V SA/Wa 389/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(I Oddział ZUS w Warszawie) z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: umorzyć postępowanie sądowe

R. C. (dalej Skarżący, strona) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia. Następnie w dniu 23 listopada 2017 r. wpłynęło do Sądu pismo pełnomocnika Skarżącego, zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej p.p.s.a. stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu pismo o cofnięciu skargi nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności, w związku z czym Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie.