczyć bieg terminu do odbioru przesyłki adresowanej na poste restante. Dlatego też skoro w obecnie obowiązującym rozporządzeniu nie zostało to rozróżnione należy przyjąć, iż bieg terminu należy liczyć od dnia następnego po złożeniu przesyłki w placówce pocztowej. Na poparcie tej tezy należy odwołać się do wykładni historycznej liczenia biegu tego terminu, bowiem nieobowiązujące już rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz.U. z 2004 r. Nr 5, poz. 34) w § 38 określało analogiczne uregulowanie trybu odbioru przesyłek pocztowych, z tym że ust. 3 pkt 1 stanowił, iż bieg terminu odbioru dla przesyłek i przekazów pocztowych nadanych na poste restante rozpoczyna się od dnia następnego po dniu nadejścia przesyłki lub przekazu pocztowego do placówki oddawczej. Podsumowując o nadejściu przesyłki i możliwości jej odebrania w urzędzie pocztowym adresat posiadający adres do doręczeń na poste restante nie jest zawiadamiany, natomiast czternastodniowy termin odbioru biegnie od dnia następnego po dniu nadejścia przesyłki do placówki oddawczej (por. wyroku WSA w Warszawie z 11.04.2018 r. IV SA/Wa 2510/16). Czynność doręczenia pisma (w tym także decyzji administracyjnej) została uregulowana w Kodeksie postępowanie administracyjnego - rozdział 8 pt.: "Doręczenia". Zgodnie z art. 39 k.p.a. (w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie niniejszej) organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z 2018 r. poz. 2188 oraz z 2019 r. poz. 1051, 1495 i 2005), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Określając miejsce doręczenia pism, art. 42 k.p.a. stanowi, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (§ 1), pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (§ 2), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (§ 3). Określenie "pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie" oznacza również Urząd Pocztowy wskazany w adresie poste restante. Kodeks postępowania administracyjnego nie reguluje kwestii doręczania stronom pism na poste restante, a w szczególności nie reguluje skutków nieodebrania pism przez stronę tak doręczonego pisma. W ocenie Sądu, należy jednak przyjąć odpowiednie zastosowanie regulacji wynikającej z art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a., który stanowi, że operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43. W sprawie korespondencja zawierająca decyzję z dnia 25 stycznia 2021 r. została nadana, zgodnie z wolą Skarżącego, na poste restante, a więc do wskazanej przez Skarżącego placówki pocztowej (Pierwszy Urząd Pocztowy . [...]). Oczekiwała na odbiór w Urzędzie Pocztowym . [...] przez okres 14 dni, liczonym od daty 1 lutego 2021 r. (data stempla pocztowego UP [...] ), a zwrot korespondencji z powodu nieodebrania przez adresata nastąpił 16 lutego 2021 r. W realiach sprawy niniejszej, zdaniem Sądu, przyjąć należało, że doręczenie przedmiotowej decyzji nastąpiło z dniem 15 lutego 2021 r. W konsekwencji trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał z dniem 17 marca 2021 r. Tymczasem skarga na decyzję z dnia 25 stycznia 2021 r. została wniesiona, za pośrednictwem organu, w dniu 1 lutego 2022 r., a zatem już po upływie terminu o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Odnosząc się do twierdzenia Skarżącego, że przedmiotową decyzję otrzymał w dniu 18 stycznia 2022 r. wyjaśnić należy, że w piśmie z dnia 28 grudnia 2021 r., stanowiącym odpowiedź na pismo Skarżącego z dnia 4 grudnia 2021 r., poinformowano Skarżącego, że w odpowiedzi na jego wniosek w dniu 25 stycznia 2021 r. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wydała decyzję – DECYZJA/EMIZAW/Nr178/2021. Do pisma została załączona kserokopia ww. decyzji. Przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego nie jest znana instytucja kolejnych doręczeń decyzji administracyjnej tym samym podmiotom. Doręczenie stronie kopii decyzji za pośrednictwem operatora pocztowego nie niweczy skutków pierwszego prawidłowego doręczenia, a tym samym nie prowadzi do otwarcia na nowo terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Takiemu doręczeniu można jedynie przypisać charakter informacyjny (por. wyrok NSA z 8.08.2020 r. II OSK 3072/19). Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.