V SA/Wa 38/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Wróbel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 października 2025 r. nr BWI09.65590.87.2024 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić B. M. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 4 grudnia 2025 r., pod poz. 42450.

B. M. (dalej: "skarżąca", "strona"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR", "organ", "Agencja") z 20 października 2025 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. Pismem z 16 lutego 2026 r. pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na fakt, że ARiMR przywrócił złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie pomocy na drogę ponownej oceny, o czym poinformowano stronę w piśmie z 27 stycznia 2026 r. (k. 23 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 (skuteczne cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony). W orzecznictwie ugruntował się pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, że zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, iż "chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie" (zob. wyrok NSA z 21 lutego 2017 r. II OSK 2798/15). Taką przyczyną bezprzedmiotowości jest pozbawienie bytu prawnego zaskarżonego orzeczenia administracyjnego. Dopiero zatem w sytuacji, gdy w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia możemy mówić o bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 6647 i n.). Mając na uwadze powyższe należało uznać, że skoro organ przywrócił wniosek skarżącej na drogę ponownej oceny i wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie (informację ARiMR), to zostało zrealizowane żądanie skargi. Tym samym dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe (zob. postanowienie NSA z 23 listopada 2022 r., I GZ 410/22). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach obejmujących wpis od skargi w kwocie 200 zł orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.