V SA/Wa 3822/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – asesor WSA Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu w dniu 11 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia .... kwietnia 2021 r. nr .... w przedmiocie odmowy wypłaty pomocy finansowej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M.M. wpis od skargi w wysokości 200 zł (dwieście złotych).

Zaskarżonym pismem z dnia (...) kwietnia 2021 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej "ARiMR") poinformowała skarżącego o podtrzymaniu stanowiska przekazanego pismem z dnia (...) lutego 2021 r. nr (...), w którym odmówiono wypłaty pomocy na podstawie § 10 ust. 4 umowy przyznania pomocy zawartej w dniu (...) marca 2017 r. pomiędzy skarżącym a ARiMR. Jednocześnie ARiMR w piśmie tym wskazał, że dokona wypowiedzenia powyższej umowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego pisma. W odpowiedzi na skargę ARiMR wniósł o odrzucenie skargi ze względu na niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej w sprawie. Organ wskazał, że źródłem przedmiotowej sprawy jest umowa stron zawarta w dniu (...) marca 2017 r. przyznająca skarżącemu pomoc finansową w zakresie operacji typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. W związku z tym sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a kwestie sporne wynikające z tej umowy podlegają rozstrzygnięciu na drodze postępowania cywilnego przed sądem powszechnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 3 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na decyzje, akty, czynności w nim wymienione. Z kolei, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Pozytywne określenie właściwości oznacza, że dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego tylko na prawne formy działania organów administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 9 p.p.s.a. oraz w sytuacjach przewidzianych przez ustawy szczególne, z zastrzeżeniem wynikającym z art. 5 p.p.s.a. A contrario skarga na inne formy działania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 lub 6 p.p.s.a. Rozważając sprawę na wstępie należy podkreślić, że jej źródłem jest umowa stron zawarta w dniu (...) marca 2017 r. przyznająca skarżącemu pomoc finansową w zakresie operacji typu "Modernizacja gospodarstw rolnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Z momentem zawarcia umowy przyznania pomocy pomiędzy stronami powstał stosunek o charakterze cywilnoprawnym. Zaskarżone pismo z dnia (...) kwietnia 2021 r. nie stanowi podejmowanego w postępowaniu administracyjnym rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Innymi słowy, nie stanowi autorytatywnej wypowiedzi władzy administracyjnej lecz dotyczy skutków niewykonania przez skarżącego zobowiązań przewidzianych powyższą umową. ARiMR odmawiając wypłaty pomocy w związku z zaistnieniem okoliczności określonych w umowie oraz rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 9Dz. U. z 2020 r. poz. 719, z późn. zm), działała jako strona stosunku cywilnoprawnego, a nie jako organ administracji publicznej. Co więcej, zgodnie z postanowieniami umowy (§ 19), wszelkie spory pomiędzy ARMiR a beneficjentem rozstrzygane będą przez sąd powszechny właściwy dla siedziby Agencji. Oczywistym zatem jest, że ewentualne roszczenia beneficjenta o wypłatę pomocy podlegają dochodzeniu na drodze postępowania cywilnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 czerwca 2011 r. sygn. akt II GSK 779/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu nie powinno zatem budzić wątpliwości, że spór zaistniały między ARiMR a skarżącym jest sprawą cywilną, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym stwierdzić należy, iż na pismo z dnia (...) kwietnia 2021 r. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, co stanowi przesłankę do odrzucenia skargi będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 oraz § 2 powołanej ustawy